Hotel-Cafe De Zwaan — Restaurant in Amsterdam

We rode our bikes from Amsterdam into the countryside and used the pub at Hotel-Café De Zwaan as a rest stop. It was a relaxing spot to rest and get out of the wind for a few minutes. Pubtender was super nice, let us use the restroom and served up a great slice of Dutch apple pie with some humor and a BIG helping of whipped cream. I would definitely stop in again when we ride through that area...

Je hebt koffie en gebak gegeten. Je wilt afrekenen en heel graag ietsje (!) meer pinnen omdat je 1 euro nodig hebt, want dat vraagt de toren van Ransdorp die geen pinmachine heeft. De reactie van de eigenaresse? “Nee hoor, daar beginnen we niet aan want dan kunnen we wel aan de gang blijven”. Je probeert nog vriendelijk aan te bieden dat jij haar een fooi wilt geven van € 3,- waarvoor zij jou dan €1,- aan munt geld geeft. Maar nee: pure onwil en non-service. De vrouw loopt gênant en luid onwillig schreeuwend ‘haar verzet’ uit te kramen aan de keuken. In het restaurant word ik door bezoekers als een paria weggekeken. “Nee hoor, dat doen we niet!” Brult de vrouw uit de keuken. ||Ik leg haar uit dat ik dan mijn fooi ook maar laat zitten en zij daarmee & 2,- euro misloopt. De kassa klinkt vol munten. ||Triest zulke zurigheid en non-service. Wat een nodeloos gechagrijn en onbehulpzaam geschreeuw. Nooit meer heen. De Toren liet ons voor het nemen van alle moeite gratis binnen en en liep dankzij De Zwaan 2 x € 50,- cent mis. Er zijn toch nog menselijke mensen...

Je hebt koffie en gebak gegeten. Je wilt afrekenen en heel graag ietsje (!) meer pinnen omdat je 1 euro nodig hebt, want dat vraagt de toren van Ransdorp die geen pinmachine heeft. De reactie van de eigenaresse? “Nee hoor, daar beginnen we niet aan want dan kunnen we wel aan de gang blijven”. Je probeert nog vriendelijk aan te bieden dat jij haar een fooi wilt geven van € 3,- waarvoor zij jou dan €1,- aan munt geld geeft. Maar nee: pure onwil en non-service. De vrouw loopt gênant en luid onwillig schreeuwend ‘haar verzet’ uit te kramen aan de keuken. In het restaurant word ik door bezoekers als een paria weggekeken. “Nee hoor, dat doen we niet!” Brult de vrouw uit de keuken. ||Ik leg haar uit dat ik dan mijn fooi ook maar laat zitten en zij daarmee & 2,- euro misloopt. De kassa klinkt vol munten. ||Triest zulke zurigheid en non-service. Wat een nodeloos gechagrijn en onbehulpzaam geschreeuw. Nooit meer heen. De Toren liet ons voor het nemen van alle moeite gratis binnen en en liep dankzij De Zwaan 2 x € 50,- cent mis. Er zijn toch nog menselijke mensen...