Με τον όρο Πυραμίδα του Ελληνικού αποκαλείται μνημείο στην περιοχή του Άργους, κτισμένο πάνω στην οδική αρτηρία που ένωνε το Άργος με την Τεγέα. Η ονομασία του προέρχεται από τη χαρακτηριστική πυραμιδοειδή μορφή του. Η χρονολόγηση του κτίσματος είναι αντικείμενο διαφωνιών, με την αρχική και πιο διαδεδομένη εκτίμηση να την τοποθετεί στον 4ο π.Χ. αιώνα. Για την πιθανή χρήση του έχουν διατυπωθεί διάφορες θεωρίες, π.χ. ότι χρησίμευε ως τύμβος, οχυρό, ή φρυκτωρία. Κατά την εποχή του Παυσανία το αναφερθέν οικοδόμημα ήταν διακοσμημένο με αργολικές ασπίδες και θεωρείτο, κατά τον ίδιο, τάφος (τύμβος) των πολιτών και συγγενών που έπεσαν σε μάχη πολεμώντας για την εξουσία. Χαρακτηριστικό της παλαιότητας της κατασκευής, σύμφωνα με τον Παυσανία, είναι ότι πρώτη φορά τότε είχαν χρησιμοποιηθεί ασπίδες σε μάχη. Το 1991 η επιστημονική ομάδα του καθηγητή Ιωάννη Λυριτζή, διεξήγαγε έρευνα εφαρμόζοντας μία νέα μέθοδο χρονολόγησης. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής ήρθαν σε ευθεία σύγκρουση με προηγούμενα πορίσματα αρχαιολόγου της αμερικανικής αποστολής του 1938, αφού η νέα ηλικία των κτισμάτων τοποθετείται στα μέσα προς το τέλος της 3ης χιλιετίας π.Χ. αντί του μόλις 3ου-4ου αιώνα π.Χ. Η καθηγήτρια Μέρι Λέφκοβιτς (Mary Lefkowitz) έχει διαφωνήσει με τα παραπάνω συμπεράσματα, αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι πέτρες που μετρήθηκαν μπορεί να ήταν ανακυκλωμένες από παλαιότερα κτίσματα, και ότι προηγούμενες έρευνες κατά τη δεκαετία του 1930, που επιβεβαιώθηκαν τη δεκαετία του 1980 από την αρχαιολόγο Helena Fracchia, αγνοήθηκαν. Ο Λυριτζής απάντησε σε άρθρο του σε επιστημονικό περιοδικό ότι η Λέφκοβιτς δεν κατανόησε και ερμήνευσε λανθασμένα την επιστημονική μέθοδο που ακολουθήθηκε. Ο αρχαιολόγος καθηγητής Αδαμάντιος Σάμψων έγραψε πως έχει ήδη αποδειχθεί ότι το μνημείο χτίστηκε πάνω σε θεμέλια κτιρίου της Πρωτοελλαδικής εποχής, συνεπώς χτίστηκε σε κατοπινό από αυτή χρόνο. Εκτός αυτού, η τοιχοποιία της πυραμίδας, παρόμοια με εκείνη του Λυγουριού, καταδεικνύει την Κλασική ή Ύστερη Κλασική περίοδο. Κατά τον Σάμψων, η χρονολόγηση που έδωσε η ομάδα Λυριτζή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Όπως και να εχει αξιζει καποιος/α να επισκεφθεί αυτό το κτίσμα. Προσωπικά μου άρεσε και οι διαισθητικες μου κεραίες χτύπησαν κοκκινο κατά την...
Read moreΗ πυραμίδα του Ελληνικού – ή και πυραμίδα των Κεχριών από κάποιους – βρίσκεται στο νοτιοδυτικό άκρο της αργολικής πεδιάδας και πάνω σε κύρια οδική αρτηρία που στην αρχαιότητα οδηγούσε από το Άργος προς την Τεγέα και την υπόλοιπη Αρκαδία. Οι απόψεις διίστανται σχετικά με τον λόγο της δημιουργίας αυτού του μνημείου, ενώ το ίδιο ισχύει και για την χρονολογία του. Η μια θεωρία θέλει η αρχαία πυραμίδα να χρονολογείται στο 2.700π.Χ. και να αποτελεί τύμβο προς τιμήν των πεσόντων από κάποια μάχη. Ωστόσο, η επικρατέστερη και πιο λογική εξετάζοντας τα στοιχεία είναι ότι η πυραμίδα χτίστηκε τον Χρυσό Αιώνα του Περικλή (400 π.Χ.) και ο σκοπός της δημιουργίας της δεν ήταν άλλος από το να αποτελεί παρατηρητήριο της οδικής αρτηρίας και φρούριο. Η πυραμίδα είναι κατασκευασμένη από ασβεστόλιθους και οι εξωτερικές πλευρές της παραμένουν μέχρι και σήμερα άκρως εντυπωσιακές, αφού παρατηρώντας την γωνία που σχηματίζουν οι μεταξύ τους είναι ξεκάθαρη η μαεστρία και η τεχνογνωσία που απαιτήθηκε για να τοποθετηθούν με τόση ακρίβεια οι λίθοι ώστε να σχηματίζουν ευθεία γραμμή. Η είσοδος για το εσωτερικό της βρίσκεται στην ανατολική πλευρά που κοιτάζει προς τον Αργολικό κόλπο και συνεχίζει με έναν στενόμακρο διάδρομο που οδηγεί σε ένα τετράγωνο δωμάτιο επτά επί επτά μέτρα περίπου. Οι πρώτες ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν πριν από 122 χρόνια απ’ τον Th. Wiegand, ενώ οι κυριότερες από τον L. Lord το 1938. Ο περιβάλλοντας χώρος του μνημείου είναι σχετικά προσεγμένος καθώς υπάρχουν προβολείς για το φωτισμό της πυραμίδας αλλά και παγκάκι για να αγναντέψεις της θέα που προσφέρει το σημείο. Η είσοδος είναι ελεύθερη και το μεγαλύτερο αρνητικό είναι ότι δεν υπάρχει μια πινακίδα με βασικές πληροφορίες τόσο για τους Έλληνες όσο και για τους ξένους τουρίστες. Αυτός ήταν και ο λόγος της δημιουργίας αυτής...
Read moreΕξαιρετικά σημαντικό αξιοθέατο. Η γνωστότερη απο τις πυραμίδες που υπάρχουν στη χώρα μας. Αξίζει και με το παραπάνω μία επίσκεψη. Είναι εύκολα προσβάσιμη, φτάνεις μέχρι την είσοδο του χώρου με το αυτοκίνητο και δεν έχει εισιτήριο.
Η ακριβής ημερομηνία κατασκευής του κτίσματος δεν είναι επιβεβαιωμένη. Η συμβατική ημερομηνία που δίνεται στη δημοσιότητα κάνει λόγο για τον 4ο πΧ αιώνα, ωστόσο πολλοί ερευνητές κάνουν λόγο για αρκετά παλαιότερη κατασκευή.
Μάλιστα, μια έρευνα όμως που έγινε στις 9-2-1995 από την Ακαδημία Αθηνών και χρονολόγηση στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και στο εργαστήριο Αρχαιομετρίας του “ΕΚΕΦΕ- ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ” με την μέθοδο της θερμοφωταύγειας, έδειξε ότι έχει κτιστεί το 2720 π.Χ. Δηλαδή είναι παλαιότερη κατά 100 (τουλάχιστον) έτη της πρώτης Αιγυπτιακής πυραμίδας του Ζοζέρ (2620 π.χ.) και είναι κατά 170 (τουλάχιστον) έτη αρχαιότερη της πυραμίδας του Χέοπος (2550 π.χ.).
Το επιβλητικό αυτό μνημείο είναι όλο δομημένο από σκληρό γκρίζο ασβεστόλιθο της περιοχής σε τραπεζιόσχημο και πολυγωνικό εν μέρει σύστημα από μεγάλους λιθόπλινθους.
Οι εξωτερικές πλευρές του περιβάλλουν ένα ορθογώνιο οικοδόμημα συνολικών εσωτερικών διαστάσεων 7,03 x 9,07 μέτρων.
Η κύρια είσοδος του μνημείου βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του μνημείου, δηλαδή στην πλευρά που κοιτάζει προς την θάλασσα του Αργολικού κόλπου.
Απ' αυτήν εσωτερικά ξεκινά ένας στενόμακρος διάδρομος που οδηγεί σε μικρότερη πυλίδα, ανοιγμένη στο νότιο τοίχο του κυρίως χώρου, ενός τετράγωνου δωματίου πλευράς 7 μ περίπου.
Δυστυχώς δεν υπάρχει καμμία πινακίδα εντός του χώρου που να ενημερώνει τον επισκέπτη για την ιστορία του σπουδαίου αυτού μνημείου.
Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα, η πυραμίδα αυτή όχι μόνο θα είχε αξιοποιηθεί, αλλά θα γίνονταν σχετικές μελέτες και...
Read more