"Πρόκειται για την απομακρυσμένη ,10 μίλια προς τα ΝΔ της Αμοργού, νήσο "Αμοργοπούλα" ή Άνυντρο(ς). Στο νησί πήγαιναν τους χειμερινούς μήνες μέχρι και το 1974 οι Κατωμερίτες κατσίκια για βόσκηση , αφού το νησί διέθετε άφθονη τροφή. Κάποτε βοσκός είχε πάει στο νησί 1000 κατσίκια. Το νησί στο Δυτικό του μέρος που το ονόμαζαν "Κάτω Νησί" ήταν εύφορο και πολύ παλιά καλλιεργούνταν και γι'αυτό είχε κατασκευαστεί και αλώνι. Το υπόλοιπο τμήμα του νησιού ήταν βραχώδες. Συχνά στα απόκρημνα βράχια σκαλιάζονταν κατσίκια που ξέμεναν μετά την αποχώρηση του κοπαδιού για την Αμοργό. Στο μισθωτήριο συμβόλαιο οριζόταν πως ό,τι ζωντανό υπάρχει στο νησί ανήκει στον εκάστοτε ενοικιαστή. Το νησί ανήκει σε αμοργιανή οικογένεια η οποία το εκμίσθωνε. Περίφημοι ήταν οι πελώριοι , ευκολόβραστοι και νοστιμότατοι βολβοί , οι καράβολοι, τα σκαρολάχανα και οι σιναπιές του νησιού. Στο νησάκι υπήρχε εκκλησάκι με χωμάτινη στέγη , αφιερώμενο στην Αγία Παρασκευή. Στα τέλη της δεκαετίας του 1970 κυνηγοί έφεραν στο νησί κουνέλια τα οποία αυξήθηκαν και κατέφαγαν τη βλάστηση , οπότε σταμάτησε η μετακίνηση κοπαδιών στο νησί . Η Άνυδρος δε διαθέτει κατάλληλο μέρος για προσόρμιση. Τα καΐκια με δυσκολία άραζαν σε ένα μέρος , ανατολικά του νησιού, που το έλεγαν Κουγιά ( ο Κουγιάς). Η ονομασία είναι ηχοποίητη και οφείλεται στον ήχο που παράγουν τα κύματα σε μια μικρή γλώσσα της θάλασσας, σε μια εσοχή που υπάρχει εκεί. " ( Από το καταπληκτικό βιβλίου του φιλολόγου κου Γιάννη Πράσινου "Κάτω Μεριά Αμοργού-Λαογραφικές...
Read morePretty neat island. Looks quite weird I'd say not like a...
Read moreΩραίο...
Read more