Tomb of Two Kamals — Attraction in Tabriz

Tomb of two Kamal Tabriz is the tomb of Kamaluddin Behzad and Kamaluddin Masoud Khojandi, which is located in Bilankoh neighborhood of Tabriz city.

Kamaluddin Behzad is a master Iranian painter and painter (miniaturist) of the 10th century AH and a painter of the Herat school. He became close at the court of Sultan Hossein Bayqra and with Amir Alishir Nawai in Herat, and after Shah Ismail I Safavi's conquest of Uzbekistan, he came to Tabriz with him, and during the reign of Shah Tahmasab Safavi, he also lived in Tabriz with respect and died there.

Kamal al-Din Masoud Khojandi is one of the famous poets of the 8th and 9th centuries AH, who settled in Tabriz after performing the Hajj and was supported by Sultan Jalair. Since Sultan Hossein Jalairi was considered one of the devotees of Kamaluddin Khojandi, he gifted a garden to the sheikh in Bilankoh neighborhood and built a monastery there for him, and from this time the said garden became known as "Kamal Garden". According to a story, this tomb was discovered in 1338 and another story in 1342 completely by chance while boys were playing on the...

مقبره دو کمال تبریز آرامگاه کمال‌الدین بهزاد و کمال‌الدین مسعود خجندی است که در محله بیلانکوه قرار دارد. کمال‌الدین بهزاد نقاش و نگارگر (مینیاتوریست) چیره‌دست ایرانی قرن دهم هجری قمری و نگارگر مکتب هرات است. وی در دربار سلطان حسین بایقرا و نزد امیر علیشیر نوایی در هرات تقرب یافت و بعد از استیلای شاه اسماعیل اول صفوی بر ازبکان، همراه وی به تبریز آمد و در دوره شاه تهماسب صفوی نیز در تبریز با احترام زیست و در آنجا درگذشت. طبق اسناد تاریخی موجود، مقبره دو کمال علاوه بر کمال‌الدین مسعود خجندی و کمال‌الدین بهزاد، آرامگاه جمعی از هنرمندان تبریزی از جمله نظام‌الدین سلطان محمد نقاش، استاد سلطان محمود مجلد (استاد جلدساز دوره‌ صفوی)، مولانا طوسی و مولانا شروانی است؛ اما امروزه محل دقیق دفن آن‌ها مشخص نیست. در مورد شکل‌گیری باغ دو کمال، در تاریخ آمده است که کمال‌الدین مسعود خجندی که اهل تاجیکستان بود، هنگام بازگشت از سفر حج، به تبریز و فرهنگ مردم این شهر علاقه‌مند و آن جا ماندگار می‌شود. وی که از شاعران و غزل‌سرایان سرشناس بود، تحت حمایت سلطان حسین جلایری قرار گرفت و به‌دلیل علاقه‌ خاص ایشان به کمال‌الدین، در محله بیلانکوه باغچه‌ای را به‌عنوان هدیه، پیشکش این شاعر کرد و در آن خانقاهی برای وی ساخت. این باغ، باغ کمال نام گرفت. کمال‌الدین خجندی در سال ۷۹۳ هجری قمری درگذشت و او را در خانقاه باغ خود به خاک سپردند. مقبره‌ دو کمال به مرور زمان به گورستانی متروکه و گمنام تبدیل شد. در سال ۱۳۳۸ هجری شمسی این باغ توسط اهالی این منطقه کشف و در دهه‌ ۵۰ با همت انجمن آثار ملی کشور مرمت شده و لوح یادبودی در آن نصب شد. در دهه ۱۳۹۰ سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان آذربایجان شرقی با احداث مجموعه‌ای با سبک سنتی، این مجموعه را به دانشگاه تبدیل کرده است که امروزه با نام دانشگاه دو کمال یا مرکز آموزش نگارگری شناخته می‌شود. این مجموعه با وسعت ۶۰۰۰ متر مربع شامل چندین کلاس، آتلیه، کتابخانه‌ تخصصی، گالری نمایشگاهی، موزه‌ تخصصی نگارگری، بخش اداری و پارکینگ است و در محوطه تندیس‌های کمال‌الدین خجندی و کمال‌الدین بهزاد نصب شده است. بنای مقبره تقریبا وسط باغ قرار گرفته و در ورودی این بنا در قسمت شمالی باغ قرار دارد. مقبره‌ها در قسمت پایینی و زیرزمین...

آرامگاه دوکمال که مدفن کمال خجندی (شاعر سده‌های هشتم و نهم هجری) و کمال‌الدین بهزاد (نقاش سدهٔ دهم هجری) است، در یکی از باغ‌های محلهٔ بیلان‌کوه در شرق شهر تبریز جای گرفته‌است.

این آرامگاه در سال ۱۳۴۲ خورشیدی به صورت کاملاً اتفاقی حین بازی پسربچه‌ها روی تل‌های خاکی کشف شده و مرمت آن توسط انجمن آثار و مفاخر فرهنگی آغاز گردید؛ همچنین لوح یادبودی در این مکان نصب شده‌است.

کمال‌الدین مسعود خُجندی معروف به شیخ کمال و کمال خجندی از عارفان و شاعران پارسی‌گوی قرن هشتم هجری بود. تولدش در خجند فرارود بود؛ اما پس از سفر حج درتبریز ساکن شد. امام کمال خجندی چنان شیفته اقطاب عرفان آذربایگان بود ، تو گویی از خورکند(به عربی:خجند) بر فراز ماوراالنهر ، از تبریز می شنید بوی جوی مولیان را ، که در وصف سه جوی پر آب اش ؛ سرخاب ، چرنداب و گجَل سروده است : (این سه بعدها نام محلات معروف تبریز شدند)

تبریز مرا راحت جان خواهد بودپیوسته مرا ورد زبان خواهد بود

تا در نکشم آب چرنداب و گجَل سرخاب ز دیده ام روان خواهد بود

کمال‌الدّینْ بهزادِ هِرَوی (حدود ۸۶۰ هجری قمری/۱۴۵۵ میلادی در هرات – ۹۴۲ هجری قمری/۱۵۳۵ میلادی درتبریز) نامدار به استاد کمال‌الدین بهزاد، استاد بهزاد واستاد نقاش، نقاش ایرانی سده‌های نهم و دهم هجری بود. وی در دربار پادشاهان تیموری و صفوی صاحب منصب بود و بابت نوآفرینی در نقاشی...