Doi Pui Co — Attraction in Mae Hong Son Province

Visited in January 2025. Rode my adventure bike up and took a fall on the steep climb 3/4 way up and was getting dark. Not an early route for heavy bikes. Was lucky that there were locals descending and help me pick the bike up as it was impossible after a long ride and was tired moreover it a sloppy area. By the time I reach the parking lot it was already dark and no one was around. Luckily I came prepared with all my camping gears. Had to find my way in the dark and it was a 800 meters hike on a very steep climb. Half way there was a opening with a shade but no one was around. Was wondering if I should camp here or continue the climb. It was a great challenge and decided to continue up. It was a relief when I saw some lights at the top of the hill and there I was. Ask the campers if I could set my tent at any point and they said anywhere is ok. They even invited me to join them for dinner. That's the hospitality of the Thais. But I had my dinner packed. The wind was so strong that sounds like waves beating the shore. I had to secure my tent with extra ropes. Was very cold so do come with blanket or thick clothes. Work up early in the morning to watch the sunrise which was beautiful but no sea clouds as the wind was too strong and it's dry season. The next morning I hired a porter to help me bring my gears down and lucky for me the locals who are going down on a pickup waited for me to follow them down in case I should drop my bike again. It was worth all the hard work and such an adventure especially when one is traveling solo. You could hire a pick up from the foot of the hill which will cost 1000 baht one way if I'm not wrong. One can drive their own vehicle up but can be steep an uneven...

One เดย์ ทริป... ทริป แหกขี้ตา อยากไปก็ออกตัวเลย ไม่สนใคร แม่สะเรียง - พุ่ยโค ไปกลับ 80 โล ออกบ้านสิบโมง หลังถามพอแล้วได้คำตอบว่า แกงกระด้างที่พ่อทำยังกินไม่ได้ ก่อลักรถมอไซต์ป้าออกบ้านเลยค้าาาาา...... 30 กว่าโล ของแม่สะเรียง สบเมย ก็ชิล ๆ แวะเซเว่นทางเข้าเล็กน้อยซื้อน้ำกันตาย......ถนนจากทางเข้ากว้างประมาณ 4 เมตร คตเคี้ยวใช้ได้ แนะนำว่าให้บีบแตรทุกโค้ง และโค้งมักจะหักศอกหลายทบร่วมกับทางชันด้วย แนะนำว่าขอผู้มีสติ ในการหักพวงมาลัยพร้อม ๆ กับบีบแตรเป็นคนขับ ..... ทางค่อนข้างดี เป็นทางคสล. และลาดยางในช่วงต้น ส่วนใหญ่ ผิวจราจรจะเสียหาย แต่ไปได้สะดวกไม่ทรมานมาก แต่พอหลังเจอหมู่บ้าน ช่วง หกกิโลสุดท้าย จะเป็นทางลูกรัง แนะนำว่า เอารถมอไซต์ประเภทที่สามารถลุยวิบากได้มา หรือ รถยนต์ที่มีท้องยกสูง หน่อย เพราะบางจุดเป็นร่องน้ำฝนกัดเซาะลึกที่กันชนจะกระแทกได้ "ไม่แนะนำรถเก๋ง" หรือรถที่ท้องต่ำ แม้จุดกระแทกจะมีไม่เยอะ แต่ลงเน้น ๆ แน่ ๆ "โท๊มมมม" มีแน่นอน.... .....หลังจากมาถึง ให้เอารถฝากไว้ ไม่แพง จ่าย ๆ ไปช่วยเรื่องดูแลสถานที่ เพราะถนนแคบ อย่าเสร่อจอดไหล่ทางเด็ดขาด... พอจอดเสร็จเดินเยื้องไปที่ป้อมไปจ่ายค่าจอดรถ แล้ววววววว เตรียมใจให้ดี ยาดม น้ำ ยานวด รอเลย...... .....หลังจากเดินผ่านจุดป้อมมาอีกร้อยเมตรจะเจอทางขึ้นเป็นทางเดินบันไดก้าวถี่ ๆ ความสูงประมาณ 10 ซม. จะได้ไม่เหนื่อยมาก ค่อย ๆ เดินขึ้นไปแบบร่ม ๆ ไม้ ๆ อย่าไปสนใจป้ายที่เขียนว่า 800 เมตร อย่าไปสนใจ!!! เดิน ๆ ไป อย่าไปมองมัน!!.... หลังจากผ่านทบแรกไปจะมีจุดพักสังขาร ให้ได้สั่งเสียลูกหลานก่อน แล้วเดินเชิดขึ้น รอบนี้จะเหนื่อยหน่อย ยาดมรัว ๆ ให้หายใจลึก ๆ ค่อย ๆ เดิน อย่ารีบ เพราะมันชันมาก .....หลักจากพ้นป่ามาจะเห็นหลังคาศาลาเขียว ๆ อย่าไปกรีด! อย่าไปดีใจอะไร! มันพึ่งเริ่ม!!! อนุญาตให้สถบ ต่ำทรามได้ ..."อิเหี้ย!!" คือคำแรกที่คิดออก เพราะ เห็นป้าย "ดอยพุ่ยโค" เล็ก ๆ นั้นมันแค่ภาพลวงตา ของแท้ คือไอ่ขาว ๆ ข้างหลังนั้นต่างหาก มาถึงศาลาแรก ให้รีบดมยา แดกน้ำ ถูยานวดให้เรียบร้อย ฟังเพลงแนวบอสซั่ม ๆ หัวใจจะได้เต้นช้าลง เพราะตอนเดินถึงจุดแรก หัวใจเต้นเหมือนจะหลุดออกจากอก อารมณ์เหมือน ดมป๊อป เสร็จละมันเค้น ตึบ! ตึบ! ตึบ! แนะนำว่า จุดนี้ วิวสวยใช้ได้แล้ว และเป็นจุดพักสำหรับ ผู้สูงอายุที่มีโรคประจำตัว ให้พักตรงนี้รอลูกหลาน ไม่ต้องไปต่อ หรือ ถ้าใจสู้ จะดิ้นรนขึ้นให้ได้ก็ไปกันต่อ....... จากจุดพักนี้ขึ้นไป ทางจะชันแบบ 50° แต่มีบันไดและราว แนะนำว่า ค่อย ๆ เดินขึ้น และก้มหน้าหน่อย ให้หายใจคล่อง และอย่าเทน้ำหนักไปที่ราวไม้เด็ดขาด มันจะโยกและพาคุณลงไปสู่ก้นดอยในเวลาอันสั้น จากจุดนี้ไป บันได ณ เวลาที่ไปนี้ มีความชำรุด และมีเศษใบไม้ ซึ่งอาจจะทำให้เหยียบละลื่นได้ ให้ค่อย ๆ ขึ้น อย่ารีบ เพราะมันชันมากและขั้นถี่ กับแดดแรง อย่าทำตัวเพาเวอร์ฟูลจัดเต็ม สำหรับคนที่เอาผู้สูงอายุมา ถ้าบากบั่น ไม่ใช้บริการเปลแบก ให้พักบ่อย ๆ เพราะมันชันและอากาศเบาบาง... ......พอมาถึงจุดบนสุด ก็จบทุกความเหนื่่อย เพราะมันสวยมาก สวยแบบไม่ต้องแต่งเมฆ แต่งหมอกเพิ่ม สวยแบบ "อิเชี้ย สวยยยยย จริง" และขอชมหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเรื่องป้าย "ยอดดอยพุ่ยโค" ที่เลือกตำแหน่งได้ดีมากคือไม่บังวิวถ่ายรูป เพราะช่างภาพมักจะเกลียดไอ่ป้ายแบบนี้ที่ค่อนข้างขัดกับบรรยากาศภาพองค์รวม และ ทางเดิน(สกายวอล์ค) ก็สวยคือไม่ได้ออกแบบมาให้มันดูตลก แบบแย่งซีนวิวทิวทัศน์ และขอร้องว่าอย่าพยายามปั้นปูนราวกันตกรวมทั้งเสา หรืออะไรต่าง ๆ เป็นลายเปลือกไม้เด็ดขาด!!! ...แบบเดียวกับที่อุทยานต่าง ๆ ชอบทำ คือมันเป็นสิ่งเทียมธรรมชาติที่ส่งผลให้ธรรมชาติถูกรบกวนอะ ....... ......จบทริปพุ่ยโค ยอมรับว่า...

The place is hard to reach without your own transport. The road from town gets worse as you get closer to the mountain. Prepare decent footwear to climb the clay hewn stairs: there's many of them, they can be slippery and they're in a bad state of repair. There's several viewpoints, one 2/3 of the way up. The last climb to the top has recently been renovated. The 'bridge' at the top is also damaged, watch your step. Near the metal viewing tower, there's a similar structure as the bridge. This platform is in the worst state of this site. Be careful when and if you climb it. The tower itself seemed pretty sturdy still. Best views were on the metal tower and on the mountaintop right above the bridge. Be sure to time your visit. If you'd like to witness a sunrise or sunset, think about camping out on the top. The way down and road back to town are in a bad way, be sure to ascend/ descend when...