Ice cream truck Gortel Rozeboom — Restaurant in Epe

Echt een fenomeen in de wijde omtrek. In mijn kinderjaren reed mijn vader tijdens onze vakanties op de Veluwe over allerlei slingerende zandpaden en altijd kwam hij uit bij de ijskraam van "Toos" (was dat haar echte naam?). Ze had ijs met bosbessen, ijs met kersen en andere heerlijk ijs. Als kind wist je al dat dit geen normaal ijs was. Deze week, zo'n 30 jaar later weer een bezoekje gebracht aan de ijskraam. Ergens in de middle of knowhere duikt ineens weer de ijswagen op. Veel is veranderd; de wagen is vernieuwd, er ligt een ruim verhard parkeerterrein naast, maar de kwaliteit van het ijs is in al die jaren alleen maar toegenomen. Je kunt kiezen uit 23 soorten, vers ambachtelijk schepijs. Met de meest uiteenlopende verrassende smaken. Neem bijvoorbeeld het whiskycreamer ijs. Heerlijk. Evenals de gouwe ouwe: pistache. Een leuke bijkomstigheid is de snelheid en de vriendelijkheid van het personeel. En wat ook niet veranderd is, is de enorme diversiteit aan publiek bij de ijskraam. Kortom: ben je in de buurt, ga even langs bij Rozeboom. Een eindje omrijden is ook niet erg: de beloning is zoet en romig. En tevens is het tegenover het parkeerterrein liggende heideveld ook de moeite waard om...

Na een lange fietstocht door de mooie bossen van het Gelderse landschap kwam de ijswagen van Rozeboom als een oase in de woestijn op mijn pad! Na diep in mijn zakken gegraven te hebben heb ik genoeg gouden munten bij elkaar gesprokkeld om drie bolletjes ijs te kopen (je kan niet pinnen). De vriendelijke shopkeeper van de ijskraam schepte met zijn grote ijsschep een bol uit de bak vanille, yoghurt bosbessen en aardbei om ze vervolgens in een bakje te doen. Na het zorgvuldig plaatsen van mijn ijs in het bakje kreeg ik zelfs een ambachtelijke lepel om het overheerlijke ijs mee op te eten. Na deze koude versnaperingen heb ik mijn mond afgeveegd met een papiertje en kon ik mijn quest door het grote...

Ter afsluiting van een geslaagde vakantiedag gingen mijn vriendin en ik een lekker ijsje halen. Knoeien zit helaas in mijn DNA. Voor ik het wist lag mijn geliefde ijs op de grond. Een erg treurig gezicht waar geen redden meer aan was.

De medewerkers van de Ijswagen waren zo lief om me zomaar een nieuw ijsje te geven, waarvoor hartelijk dank! Op verzoek van mijn schoonvader moet ik nog veel ijsjes eten om het knoeien te verleren. Dus we komen nog vaak langs voor een...