Asteriou Monastery of the Taxiarchs — Local services in Municipality of Zografos

The Asteriou Monastery of the Taxiarchs is a hidden gem in the heart of nature. The monastery's picturesque location, surrounded by lush forests and mountains, creates a serene and spiritual ambiance. Its traditional architecture and religious significance offer a glimpse into the region's rich history and cultural heritage. Visiting this peaceful sanctuary feels like stepping back in time, providing a unique opportunity for reflection and tranquility. Whether you're a history enthusiast, a nature lover, or seeking a moment of spiritual solace, the Asteriou Monastery is a must-visit destination. Don't miss the chance to explore this captivating place and experience a slice of Greek history and...

Σε μια κατάφυτη, ήσυχη πλαγιά του Υμηττού, με πανοραμική θέα προς το λεκανοπέδιο της Αθήνας, στα βορειοανατολικά της Μονής Καισαριανής, βρίσκεται η Μονή Αστερίου, μετόχι της Μονής Πετράκη. Είναι αφιερωμένη στους Ταξιάρχες και αναφέρεται με τις προσωνυμίες Αστερίου ή Αστέρη ή το Αστέρι, για τις οποίες έχουν διατυπωθεί διάφορες απόψεις, αλλά η έρευνα δεν έχει δώσει σαφή ερμηνεία.

Η παράδοση συνδέει την ιστορία της με τον Όσιο Λουκά τον Στειριώτη, που έδρασε τον 10ο αιώνα, ωστόσο η θεωρία αυτή φαίνεται να καταρρίπτεται, καθώς τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα της μονής ανάγονται στον 16ο αιώνα. Το καθολικό υπήρχε τουλάχιστον από το 1646, όπως δείχνει το παλαιότερο από τα χαράγματα που έχουν εντοπιστεί στους τοίχους του. Σύμφωνα με επιγραφή που σώζεται στον ναό, η μονή αποτελούσε πατριαρχικό σταυροπήγιο έως το 1716. Είχε παιδευτική δραστηριότητα και διέθετε πλούσια βιβλιοθήκη, η οποία διασκορπίστηκε το 1687 με την εισβολή των Βενετών του Μοροζίνι, ενώ αργότερα, το 1826-1827, χάθηκαν και τα τελευταία απομεινάρια της, που είχαν μεταφερθεί στην Ακρόπολη της Αθήνας για μεγαλύτερη ασφάλεια. Το 1833, με τον νόμο της αντιβασιλείας του Όθωνα η μονή διαλύθηκε και ερημώθηκε. Το 1960 η βασίλισσα Φρειδερίκη ανέλαβε την ανακαίνισή της και την προσθήκη νέων κτισμάτων. Το Καθολικό της Μονής φέρεται να αγιογραφήθηκε ή και πιθανώς να επαναγιογραφήθηκε μόλις τον 16ο αιώνα μ.Χ., σύμφωνα με τις έως τη σήμερον σωζόμενες διάσπαρτες τοιχογραφίες του. Δυστυχώς, το υπόλοιπο και μεγαλύτερο μέρος του αγιογραφικού διακόσμου του ναού, καταστράφηκε από τη μεγάλη πυρκαγιά που εκδηλώθηκε...

Πρόκειται για ένα πανέμορφο μοναστήρι που επαναλειτουργεί τα τελευταία χρόνια έπειτα από πολλά χρόνια που παρέμενε μη επανδρωμένο. Είναι μια πνευματική πηγή, ένας πόλος έλξης για τους πιστούς, στον τελευταίο πνεύμονα πρασίνου της Αττικής, τον Υμηττό. Εκεί, μπορεί κανείς να μαζέψει τον λογισμό του από την πολύβουη Αθήνα, και να ενωθεί με τον Θεό. Όλα έχουν έναν δοξαστικό χαρακτήρα, τα καντηλάκια, οι εικόνες, τα λουλούδια, ο ηγούμενος, που με αφοσίωση και πίστη, δέχεται όσους επισκέπτονται το μοναστήρι με πραγματική διάθεση για πνευματική ωφέλεια. Η λασπολογία σας κ.Χαράλαμπε λίγα σχόλια παρακάτω, δυστυχώς, είναι το πιο εύκολο πράγμα που μπορεί να κάνει κανείς στο διαδύκτιο, και αυτό επαληθεύεται καθημερινά. Είναι άδικο όμως, κρίμα από τον Θεό, να στοχοποιούνται δημόσια και επιπόλαια, πρόσωπα που είναι ταγμένα σε κάτι τόσο ιερό, και ιδιαίτερα την σημερινή εποχή, της τόσο μεγάλης “κρίσης”. Ας φροντίσετε να πληροφορηθείτε καλύτερα για τη συμπεριφορά, το χαρακτήρα αλλά και το πολύπλευρο έργο του συγκεκριμένου ανθρώπου. Για τον μεγάλο αριθμό ανθρώπων όλων των ηλικιών που βρίσκουν ανάπαυση στο πετραχήλι του, καθώς επίσης και για την συρροή των προσκυνητών που παρεβρίσκονται στις λειτουργίες, τις αγρυπνίες, και όλες τις ιερές ακολουθίες, με τελευταία αυτή της Μεγάλης Παρασκευής του τρέχοντος έτους, όπου ο κόσμος ήταν εκατοντάδες. Ελπίζω εάν διαβάσετε το παρόν, να διακρίνετε την αγνή προαίρεση των σχολίων και τις ξεκάθαρες...