Franciscan Monastery Kraljeva Sutjeska — Attraction in Kakanj municipality

Prvobitni samostan je podignut najvjerovatnije u prvoj polovini XIV vijeka, u vrijeme osnivanja provincije Bosne Srebrene. Prvi spomen o njemu nalazimo u popisu franjevačkog pisca Bartola Pisanskog iz 1385. godine. Nakon osmanskog osvajanja Bosne, samostan se spominje u jednom osmanlijskom popisu 1469. godine. U vrijeme progona 1524. god. samostan (ne i crkva) je nasilno porušen, a godine 1596, franjevci su ponovno podigli samostan. Samostan je bio podignut na istom mjestu, a sagrađen, prvobitno, od pletera, a nešto kasnije od građe razorenog samostana i nosio je isti naziv sv. Ivana (Krstitelja). Crkva je posvećena 1607. godine. Za vrijeme osmanske okupacije u Bosni crkve nisu smjele imati tornja ni zvona. Sutjeska je bila izuzetak jer je smjela imati zvono i njime se služiti. U požaru 7. septembra 1658. godine, izgorio je samostan sa svim dragocjenostima (samostan, biblioteka sa arhivom i drugim dragocjenostima). U ovom požaru nije izgorjela crkva, jer je bila dvadesetakak metara odmaknuta od samostana. Novi samostan, izgrađen od ćerpića (nepečene gline, sušene na suncu) je podignut 1664. godine. U vrijeme bečkog rata, krajem XVII vijeka, franjevci su ga morali, zbog velikih nameta, napustiti i živjeti po seoskim kolibama. Kada su se političke prilike smirile, ponovno su se vratili 1704. godine. Prema drugom izvoru, franjevci su punih 16 godina (od 1683. do 1699) izbivali iz samostana.

Tokom XIX vijeka samostan je dvaput građen, posljednji put 1888-90. kada je sagrađen današnji samostan. Dotrajala crkva je srušena i izgrađena je nova 1906-1908, po nacrtima arhitekte Josipa pl. Vancaša koji je projektovao i sarajevsku katedralu.

U samostanu su sakupljani i čuvani najrazličitiji predmeti od kulturnog, historijskog i umjetničkog značaja. Tako samostan posjeduje vrijednu zbirku kasnorenesansnog i baroknog slikarstva: zbirku crkvenog posuđa, vrijednu zbirku starog crkvenog ruha, staru arhivsku građu među kojom se ističu najstarije matične knjige u Bosni i Hercegovini, te brojni pisani dokumenti, biblioteku samostana sa starijim i novijim izdanjima, brojnom i vrijednom periodikom, te najvećom zbirkom inkunabula čuvanih na jednom mjestu u Bosni; također, samostan posjeduje i vrijednu zbirku arheoloških spomenika.

Franjevački samostan i Crkva sv. Ive Krstitelja u Kraljevoj Sutjesci, zajedno sa pokretnom imovinom u sastavu samostanskog muzeja, proglašen je nacionalnim spomenikom Bosne i...

El monasterio KRALJEVA SUTJESKA es un monasterio franciscano, uno de los más importantes y bellos de la región, y como tal ha sido declarado monumento nacional de Bosnia y Herzegovina. El monasterio es un complejo de tres partes: dos edificios monásticos y una iglesia. El museo del monasterio contiene: 25 pinturas, una escultura, 187 objetos de metal, 11 objetos textiles, 11 documentos archivados, un monumento de piedra y un órgano en la iglesia del monasterio. La primera mención del monasterio se encuentra en la lista del escritor franciscano Bartolo de Pisa del año 1385. Tras la conquista otomana de Bosnia, el monasterio aparece mencionado en una lista otomana de 1469. Durante la persecución de 1524, el monasterio fue demolido completamente. En 1658, se incendió con todos sus objetos de valor (archivos y biblioteca). aunque se construyó uno completamente nuevo pocos años después, en 1664. Durante la Guerra de Viena, a finales del siglo XVII, los franciscanos tuvieron que abandonarlo y vivir en cabañas de aldea debido a los elevados impuestos. Cuando la situación política se calmó, regresaron en 1704. Durante el siglo XIX, el monasterio fue reconstruido dos veces, la última entre 1888 y 1890, cuando se construyó el monasterio actual. Por su ubicación, belleza y significado histórico, merece la...

Prvi spomeni samostana u povijesti (1385.-1890.)

Prvotni je samostan podignut najvjerojatnije u prvoj polovici 14. stoljeća. Prvi spomen o njemu nalazimo u popisu franjevačkog pisca Bartola Pisanskog iz 1385. godine. Nakon turskog osvojenja Bosne, samostan se spominje u jednom turskom popisu 1469. godine. U vrijeme progona 1524. god. samostan je nasilno porušen. Trebalo je proći dulje vremena dok franjevci nisu isposlovali dopuštenje za gradnju novoga samostana. Budući su Turci zabranjivali uporabu trajnijeg materijala (kamen, opeka), novoizgrađeni bi samostan s vremenom brže propadao, a bio je podložan i lakoj zapaljivosti. Dopuštenje za popravke teško se dobivalo, a ako bi popravku i obavili bez odobrenja, franjevci bi bili globljeni i zatvarani. Zato su nove zgrade u takvim slučajevima premazivali čađu, da ne budu upadne.

Godine 1658. izgorio je samostan sa svim dragocijenostima (arhiv, knjižnica). Novi je podignut 1664. godine. U vrijeme bečkog rata, pod konac 17. stoljeća, franjevci su ga morali, zbog velikih nameta, napustiti i živjeti po seoskim kolibama. Kada su se političke prilike smirile, ponovno su se vratili 1704. godine. Tijekom 19. stoljeća samostan je dvaput građen, posljednji put 1888-90. kad je sagrađen...