Długosza House in Wiślica — Attraction in gmina Wiślica

Dom został zbudowany w latach 1464-1467 z fundacji kustosza wiślickiego i kronikarza Jana Długosza. Przeznaczony był dla wikariuszy i kanoników kolegiaty. W 1468 roku biskup krakowski Jan Lutek zatwierdził tę darowiznę. Według tradycji w budynku tym pobierali nauki synowie króla Kazimierza Jagiellończyka, gdy pozostawali pod opieką słynnego kronikarza. W XVIII wieku część budynku zajmowało ziemstwo wiślickie. Według wizytacji z 1792 roku wymagał on remontów, które wykonano między 1820 a 1837 rokiem. W 1873 roku przeprowadzono kolejną renowację. W 1915 roku wojska austriackie poważnie uszkodziły budowlę. W 1919 roku usunięto zniszczenia i odtworzono portale. W 1930 roku, na podstawie projektu Adolfa Szyszko-Bohusza, rekonstruowano podział wnętrza domu, kamienne portale i obramienia okienne. W 1945 roku dom ponownie poważnie ucierpiał w wyniku działań wojennych. Dopiero w latach 60-tych XX wieku wykonano przy nim niezbędne naprawy, połączone z badaniami architektonicznymi. W ich efekcie ustalano pierwotne rozplanowanie wnętrza obiektu oraz odkryto gotyckie portale i polichromię figuralną. Dom Długosza w Wiślicy jest budynkiem piętrowym i podpiwniczonym o wydłużanym, prostokątnym planie, ze skarpą w południowo-zachodnim narożu. Ceglane elewacje obiektu od wschodu i zachodu są zwieńczone trójkątnymi szczytami z blendami i ostrołukowymi wnękami, w których umieszczono kamienne tarcze z herbem Długosza – Wieniawa. Budynek składa się z sieni przelotowej, ze schodami w grubości murów, ujętej od zachodu korytarzem z grupą cel po bokach, a od wschodu dwoma salami. Na piętrze ponad sienią znajduje się dawny refektarz. W sieni, korytarzu i pokojach zachowały się belkowane stropy z resztkami polichromii. Na piętrze mieści się sala-refektarz, dawna jadalnia księży. W północno-zachodniej części budynku odkryto unikatową gotycką polichromię z końca XV wieku. Dziś w Domu Długosza mieści się wikariat i Muzeum...

Dom Długosza w Wiślicy jest piętrowym, późnogotyckim ceglanym budynkiem, rozplanowanym na rzucie wydłużonego prostokąta o obszernej sieni na przestrzał. Dom został zbudowany w 1460 roku i przeznaczony był dla wikariuszy i kanoników kolegiaty przy ulicy Krakowskiej. W sieni, korytarzu i pokojach zachowały się belkowane stropy z resztkami polichromii. Na piętrze mieści się sala-refektarz, dawna jadalnia księży. W północno-zachodniej części budynku odkryto unikatową gotycką polichromię z końca XV wieku, przedstawiającą Zmartwychwstałego Chrystusa oraz kobiety z krzyżem. W środku znajduje się postać klęczącego mężczyzny (prawdopodobnie Jana Długosza) otoczonego aureolą z gotyckim napisem Boże zmiłuj się na nami. Ceglane szczyty Domu Długosza mają ostrołukowe wnęki, w których umieszczono kamienne tarcze z herbem Długosza – Wieniawa. Według tradycji w budynku tym pobierali nauki synowie króla Kazimierza Jagiellończyka.

Budynek jest wpisany do rejestru zabytków nieruchomych jako część zespołu kościoła kolegiackiego (nr rej.: A.85/1-3 z 3.12.1956 i z 21.02.1966)[1].

Dziś w Domu Długosza mieści się wikariat i Muzeum...

Jeżdżę po Europie i byłem w niejednym muzeum ale tutaj to jakaś porażka. To nie jest muzeum tylko ekspozycja wystawowa na plebanii. Pani na wstępie powiedziała,że płatność tylko gotówką bo nie ma terminala. A czemu? A bo to nie są bilety wstępu tylko cegiełki,bo miejsce należy do kościoła. Czyli mam się domyślać,że terminal byłby niewygodny do rozliczeń parafii z fiskusem. Dlaczego to mnie nie dziwi? Ale jeśli to są cegiełki na kościół to powinno być dobrowolna kwota, nieprawdaż? Poza tym, wszystkie eksponaty np. ornat podarowany przez królową Jadwigę i inne wiszą sobie ot tak w warunkach nieodpowiednich dla tegoż zabytku. Dotyczy to także innych bardzo cennych relikwii niezabezpieczonych odpowiednio przed skrajnie niekorzystnymi warunkami zewnętrznymi. Szkoda,że ksiądz nie umie należycie zająć się...