De Hoge Berg is het hoogste punt van een keileembult op het eiland Texel. De heuvel is maar liefst 15 meter hoog en ligt tussen de dorpen Den Burg en Oudeschild. Hij is ontstaan tijdens een van de ijstijden, het Saale-glaciaal, de periode waarin ook het eiland Wieringen en Gaasterland zijn ontstaan.
De heuvel is te beklimmen middels zeven treden, ‘de zeven pannenkoeken’ genoemd, en bedekt een grote kei: de Engelsteen of Engelsesteen, die volgens de volksoverlevering helemaal tot in Engeland zou doorlopen, maar die verdwenen was in de mist van de tijd. Hij is een meter of zes breed en roodbruin. De vraag is, of de kei begraven is omdat men in die tijd nog niet de mogelijkheden had om hem te verwijderen, of dat er een ‘heidense’ traditie vergeten moest worden. Met de kerstening van ons land werden er een aantal strikte verboden ingevoerd, die het oude geloof moesten uitbannen. Zo was het verboden ‘te doen wat men op steenen doet’. Hiermee werd het brengen van offers bedoeld. Offers, bedoeld om de goden en godinnen van de inheemse bevolking een goede oogst af te smeken.
De oudste bewoners waren Neanderthalers, daarna volgden de rendierjagers. Op de Hoge Berg, in het ‘Oude Land’ van Texel, zijn archeologische vondsten gedaan die dateren van 8000 jaar voor Chr. Ook zijn er een aantal grafheuvels ontdekt. Er zijn zelfs ‘kuilenkransen’ gevonden, die kunnen wijzen op een ‘Woodhenge’, de houten variant van Stonehenge.
Tevens heeft de Hoge Berg een eigen waterbron. Een paar honderd meter onder De Doolhof liggen de Weezenputten. Het ijzerhoudende water was zeer gewild op de VOC-schepen, omdat het water door het ijzer minder snel bedierf.
Richting Zandkuil, aan de Oostelijke kant van De Doolhof, is een heel duidelijke gehangenen-energie te voelen; in de tijd van de VOC was hier een galgenveld. Daarmee werden de zeelui gewaarschuwd dat dit met ze gebeurde als ze van plan waren te muiten, te stelen of andere illegale acties te ondernemen. In de Zandkuil zelf heerst een duidelijke Beltane-energie. De kerk verklaarde De Doolhof na de VOC-tijd tot verboden gebied. Later werd er op derde Pinkserdag ‘Bossiesdag’ gevierd, waar de jongelui elkaar onder een wakend oog konden ontmoeten. Ook de tweede wereldoorlog heeft energetisch haar sporen nagelaten.
Bij Hoge Berg loopt de Michaels-leylijn. Deze leylijn loopt van de Hoge Berg naar Oosterland. In de oudheid zijn de belangrijkste heiligdommen op leylijnen geplaatst.
Er zijn sterke en zwakke energielijnen. Ze zijn vergelijkbaar met de meridianen in het lichaam die worden gebruikt in de traditionele acupunctuur. Ze zijn met het blote oog niet zichtbaar.
De zwakke leylijnen zijn vaak te vinden in bepaalde delen op een continent en worden ook gekarakteriseerd door acheologische vindplaatsen of religieuze heiligdommen (leycentra). De dichtheid qua leylijnen is groot, op iedere tien meter lopen er wel twee of drie leylijnen.
De sterke Leylijnen overstijgen de continenten en verbinden grote archeologische heiligdommen over de hele wereld.
Deze lijnen volgen een logisch patroon. Opvallend is de de grote geometrie tussen deze lijnen.
De theorie is dat de lijnen de energie van de planeet verspreiden waardoor de planeet functioneert.
Deze lijnen waren al duizenden jaren bekend en gebruikt door oude volkeren op verschillende continenten.
Het is nu een wandelgebied van Staatsbosbeheer, maar onder de mantel worden er nog wel kleine rituelen gehouden.
Sommigen zien de Hoge Berg zelfs als een centrum van samenzijn waar elfen, feeën en natuurwezens samenkomen om te praten, spelen, vergaderen en te genieten.
Er zou zelfs een doorgang naar de elfenwereld zijn middels een toegangspoort naar het feeënrijk.
Indien je er een koperen muntje vindt of witte veertjes kan dit gezien worden als een elfenteken. Al is het een wat aparte plek voor de natuurwezens, omdat van elfen bekend is dat ze ijzer schuwen en deze ‘zeven pannekoeken’ op hun plek worden gehouden door enorme cirkels van roestkleurig staal. Ook de zetel bevat enorme...
  Â
Read more
Learn more insights from Wanderboat AI.
