Dirfi — Local services in Dirfyon - Messapion Municipality

Mount Dirfi (Greek: Δίρφη, also transliterated as Dirfys) is the highest peak on the island of Euboea in central Greece, rising to an elevation of 1,743 meters (5,718 feet) above sea level.

Its main summit, known as Delphi, is easily recognizable across much of central Greece due to its conical, volcano-like shape. Despite its moderate height, Mount Dirfi is renowned for its harsh weather conditions, often marked by strong winds and winter snowfall. These conditions, combined with its rugged terrain, make it a favored destination for experienced hikers and climbers.

The mountain lies approximately 28 kilometers northeast of Chalkida, near the villages of Steni Dirfyos and Stropones. Lower elevations are covered with dense forests of chestnut, oak, and pine, while the upper slopes are grassy or snow-covered during the winter months.

The trail leading from the Mixalis Nikolaou hut—which features a small, always-open shelter with two cots and a fireplace—is considered demanding. In less than 3 kilometers, hikers must ascend over 700 meters in elevation, with trail gradients ranging between 40% and 49% for much of the route. As such, good preparation, a steady pace, and solid mountain experience are essential. Above all, it's advisable to avoid days with strong winds.

There are no water sources along the route, so carrying an adequate water supply is crucial, especially from late spring through autumn.

One of the most captivating features of reaching the summit is the spectacular panoramic view. From the peak, one can see the entire northeastern coastline of Attica, much of Magnesia, the Pelion Peninsula, and Mount Pelion—the highest in the region. Several islands are also visible, including Andros, Skyros, Alonissos, Skopelos, and Skiathos, as well as the smaller, uninhabited islets of the Sporades archipelago.

If you need any further information, as GPX track or anything else, you can contact me by following the links in my...

I hiked this at 7am 3rd September, the sun was just rising as I started which was lovely to see. It was 6 miles total out and back from the road parking. From the bottom to the top took me just over 1 hr but depends on your fitness. There are sections being up to 49% incline. It was really windy on the way up so be sure of your ability if you do it in those conditions. No drop offs or exposure. The terrain is a mixture of rock, loose rock & scree with some sections you'll need to use your hands to pull up but the way back i just walked down it. Poles recommended and ofcorse plenty of fluids and anything to protect from the sun. Refuge was closed. Youtube:...

Η Δίρφυς είναι σημαντική οροσειρά της κεντροανατολικής Εύβοιας. Το Δέλφι στα 1.743 μέτρα, αποτελεί την υψηλότερη κορυφή της. Εξαιρώντας τα βουνά της Κρήτης είναι το ψηλότερο βουνό της νησιωτικής Ελλαδας. Έχει έντονο ανάγλυφο και είναι αρκετά απότομη, κυρίως στην ανατολική της πλευρά. Η δυτική της πλευρά παρουσιάζει κωνικό σχήμα. Η Δίρφυς παρουσιάζει επίσης έντονες χιονοπτώσεις κατά την διάρκεια του χειμώνα, γιατί είναι εκτεθειμένη στα ψυχρά βορειανατολικά ρεύματα. Η χλωρίδα και η πανίδα της Δίρφυος είναι αρκετά πλούσια και σε μεγάλα υψόμετρα απαντώνται σπουδαία ελατοδαση ενώ σε χαμηλότερα υψόμετρα απαντώνται καστανιες , δρυς, πλατάνια, πεύκα και διάφορα φυλλοβόλα. Η βλάστηση του βουνού είναι μοναδική. Εκτεταμένοι δασότοποι από κεφαλληνιακη ελατη, βελανιδιές, καστανιές και πεύκα που συνδυάζεται με την μεσογειακή μακία, τα πευκοδάση και τα φρυγανα στα χαμηλά και με την αλπική βλάστηση στις κορυφές. Στα ρέματα φυτρώνουν τεράστια πλατάνια, σφενδάμια και λεύκες. Στις νότιες πλαγιές του βουνού απλώνεται το αισθητικό δάσος Στενής που χαρακτηρίζεται από την χλωριδική ποικιλότητα, τις πολυάριθμες πηγές και την όμορφη γεωμορφολογία. Στην περιοχή φυτρώνουν πολλά σπάνια και ενδημικά λουλούδια με αρκετά περιορισμένη εξάπλωση. Από τα ενδημικά είδη ξεχωρίζουν η φριτιλάρια της Εύβοιας, το τσάι της Εύβοιας, η σιλήνη, οι βιόλες, η ασπέρουλα και η ρίγανη. Άλλα ενδιαφέροντα φυτά είναι ο κρίνος, οι καμπανούλες, το λυχναράκι και ο ελέβορος. Όλη η περιοχή είναι σημαντική για τα πουλιά, ιδιαίτερα ως περιοχή αναπαραγωγής για πολλά αρπακτικά και πουλιά του δάσους. Στο βουνό και στα δάση του ζούνε φιδαετοί, γερακίνες, κιρκινέζια, πετρίτες, χρυσογέρακα, μπούφοι, γκιώνηδες, κουκουβάγιες, κοράκια, πέρδικες, μπεκάτσες, τρυγόνια...