Myathalun Pagoda — Attraction in Magway District

သမိုင်းကြောင်း

သမိုင်းအဆိုအရ မြသလွန်ဘုရားသည် ကဿပဘုရား၏ ရွှေသလွန်တော်နှင့် ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ မြသလွန်တော်တို့ကို ဌာပနာ၍တည်ထားသည်ဟု ဆိုသည်။

ဂေါတမမြတ်စွာ ဘုရားသည် ဘုရားဖြစ်တော်မူပြီး၍ ဝါတော် နှစ်ဆယ်သို့ ရောက်သောအခါ သုနာပရန္တတိုင်း လယ်ကိုင်းသားတို့သည် စန္ဒကူးသားဖြင့် ဆောက်လုပ်ထားသော ကျောင်းတော်ကို အလှူခံတော်မူရန် မြတ်စွာဘုရားထံ သွားရောက်လျှောက်ထားကြ၏။ ဘုရားသခင်လည်းမဟာ သက္ကရာဇ် ၁၂၃ ခု၊ ဝါဆိုလဆုတ် ၈ ရက်နေ့တွင် လယ်ကိုင်းစန္ဒကူးနံ့သာကျောင်းကို အလှူခံတော်မူပြီးလျှင် ခုနစ်ရက်ပတ်လုံး ဈာန်၏ ချမ်းသာခြင်းဖြင့် မွေ့လျော်တော်မူ၍ တရားဒေသနာ တိုက်ကျွေးတော်မူသည်။ ထိုမှတစ်ဖန် ရွှံ့ပွက်တောင်တို့ဖြင့် ခြံရံလျက်ရှိသော မင်းဘူးမြို့ရှိ စက္ကတဲတောင်ထိပ်သို့ ကြွချီကာ သိတင်းသုံးနေတော်မူသည်။ ရှေးဘုရား အဆူဆူပွင့်တော်မူစဉ်က ထိုတောင်ထိပ်သို့ ရောက်သည်ရှိသော် သိကြားနတ်မင်းသည် ရတနာ သလွန်တော်ကို လှူဒါန်းမြဲဖြစ်သည်အတိုင်းဂေါတမ မြတ်စွာဘုရားအားလည်း မြသားအတိပြီးသော သလွန်တော်ကို လာရောက် လှူဒါန်းလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဧရာဝတီမြစ် အရှေ့ဖက်ကမ်း ခပ်လှမ်းလှမ်း တောနက်ကြီးတစ်ခု၌ နေသော ဘောသော၊ ဘောကျော်၊ ဘောသူ၊ ဘောရသမည်သော ဘီလူးညီနောင် ၄ ဦးတို့သည် မြတ်စွာဘုရားထံ ကြစုဖန်ခါးသီးများ သွားရောက်လှူဒါန်း၍ ဘုရားသခင်၏ တရားတော်ကို နာကြားရသဖြင့် အကျွတ်တရားရကုန်၏။ တရားနာပြီးသော် ဘုရားသခင်အား ကိုးကွယ်ရာ အမွေတစ်စုံတစ်ခု ပေးသနားတော် မူပါရန် လျှောက်ထားသည်တွင် မြသားလွန်တော်ကို ပေးအပ်လေတော့၏။ ဘီလူးညီနောင်တို့လည်း အားရ ရွှင်လန်းစွာဖြင့် သလွန်တော်ကို ပင့်ဆောင်ကာ မကွေးမြို့ဖက်ကမ်းရှိ မိမိတို့နေရာ တောကြီးအတွင်း၌ ဌာပနာ၍ ဘုရားတည်ကိုးကွယ်ကြသည်။ သို့သော် နေရာမှန် မဟုတ်သည့်အတွက် သိကြားမင်းသည် သူ၏တန်ခိုးဖြင့် ထိုဘုရားကိုဖြိုကာ မြသလွန်တော်ကို ပင့်ဆောင်သွားခဲ့ရာ ယခုထက်တိုင်အောင် ထိုဘုရားပြိုရှိသောနေရာကို အမှီပြု၍ ဘုရားပြိုရွာဟု တည်ရှိနေပေသေးသည်။

သိကြားမင်းသည် ဘီလူးတို့ တည်ထားသော ဘုရားကိုဖျက်ကာ မြသားသလွန်တော်ကို ယူ၍ ဧရာဝတီမြစ်ကမ်းတွင် သိတင်းသုံးနေကြသော ဒိဗ္ဗစက္ခု၊ ဒိဗ္ဗသောတ၊ ဒ္ဒိဗ္ဗဃာနမည်သော ရသေ့ကြီး သုံးဦးထံ သို့ ပင့်ဆောင် သွားလေသည်။ ထိုနောက် ကဿပဘုရား လက်ထက်တော်အခါက ရွှေသား သလွန်တော်ကို ဌပနာခဲ့ဘူးသော နဂုတ္တမတောင်ထိပ်တွင် မြသလွန်တော်ကိုလည်း ဌာပနာရန် စီမံ၏။ ထိုအခါ ပထမလှေတစင်းတွင် ပတ္တမြားပြာသာဒ်တော်၌ ဂေါတမမြတ်စွာဘုရား၏ မြသလွန်ကို တင်ဆောင်၍၎င်း၊ ဒုတိယ လှေတစ်စင်းတွင် ရွှေသားပြာသာဒ်တော်၌ကဿပ ဘုရား၏ ရွှေသား သလွန်တော်ကို တင်ဆောင်၍၎င်း မဟာသက္ကရာဇ် ၁၂၈ ခု တပေါင်းလပြည့်နေ့တွင် ဧရာဝတီမြစ်ရေနှင့် အညီ စီမံကာ ဌာပနာတော်မူလေသည်။ နောက်ထပ် စေတီတည်ရန်မှာ ဘီလူးညီနောင်တို့ စုတေ၍ လူသားစင်စစ်ဖြစ်သောအခါမှသာ ဘုရားတည်ရန် သင့်ကြောင်း ရသေ့တို့အား ပန်ကြား၍ တာဝတိံသာသို့ ပြန်ကြွသွားလေသည်။

ထိုရသေ့မြတ်သုံးပါးတို့ သီတင်းသုံးတော်မူရာ နေရာနှင့် မကွာဝေးသောနေရာတွင် မဟာဂါမမည်သော ရွာကြီးတစ်ရွာရှိ၏။ ထိုရွာကြီးတွင် ကုဋေများစွာ ကြွယ်ဝသည့် သုဘောဂဟူသော သူဌေးကြီးတစ်ဦးရှိရာ ရသေ့တို့၏ ပစ္စည်းလေးပါးဒါယကာဖြစ်၏။ တစ်နေ့သ၌ သူဌေးကြီးသည် ရသေ့သုံးဦးထံ ရောက်သွား၍ ဘုရားသခင်၏ သလွန်တော် ဌပနာရာ နဂုတ္တမ တောင်ထိပ်တွင် စေတီတည်ပါရန်လျှောက်ထားလေသည်။ သို့သော် လူဝင်စားများ ဖြစ်ကြသည့် ဘီလူးညီနောင်တို့နှင့် တိုင်ပင်၍ ပူးပေါင်းစေတီတည်မှသာ ထမြောက်အောင်မြင်မည့် အကြောင်းကို မိန့်ကြားလေသည်။ ထိုကြောင့် သူဌေးကြီးသည် လူဝင်စား ဘီလူးညီနောင်တို့အား မည်သူမည်ဝါဟူ၍ မသိဘဲ ရှာဖွေရတော့၏။ သူဌေးကြီးတွင် အဆင်းအင်္ဂါ တင့်တယ်လှပသည့် ပုဏ္ဏဝတီမည်သော သမီးတစ်ယောက် ရှိ၏။ သူဌေးသမီးလည်း လူဝင်စားဘီလူးညီနောင်တို့အား ထိုမှဤမှ ရွာစဉ် လျှောက်၍ ရှာဖွေသော်လည်း မတွေ့သည့်အဆုံး၌ မြသားသလွန်ဌပနာထားသော နဂုတ္တမတောင်၏ တောင်ဖက် တစ်ခုသော ကုန်းမြင့်ပေါ်သို့ ရောက်သွားလေသည်။ ထိုတောင်ကုန်းပေါ်၌ အမျိုးမျိုးသော ပန်းတို့ကို သီကုံး၍ ပန်းကုံးတစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးလျှင် အလိုရှိသော စာခွေကိုလည်း ရေးသားထား၏။ ထိုစာခွေကို ပန်းကုံးဖြင့်ရစ်ပတ်ကာ ဘီလူးဝင်စားသော လူသားများသာလျှင် တွေ့မြင်နိုင်ပါစေသတည်းဟု သစ္စာအဓိဋ္ဌာန်ပြု၍ ထားခဲ့လေသည်။ (ထိုနေရာတွင်...

" ျမသလြန္ဘုရား " " ျမသလြန္ဘုရား " သမိုင္း

ျမသလြန္ဘုရားသည္ ျမန္မာနိုင္ငံ အလယ္ပိုင္း မေကြးၿမိဳ႕၏ အေနာက္ေျမာက္ဘက္အစြန္ ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းေဘး နဂုတၱမ ေတာင္ကုန္းေပၚတြင္တည္ရွိသည္။ မေကြးျမသလြန္ မလြန္ျမသပိတ္ ဟု ဆိုရိုးရွိသည့္အတိုင္း ျမန္မာနိုင္ငံ တန္ခိုးႀကီးဘုရားမ်ားတြင္ ျမသလြန္ ဘုရားလည္း အပါအဝင္ျဖစ္သည္။ လုံးေတာ္ျပည့္ ေ႐ႊခ်ထားသည့္ ဘုရားတစ္ဆူျဖစ္ၿပီး စုစုေပါင္း အခ်ပ္ေရမွာ "ေဒြးအစ္အဌေဇယ်သတိ ခ်ပ္ေရရွိ လုံးျပည့္ေ႐ႊေရာင္ၿဖိဳး" ဟု ဆိုစကားရွိသည္။

သမိုင္းေၾကာင္း

သမိုင္းအဆိုအရ ျမသလြန္ဘုရားသည္ ကႆပဘုရား၏ ေ႐ႊသလြန္ေတာ္ႏွင့္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား၏ ျမသလြန္ေတာ္တို႔ကို ဌာပနာ၍တည္ထားသည္ဟု ဆိုသည္။ေဂါတမျမတ္စြာ ဘုရားသည္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္မူၿပီး၍ ဝါေတာ္ ႏွစ္ဆယ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါ သုနာပရႏၲတိုင္း လယ္ကိုင္းသားတို႔သည္ စႏၵကူးသားျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ ေက်ာင္းေတာ္ကို အလႉခံေတာ္မူရန္ ျမတ္စြာဘုရားထံ သြားေရာက္ေလွ်ာက္ထားၾက၏။ ဘုရားသခင္လည္းမဟာ သကၠရာဇ္ ၁၂၃ ခု၊ ဝါဆိုလဆုတ္ ၈ ရက္ေန႕တြင္ လယ္ကိုင္းစႏၵကူးနံ႕ သာေက်ာင္းကို အလႉခံေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ခုနစ္ရက္ပတ္လုံး ဈာန္၏ ခ်မ္းသာျခင္းျဖင့္ ေမြ႕ေလ်ာ္ေတာ္မူ၍ တရားေဒသနာ တိုက္ေကြၽးေတာ္မူသည္။

ထိုမွတစ္ဖန္ ႐ႊံ႕ပြက္ေတာင္တို႔ျဖင့္ ၿခံရံလ်က္ရွိေသာ မင္းဘူးၿမိဳ႕ရွိ စကၠတဲေတာင္ထိပ္သို႔ ႂကြခ်ီကာ သိတင္းသုံးေနေတာ္မူသည္။ ေရွးဘုရား အဆူဆူပြင့္ေတာ္မူစဥ္က ထိုေတာင္ထိပ္သို႔ ေရာက္သည္ရွိေသာ္ သိၾကားနတ္မင္းသည္ ရတနာ သလြန္ေတာ္ကို လႉဒါန္းၿမဲျဖစ္သည္ အတိုင္းေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားအားလည္း ျမသားအတိၿပီးေသာ သလြန္ေတာ္ကို လာေရာက္ လႉဒါန္းေလသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဧရာဝတီျမစ္ အေရွ႕ဖက္ကမ္း ခပ္လွမ္းလွမ္း ေတာနက္ႀကီးတစ္ခု၌ ေနေသာ ေဘာေသာ၊ ေဘာေက်ာ္၊ ေဘာသူ၊ ေဘာရသမည္ေသာ ဘီလူးညီေနာင္ ၄ ဦးတို႔သည္ ျမတ္စြာဘုရားထံ ၾကစုဖန္ခါးသီးမ်ား သြားေရာက္လႉဒါန္း၍ ဘုရားသခင္၏ တရားေတာ္ကို နာၾကားရသျဖင့္ အကြၽတ္တရားရကုန္၏။ တရားနာၿပီးေသာ္ ဘုရားသခင္အား ကိုးကြယ္ရာ အေမြတစ္စုံတစ္ခု ေပးသနားေတာ္ မူပါရန္ ေလွ်ာက္ထားသည္တြင္ ျမသားလြန္ေတာ္ကို ေပးအပ္ေလေတာ့၏။ ဘီလူးညီေနာင္တို႔လည္း အားရ ႐ႊင္လန္းစြာျဖင့္ သလြန္ေတာ္ကို ပင့္ေဆာင္ကာ မေကြးၿမိဳ႕ဖက္ကမ္းရွိ မိမိတို႔ေနရာ ေတာႀကီးအတြင္း၌ ဌာပနာ၍ ဘုရားတည္ကိုးကြယ္ၾကသည္။

သို႔ေသာ္ ေနရာမွန္ မဟုတ္သည့္အတြက္ သိၾကားမင္းသည္ သူ၏တန္ခိုးျဖင့္ ထိုဘုရားကိုၿဖိဳကာ ျမသလြန္ေတာ္ကို ပင့္ေဆာင္သြားခဲ့ရာ ယခုထက္တိုင္ေအာင္ ထိုဘုရားၿပိဳရွိေသာေနရာကို အမွီျပဳ၍ ဘုရားၿပိဳ႐ြာဟု တည္ရွိေနေပေသးသည္။သိၾကားမင္းသည္ ဘီလူးတို႔ တည္ထားေသာ ဘုရားကိုဖ်က္ကာ ျမသားသလြန္ေတာ္ကို ယူ၍ ဧရာဝတီျမစ္ကမ္းတြင္ သိတင္းသုံးေနၾကေသာ ဒိဗၺစကၡဳ၊ ဒိဗၺေသာတ၊ ဒၵိဗၺဃာနမည္ေသာ ရေသ့ႀကီး သုံးဦးထံ သို႔ ပင့္ေဆာင္ သြားေလသည္။ ထိုေနာက္ ကႆပဘုရား လက္ထက္ေတာ္အခါက ေ႐ႊသား သလြန္ေတာ္ကို ဌပနာခဲ့ဘူးေသာ နဂုတၱမေတာင္ထိပ္တြင္ ျမသလြန္ေတာ္ကိုလည္း ဌာပနာရန္ စီမံ၏။ ထိုအခါ ပထမေလွတစင္းတြင္ ပတၱျမားျပာသာဒ္ေတာ္၌ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား၏ ျမသလြန္ကို တင္ေဆာင္၍၎၊ ဒုတိယ ေလွတစ္စင္းတြင္ ေ႐ႊသားျပာသာဒ္ေတာ္၌ကႆပ ဘုရား၏ ေ႐ႊသား သလြန္ေတာ္ကို တင္ေဆာင္၍၎ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၂၈ ခု တေပါင္းလျပည့္ေန႕တြင္ ဧရာဝတီျမစ္ေရႏွင့္ အညီ စီမံကာ ဌာပနာေတာ္မူေလသည္။ ေနာက္ထပ္ ေစတီတည္ရန္မွာ ဘီလူးညီေနာင္တို႔ စုေတ၍ လူသားစင္စစ္ျဖစ္ေသာအခါမွသာ ဘုရားတည္ရန္ သင့္ေၾကာင္း ရေသ့တို႔အား ပန္ၾကား၍ တာဝတႎသာသို႔ ျပန္ႂကြသြားေလသည္။

ထိုရေသ့ျမတ္သုံးပါးတို႔ သီတင္းသုံးေတာ္မူရာ ေနရာႏွင့္ မကြာေဝးေသာေနရာတြင္ မဟာဂါမမည္ေသာ ႐ြာႀကီးတစ္႐ြာရွိ၏။ ထို႐ြာႀကီးတြင္ ကုေဋမ်ားစြာ ႂကြယ္ဝသည့္ သုေဘာဂဟူေသာ သူေဌးႀကီးတစ္ဦးရွိရာ ရေသ့တို႔၏ ပစၥည္းေလးပါးဒါယကာျဖစ္၏။ တစ္ေန႕သ၌ သူေဌးႀကီးသည္ ရေသ့သုံးဦးထံ ေရာက္သြား၍ ဘုရားသခင္၏ သလြန္ေတာ္ ဌပနာရာ နဂုတၱမ ေတာင္ထိပ္တြင္ ေစတီတည္ပါရန္ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ သို႔ေသာ္ လူဝင္စားမ်ား ျဖစ္ၾကသည့္ ဘီလူးညီေနာင္တို႔ႏွင့္ တိုင္ပင္၍ ပူးေပါင္းေစတီတည္မွသာ ထေျမာက္ေအာင္ျမင္မည့္ အေၾကာင္းကို မိန႔္ၾကားေလသည္။ ထိုေၾကာင့္ သူေဌးႀကီးသည္ လူဝင္စား ဘီလူးညီေနာင္တို႔အား မည္သူမည္ဝါဟူ၍ မသိဘဲ ရွာေဖြရေတာ့၏။ သူေဌးႀကီးတြင္ အဆင္းအဂၤါ တင့္တယ္လွပသည့္ ပုဏၰဝတီမည္ေည့္သျဖင့္...

History of the giant laughing from the corner of the lotus with the Myathalun Pagoda in Magway The history of the image of a giant laughing at the Myathalun Pagoda in Magway is that the two giants with six giants are omitted. When Sakka Min found out that the four wheels of Baw Tha Baw Kyaw Baw Thura Bawratha were not standing at the revelation of Mya Tha Beit and Myathalun Pagoda, they were located at the place where the pagoda collapsed. He ordered the Buddha to be allowed to live only when Bilobaw Kyaw became popular. He became a merchant in Magway when he became a popular figure in Baw Kyaw. The three Rathe brothers also looked at it with the help of Divasakku and realized that it was a giant. As ordered by King Sakka, Baw Kyaw was returned to Myathalun and Mya Thapeik, and three pagodas were erected on Mount Nagottama, and the Buddha was allowed to stand. During the time of the Buddha, all the relatives of the old life were surrounded by giants. At that time, Baw Kyaw became very happy and became very happy. After that, I realized that I would have to attain Nibbana at the seventh life, and I smiled with joy. When the smile was made, 21 giant heads were carved in the center of the Myathalun pagoda, and the giant head between Friday and Sunday was shaped like a ball smile. The masons repaired it many times, but it turned out to be an irreparable smile. Therefore, it seems that the giant who is about to enter Nibbana is smiling. မကွေးမြသလွန် ဘုရားရှိသောကြာထောင့်မှ ရယ်နေသောဘီလူး၏ သမိုင်း မကွေးမြသလွန် ဘုရားတွင် ဘီလူးရယ်နေတဲ့ပုံရဲ့ သမိုင်းကြောင်း ကတော့ ဘီလူး က ၆ကောင်ပါ ဘီလူးမနှစ်ကောင် ကိုချန်လှပ်ထား ပါတယ်။ သမိုင်းမှာ ဘောသော ဘောကျော် ဘောသူရာ ဘောရသ ဘီးလူးလေးကောင် တို့သည် ဘုရားထံမှရတဲ့ မြသပိတ်နဲ့မြသလွန်ဘုရား ဗျာဒိတ်ပေးတဲ့ နေရာမှာ မတည်ပဲ ဘုရားပြိုအရပ်မှာတည်တာကို သိကြားမင်းသိတော့ ဝရဇိန်လက်နက်နဲ့ဖြိုခွင်းပြီး မြသလွန်နဲ့ မြသိပိတ် ကိုယူကာ ဘုရားသုံးဆူတောင်မှ ရသေ့ညီနောင်သုံးပါးထံအပ်တယ်။ ဘီလူး ဘောကျော် လူဝင်စားဖြစ်မှ ဘုရား တည်ခွင့်ပေးဖို့မှာကြားလေ တယ်။ ဘီလူး ဘဝမှာ စုတေကြပြီး ဘောကျော် လူဝင်စားဖြစ်လာတဲ့အချိန် မကွေးမြို့မှာ ကုန်သည်အဖြစ်နဲ့ ရောက်ရှိပြီး မကွေးမြို့ သူဌေးကြီး ဦးဘောဂရဲ့သမီး ပုဏ္ဏဝတီမင်းသမီးလေး နဲ့ လက်ထပ်ယူပြီး ရှေးထုံးကံ ပါရမီကြောင့် ရသေ့ညီနောင်သုံးပါးထံ ရောက်ရှိသွားတယ်။ ရသေ့ ညီနောင် သုံးပါးကလဲ ဒိဗ္ဗစက္ကုဉာဏ်နှင့် ကြည့်ရှုတဲ့အခါ ဘီလူးဘော်ကျော် လူဝင်စားမှန်းသိလေသည်။ သိကြားမင်းမှာကြားခဲ့တဲ့အတိုင်း ဘောကျော်လူဝင်စားကို မြသလွန်နဲ့မြသပိတ် ပြန်လည်ပေးအပ်လိုက်ပြီးနာဂုတ္တမ တောင်ပေါ်မှာ ကျောက်ဖြာသုံးချပ်အုပ်၍ ဌာပနာပြီး ဘုရားပြန်တည်ခွင့်ပေးလိုက်သည်။ ဘုရားတည်နေစဉ်အချိန်အတွင်းမှာဘဝဟောင်းက ဆွေတော်မျိုးတော်ဘီလူးအပေါင်းတို့ ဝိုင်းဝန်းပြီး တည်ပေးကြတယ်။ထိုအခါမှာ ဘောကျော်ဟာ လွန်စွာမှ သဒ္ဒါကြည်နူး ပီတိထောပနာဖြစ်ပြီး သောပန်တည်သွားခဲ့တယ်။ သောတပန်ပြီးနောက် ၇ ဘဝမြောက်ရင် အမှန်ဧကန် နိဗ္ဗာန်စံဝင်ရမယ် ဆိုတာကို သိရှိသွားပြီး ဝမ်းသာ လွန်းတဲ့စိတ်ကြောင့် ပြုံးရယ်မိခဲ့တယ်။ ထိုသို့ပြုံးရယ်ခြင်းသည် မြသလွန် စေတီတော်ကြီး၏အလယ် ဖောင်းရစ်နေရာ၌ ဘီလူးခေါင်း၂၁ ခေါင်းထည့်သွင်းထုလုပ်စေခဲ့သည့်အခါ သောကြာနဲ့ တနင်္ဂနွေ ထောင့်ကြားမှာရှိတဲ့ဘီလူးခေါင်းဟာ ဘောကျော် ပြုံးရယ်နေတဲ့ပုံစံအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရတယ်။ ပန်းရံဆရာတွေ အကြိမ်ကြိမ်ပြုပြင်ခဲ့သော်လည်း ဘယ်လိုမှပြင်၍ မရ ပြုံးရယ်တဲ့ပုံသာ ပြန်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ထို့ကြောင့် နိဗ္ဗာန်ဝင်ရမယ့်...