I visited Mount Athos with a friend a week ago, and we cherished every moment of our stay at Great Lavra. The monks we met were incredibly kind and hospitable (father Agathon with the best sense of humour :). We even had the blessing of meeting the Abbot and speaking with him in Greek (as we both speak the language). He was very warm and welcoming — a man who radiates deep spiritual grace.

I know some pilgrims have expressed disappointment about not being able to receive Holy Communion or have a first meal due to the early 6:45 a.m. bus departure. But Holy Communion can be received anywhere — it is, in essence, the same in any Orthodox church anywhere. As for the meal, what can one say — we had brought some light food with us and had breakfast in Karyes. We didn’t come to Lavra or Mount Athos for food, but to encounter the fullness of the Holy Spirit — which is present in abundance at Lavra. That is what matters, not whether we necessary had a meal at Lavra or Karyes.

The Fathers had already given us so much — clean and warm beds, a wonderful dinner the night before, a beautiful service, and above all, their love — all without asking for anything in return. How could anyone then complain about not having one extra meal there, instead of having it just 1.5 hours later in Karyes? Honestly, I felt ashamed of us humans hearing such ungrateful comments. :(

Thank you, dear Father, for your sacred work, your love, and your prayers. We feel your prayer in the world every day. May God continue to bless you with spiritual strength and good health to carry on your important mission.

With love in Christ our Lord and Saviour. Milenko Pilic with father...

Παίρνω τηλέφωνο τον αρχοντάρη, πάτερ Ιερόθεο, για να κλείσω φιλοξενία για την 14 Μαΐου για γκρουπ των 11 ατόμων. Μας δέχονται κι εμείς πηγαίνουμε και οι 11. Την επόμενη 15 Μαΐου θα βγαίναμε απ'το Άγιο Όρος. Τα βανάκια της Μονής ξεκινάνε για Καρυές 06:45. Η Θεία Λειτουργία 06:30, ενώ η πρωϊνή ακολουθία 04:30. Όλες τις παραπάνω χρονικές λεπτομέρειες τις πληροφορούμαι μετά το Απόδειπνο την 13 Μαΐου. Τα προβλήματα που είχαν δημιουργηθεί ήταν δύο: Πρώτον, δεν θα παρακολουθούσαμε τη Θεία Λειτουργία, άρα και δεν θα συμμετείχαμε στη Θεία Μετάληψη, και δευτερευόντως θα φεύγαμε νηστικοί, διότι η πρωϊνή τράπεζα είναι μετά τη Θεία Λειτουργία περίπου στις 07:30. Όλα τα παραπάνω αρχικά τα μετέφερα στους 2 αστυνομικούς που υπηρετούν στο τοπικό αστυνομικό τμήμα, ώστε να τα πούνε εκεί που πρέπει. Στη συνέχεια, βρήκα τον υπεύθυνο πάτερ Ιερόθεο και τον ρώτησα: Γιατί πάτερ, όταν σε πήρα τηλέφωνο για να κλείσω τη φιλοξενία των 11 ατόμων δεν μ'ενημέρωσες ότι θα χάναμε τη Θεία Λειτουργία (όπως έγραψα παραπάνω); Μου απαντάει ο πάτερ, ο οποίος είναι ταυτόχρονα υπεύθυνος και για την έκθεση (εκεί πήγα τον βρήκα): Δεν με ρώτησες. Του λέω: Δεν μου πήγε το μυαλό ότι προσκυνητές είναι δυνατόν να μην συμμετάσχουν στη Θεία Λειτουργία. Αν μου το έλεγες, θα πηγαίναμε σε κάποια άλλη Μονή κι όλα καλά. Εγώ του λέω, θα ενημερώσω όποιον γνωρίζω ότι στο Μοναστήρι σας οι προσκυνητές χάνουν τη Θεία Λειτουργία, αν φεύγουν την επόμενη ημέρα, λόγω της αναχώρησης των βαν που ανήκουν στη Μονή για πίσω με κόστος που πάει απευθείας στη Μονή 8 € (τουλάχιστον μέχρι την Ιβήρων, όπου πήγαμε εμείς). Επιπλέον, θα φύγουμε του λέω και νηστικοί, λόγω μη συμμετοχής στην πρωϊνή τράπεζα. Γιατί δεν ξεκινάει η πρωϊνή ακολουθία νωρίτερα, ώστε να προλάβουμε ή τα βαν να φύγουν αργότερα;; (Τα βαν φεύγουν 06:45 για να προλάβουν να είναι στις Καρυές , ώστε να πάρουν προς Μεγίστη Λαύρα αυτούς που μπαίνουν με το φέρυ των 06:30). Μου λέει: Κοίταξε, για να στο πω λαϊκά: το μαγαζί είναι γωνία, έχει πολλή κίνηση κι είναι απομακρυσμένο κι έτσι έχουν τα πράγματα. Του λέω: Το καταλαβαίνω, αλλά αυτά που με λέτε δεν δικαιολογούν τη μη συμμετοχή προσκυνητών στο μεγαλύτερο μυστήριο της Ορθοδοξίας. Κάπου εκεί κι επειδή τον πιέζω καταλαβαίνει το λάθος και μου λέει καθίστε άλλη μια ημέρα, ώστε έτσι να παρακολουθήσουμε ολόκληρη τη Θεία Λειτουργία. Του λέω: Δεν είμαστε προετοιμασμένοι για άλλη μια ημέρα, είμαστε 11 άτομα γκρουπ και οι προσωπικές υποχρεώσεις του καθενός τρέχουν. Τον χαιρέτησα, τον ευχαρίστησα κι έφυγα.

Το αποτέλεσμα: Ξενερώσαμε τόσο πολύ, διότι πήγαμε στο Μοναστήρι που ίδρυσε ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης και δεν κατέστη δυνατόν να είμαστε παρόντες στη Θεία Μετάληψη. Ούτε ένα μήλο δεν μας έδωσαν για το δρόμο οι πατέρες της Μονής.

Συμπεράσματα: Η Μονή το βλέπει σαν κοπτήριο για την έκθεση και δεν ενδιαφέρεται αν: Οι προσκυνητές συμμετέχουν στη Θεία Λειτουργία. Οι προσκυνητές φεύγουν νηστικοί και γλιτώνει την πρωϊνή τράπεζα για όσους φεύγουν, άρα και λιγότερη ταλαιπωρία γι'αυτούς (ούτε 1 μήλο δεν μας έδωσαν για το δρόμο, δεν το σκέφτηκαν καν και φυσικά εμείς δεν το προτείναμε). Οι προσκυνητές βλέπουν τη Μονή σαν μαγαζί γωνία.

Καλοπροαίρετα μιλώντας, ο ηγούμενος πατήρ Πρόδρομος κάτι πρέπει ν'αλλάξει για το παραπάνω χάλι που περιέγραψα. Κακοπροαίρετα, ο ηγούμενος συνεχίζει αυτή την κατάσταση, διότι έτσι τον βολεύει.

Όποιος γνωρίζει προσωπικά τον ηγούμενο, ας τον ενημερώσει για το συγκεκριμένο χάλι (αν και πιστεύω ότι ξέρει τι παίζει).

Αν επισκεφτείτε τη Μονή, βρείτε τον πάτερ Ιερόθεο, κάντε παράπονα, μήπως και συγκινηθούν οι πατέρες κι αρχίζουν και πράττουν θεάρεστα. Επιπλέον, να έχετε μαζί σας ξηρά τροφή, διότι θα πεινάσετε (χάνετε μία τράπεζα).

ΥΓ: Σε αντίστοιχο σκηνικό στη Φιλοθέου την προηγούμενη ημέρα 13 Μαΐου (πιθανή πρωϊνή αναχώρηση μέσα στη Θεία Λειτουργία, λόγω χρονικών περιορισμών του βαν) οι πατέρες μας πρότειναν, αν επιθυμούσαμε να μας έκαναν πρωϊνή τράπεζα πριν την κανονική (αφού τελειώσει η πρωϊνή ακολουθία), ώστε να μην φύγουμε νηστικοί. Εμείς κάτσαμε σε ολόκληρη τη Θεία Λειτουργία, φάγαμε και φύγαμε έπειτα. Δλδ, η Φιλοθέου ενδιαφέρθηκε...

The harbour and the Monastery above feature in the book "Dare To Be Free" by WB Thomas, a soldier of the British and New Zealand forces sent to defend Greece from German invasion in April of 1941. Wounded and captured, Thomas was fortunate enough to make a successful escape from internment, making his way south on foot, with the occasional assistance of sympathetic Greek civilians, by 8th of December 1941 arriving at Mount Athos, the easternmost of the three peninsulas which project into the Aegean Sea, Thomas was put ashore by a friendly boat captain at the harbour, whence he climbed the steep stone pathway to the Monastery. The monks offered him sanctuary without question, and hereabouts Thomas remained for over a year until plans came to fruition whereby he was able to escape by boat along with other British and some Cypriots, to neutral Turkey. So remember when next you venture to this serene and spiritual place, the monks of the various Monasteries here also played their part in liberating Europe at the risk of their own lives. "DARE TO BE FREE!" by WB...