A igrexa do antigo mosteiro de Santa María de Penamaior é o que queda do mosteiro fundado no século XII por un grupo de monxes procedentes de Carracedo, no Bierzo. Foi o único mosteiro de Galicia filial do francés de Citeaux. Nos seus comezos figurou coma unha granxa do de Carracedo, máis no ano 1225 quedou como abadía independente. A comezos do século XVI, agregado a Congregación de Castela, foi só residencia duns poucos monxes administradores da rendas, que ían parar ós colexios da orde de fóra de Galicia. O templo que vemos neste ausentiño lugar é de estilo románico compostelán, sen influencias cistercienses, do remate do século XII. Ten planta basilical con tres ábsides. As laterais son semicirculares e a central, que é poligonal por fora, é curiosamente semicircular por dentro. A fachada é pouco común, con tres ventás na parte superior, os tres románicos pero de diversa feitura. A porta ten dous pares de columnas e un tímpano moi interesante. Nel podemos ver, á esquerda, dous cabalos. Nun deles monta un cabaleiro con lanza. Na parte de arriba hai unha árbore e unha paxariña. No centro debuxaron un círculo cruciforme con aspas e a data da construción: 1177, e, na dereita, debaixo dun león, a seguinte inscrición: DIDACUS P/ERA MCC S.I (Diego puxo no ano 1162). A furniña coa Virxe que hai sobre a porta púxose no ano 1692 sobre o escudo abacial. Se miramos o muro do norte vemos que esta derregado en catro panos. No primeiro hai unha ventá románica con elementos góticos, no segundo unha sinxela ventá rectangular barroca, no terceiro unha ventá puramente románica e no cuarto o caravel románico que estaba na fachada no lugar onde se abriu a ventá central...
Read more
Learn more insights from Wanderboat AI.
