Zastanawiałem się czy dać 4 czy 5 gwiazdek, ale niech będzie 5, za fantastyczną kolibę. Jest ich tam parę, ale jedna jest świetna, spanie lepsze niż na poddaszu w D5S. Ogólnie tak: z polskiej strony nie dojdzie się tu w jeden dzień i z powrotem. Może ze schroniska na Chochołowskiej, jeśli jest się harpaganem, ale z Zakopanego nie (jeśli nie jesteś sportowcem wyczynowym albo nie wstaniesz i nie wrócisz o 1 w nocy). Na szczęście na wszystkich szczytach i przełęczach wokół są wspaniałe, liczne koliby. Szedłem tylko od Rohaczy i z powrotem i tak:
Są 2 warianty wejścia, nazwijmy je roboczo "Leń" i "Szlak":
Od razu na początku zaznaczam, że Leń się nie sprawdzi. Rezygnując z wspomagania się rękami, kontynuujesz męczenie nóg. Jedyne, co zyskujesz, to jakieś 10 minut czasu. Zapewniam cię, że najatrakcyjniejsze miejsce całych Tatr Zachodnich to nie jest to miejsce, w którym chcesz zyskać te 10 minut. Tracisz więc, poza okazją by dać nogom odpocząć, mnóstwo frajdy, okazję do sprawdzenia się, no i widoki z grani. Leń bowiem biegnie 25 m poniżej znakowanego szlaku, ścieżyną wśród traw, omijając wszystkie trudności, które tylko się da. Tam, gdzie się nie da (są 4 takie miejsca w tamtym rejonie), drogi biegną razem, ale nie są to trudne momenty - nawet z łańcuchami nie jest to 0+ a cały czas 0. Tam, gdzie drogi się rozchodzą, na szlaku pojawia się 0+, a w jednym miejscu nawet I. Wniosek: Banówkę od Rohaczy może zrobić nawet małe dziecko, wystarczy, że nie będzie iść szlakiem. To teraz wariant Szlak, czyli oryginalny, oznaczony przebieg czerwonego szlaku. Biegnie cały czas maksymalnie po prawej, ostrzem grani. Przeważnie jest to 0+, ale jest jeden moment jedynkowy, co czyni ten odcinek trudniejszym od Orlej Perci - na tej grani nie ma sztucznych ułatwień. Mimo wszystko to świetny obszar testowy dla każdego chcącego się rozwijać turysty. W razie kłopotów wszystko można przecież obejść dołem. Tylko potem nie twierdzić, że się weszło czerwonym szlakiem, jeśli się nim nie weszło xD Dodaję fotkę, która pokazuje ten odcinek. Na czerwono szlak, na pomarańczowo harpagańska perć, czyli Leń.
Moment samego wejścia na wierzchołek też ma taki podział. Możesz iść po łańcuchu, stromym miejscem za 0+ (więc nie trzeba łańcucha tykać), możesz obejść od lewej miejscem za 0+ bez łańcucha, mniej stromym, ale po bardzo eksponowanej półce, albo obejść wszystko od prawej, totalnie na lenia, i wejść na szczyt od drugiej strony.
W drodze powrotnej, aż do Płaczliwego Rohacza, jest jeszcze sporo tego typu rozdwojeń na Szlak i Lenia. Trzeba...
Read more
Learn more insights from Wanderboat AI.
