Limpopo National Park — Attraction in Massingir

Je moet volledig zelfvoorzienend zijn om dit park in te gaan. De informatievoorziening is vantevoren ronduit slecht. Bij binnenkomst en in het park zelf wordt dit niet beter. Dit betekent dat je een slechte kwaliteit kaart van het park krijgt, hier moet je het mee doen want er is grotendeels geen bereik. De kaart geeft de afstanden wel redelijk nauwkeurig weer maar verder kloppen de wegen niet helemaal. De campings die erop staan zijn verlaten (misschien ligt dat aan het seizoen; wij gingen in maart 2024 maar wij denken van niet). Wij reden van Giriyondo naar Alguia Pesqueira Camp, hierbij moet je door een tweede gate waar de parkfee gecontroleerd wordt. De meneer daar vroeg ook nog of we wat voor hem hadden, hij kreeg een colaatje. Op de camping (met overigens schitterend uitzicht) was geen water (wel iemand op het terrein die voor ons de baas belde). Er zijn ook chalets maar daar hebben wij geen ervaring mee. Het was uitgestorven. De baas adviseerde om naar Albufeira Camp te rijden, 30km verder. Daar zijn wel een paar chalets operationeel met bewaker. De camping met veel chalets extra was echter ook verlaten (wel water en werkend toilet maar geen licht). Het deed aan als spook camping. Er was niemand om ons te ontvangen noch om te betalen. Dit is vlakbij de gate naar Massingir, op de camping hoorden we wel de stemmen van de gate. Vervolgens wilden we naar een camping in het Noorden dichtbij de andere gate (Mapai). Dit is zo’n 165km 4x4 wegen met vele dubieuze afslagen, zonder bewegwijzering en geen bereik. Om de juiste afslag te vinden: terug richting de Giriyondo Gate maar voor de extra slagboom controle naar rechts, geen bordje. Er volgt een uitdagende route zowel over stenen, droge rivierbeddingen en zand, dwars door een paar dorpen heen (dit is zeker geen punt om te stoppen), wij reden een paar keer verkeerd en werden wel dmv gebaren naar de juiste kant gestuurd. De uitzichtpunten of watervallen die op de kaart staan zijn er niet (of niet gevonden) maar geen bordjes gezien. De enige manier om je te oriënteren is door de kruispunten op de kaart te volgen (de afstanden tussen deze ‘kruisingen’ kloppen wel). Midden in het park, na het passeren van de dorpjes, kom je opnieuw bij een slagboom. Daar werd ons nummerbord en naam gevraagd, ze spraken geen Engels, maar vroegen ons niet om geld oid. We hebben onze tent opgezet bij Namphule Camp, vlakbij de Mapai Gate, geen water, wel wc gebouw maar met wespennest en een braai. We hadden via het nr op de kaart laten weten dat we kwamen, we kregen respons met akkoord, maar vervolgens niemand gezien. Bij de gate was niemand, de slagboom op slot, dus we zijn noodgedwongen creatief het park uitgekomen. De enige manier om richting Vilankulo te komen is via een ‘ferry’ (soort ponton waarna je door de rivier heen moet). Bij aankomst is er niemand, er staat een telefoonnummer op de zijkant, maar we hadden geen bereik. Een voorbijganger heeft voor ons gebeld maar je andere optie is om door het water te lopen en aan de andere kant van de rivier mensen te halen. De mannen die ons hielpen kwamen allen van de overkant. Het kostte ons (wellicht een corrupt bedrag...

This side of the park cannot be compared to Kruger, it is still a relatively new park in comparison, the aria was only opened around 20 years ago. It is wild and mostly only accessible by 4x4 or a vehicle with high clearance. This is a true African experiance where communities still exist within the park, efforts have been made to relocate some of the villages to outlying arias and return the bush to natural habitat for game. It is an ongoing process to move the other settlements as well. I first visited this aria before it was a park and there was absolutely no animals as most had been poached and scared off. On our last visit it was amazing to see Buffalo, Elephants Giraffes and antelope back in the aria. Do not go to the park with the expectation of matching Kruger rather keep an open mind and be open to a...

The facilities at the campsite at Albufeira are unclean and there is no water or electricity at the actual camp. There were no other campets nor people in thr chalets either. The card machine at reception wasn't working and they would not accept USD. We said we would come back the next morning to pay and it still wasn't working, so we had to drive back to Massingir to draw cash. We were treated like absolute criminals before we left for Massingir - staff are extremely rude. There was some very old Elephant dung near the campsite, but otherwise no animals and hardly any birds in sight. Would not recommend this as a stopover en route to the...