Majątek w Karczewie na przełomie XVIII i XIX w. należał do Mielżyńskich, w połowie XIX do Chłapowskich, a od 1896 r. jego właścicielami zostali Kęszyccy. Ci ostatni gospodarowali tu do 1939 r. Centrum dóbr mieściło się w samym Karczewie. Tutaj w otoczeniu parku Mikołaj Mielżyński wzniósł parterowy, klasycystyczny dwór. Jego budowa miała miejsce w latach 1805-1811. W tej formie pałac przetrwał do początków XX w. W 1908 r. ówczesny właściciel majątku Józef Kęszycki rozpoczął jego przebudowę. Opracowanie projektu zlecił znanemu w Wielkopolsce architektowi Rogerowi Sławskiemu. W wyniku przebudowy powstał duży, reprezentacyjny pałac o neobarkowym charakterze. Budynek podwyższono o piętro, które nakrył wysoki, czterospadowy dach. Po bokach dobudowane zostały dwa skrzydła zwieńczone dla odmiany mansardowymi dachami. W prawym narożniku znalazła się wieża z wysokim, stożkowym hełmem. Fasadę z pseudoryzalitem ozdobionym pilastrami zwieńczył tympanon z kartuszem herbowym Kęszyckich. Majątek posiadał własną gorzelnię. Po wybuchu 2. wojny światowej dobra Kęszyckich zabrali Niemcy, zaś po 1945 r. przeszły one na Skarb Państwa Polskiego. Na terenie dawnego folwarku utworzono Państwowe Gospodarstwo Rolne, zlikwidowane ustawowo na pocz. lat 90. XX w. Na bazie pozostałosci PGR-u utworzono tu Spółdzielnię Rolno-Przemysłową. W okresie po przemianach politycznych w pałacu dzierżawiono mieszkania lokatorom. Od kilku lat budynek jest własnością prywatną. Pałac późnoklasycystyczny. Budynek wzniesiony na planie wydłużonego prostokąta, w dłuższej osi N/NE-S/SW, fasadą zwrócony na W/NW, piętrowy, podpiwniczony, nakryty stopniowanym dachem dwu / czterospadowym, z wieżą w lewym (płd.-zachodnim) narożniku fasady. Wejście główne osłonięte gankiem dźwigającym balkon na wys. 1-go piętra. Nad balkonem na wys. dachu trójkątny fronton z tympanonem. Po bokach i nad frontonem trzy powieki dachowe. Warto zwrócić uwagę na zegar słoneczny usytuowany...
Read moreInteresujący obiekt, dostępny i niestety zdewastowany, wokół zaniedbany park. Pałac stoi przy samej drodze, nie zabezpiecza go żadne ogrodzenie i brama, ani tabliczki teren prywatny wstęp wzbroniony. Obecnie w rękach prywatnych, w czerwcu 2021 roku wystawiony na sprzedaż. Późnoklasycystyczny pałac o charakterze neobarokowym powstał w 1908 roku w wyniku rozbudowy dworu Mikołaja Mielżyńskiego z 1805 roku. Ówczesny właściciel Karczewa Józef Kęszycki zatrudnił do rozbudowy starego dworu architekta Rogera Sławskiego. Po wybuchu II wojny światowej karczewski pałac znalazł się w rękach Niemców, po zakończeniu wojny dobra przejął Skarb Państwa Polskiego. W późniejszym czasie pałac był siedzibą m.in. przedszkola, był również zamieszkiwany przez lokatorów. W centralnej części fasady umieszczono kartusz z herbem Kęszyckich, przed głównym wejściem ganek przykryty żeliwnym stelażem, na którym kiedyś osadzony był przeszklony dach. Bryła budynku na planie prostokąta do którego z jednej strony przylega wieża nakryta stożkowatym dachem, na której również umieszczono herb Kęszyckich (Nałęcz) oraz dwa zegary słoneczne. Pośrodku elewacji od strony parku taras z ozdobną balustradą. Warto zobaczyć zanim ulegnie...
Read moreGMINNA KOMISJA ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH
PAŁAC W KARCZEWIE
Pałac klasyczny, parterowy, wzniesiony dla Mikołaja Mielżyńskiego w latach 1805-1811. Przebudowany w 1908 r. przez Rogera Sławskiego dla Józefa Kęszyckiego. Pałac piętrowy, neobarokowy, ma w fasadzie głównej szeroki pozorny ryzalit podzielony pilastrami. Ryzalit zakończony jest trójkątnym tympanonem z kartuszem herbowym z herbem Kęszyckich. Pałac ma ganek z balkonem, jest nakryty dachem czterospadowym, a jednokondygnacyjne skrzydła dachem mansardowym. Główne wejście poprzedza przedsionek, przed którym znajduje się zadaszenie w formie przeszklonego daszku wspartego na żeliwnych kolumienkach. W narożniku północno-wschodnim dołączona wieża, która w dolnej części jest wieloboczna, w górnej okrągła, nakryta stożkowym, dwukondygnacyjnym hełmem. Wnętrze pałacu zdewastowane po 1945 roku. Zachowany został środkowy holl z drewnianą...
Read more