Orexako Ostatua — Restaurant in Orexa

Nahiz eta orain arte belarrira iritsitako kritikak, onak izan, atzo izan genuen gure bost zentzumenekin dastatzeko parada. Esan gabe doa, Orexarainoko bideak, gazitik, gozotik baina gehiago duela baina ostatuko goxotasunak, segituan uxatzen ditu bideko garraztasunak.

Gure kasuan, afaltzera joan ginen eta hainbat jaki gozoren artean, bat aukeratzea zail zenez, denen artean dastatu genituen bai sarrerakoak eta baita ondorengoak ere…

Hasteko barazki salteatua jan genuen, tenperatura baxuan eginiko arraultzaren konpainian. Plater simplea baina ondo egina: barazkiak ondo erregosiak eta saltetuak, arraultza bere puntuan eta urdaiazpikoa tamaina egokian, barazki eta arraultzaren presentzia lagunduaz.

Onddoak arraultzarekin: onddoak egoki moztu eta salteatuta zeuden, plater honek eskatzen duen moduan… Laukitxo marduletan moztuta eta gehiegi egin gabe, puntuan…

Arrai zopa: garai bateko arrai zopa tradizionaletik at, marisko kremaren antzeko testura eta zaporea hartu nizkion nik… Oso ona zegoen!

Legatza labean: Bi eskatu genituen (partekatzeko) eta haietatik bat, gutxixamar egiña zegoen. Hala ere, pixka bat gehiago egiteko esan eta ohikoa ez den moduan, puntuan ekarri ziguten bigarren iterazioan (OSO ONDO! :)). Patatekin eta ali-oliarekin lagundutako arraia zen eta oso ona zegoen hau ere. Aipagarria, batetik patatak etxekoak direla, ez baita normalena… bestetik aldiz, arraiaren kalitatea… Bikaina!

Entrekota: Bukatzeko entrekot zati pare bat hartu genituen eta hemen ere aipatzekoa, haragiaren kalitatea! Haragi xamurra eta gusto onekoa… Puntua ez galdetzea agian, hurrengorako hobekuntza proposamena, nahiz eta gure kasuan behintzat puntuarekin asmatu zuten!

Postrerako, errege egun bezpera izanik, errege roskoia hartu zuten batzuk eta fetxa hauetan ohikoa denez, ez zen etxean egiña. Hartu genuen beste postreak izozkiak izan ziren, baino aipatu beharra dago, aukera oso zabala dutela etxean egiñiko postreak dastatzeko.

Laburbilduz: kalitateko eta garaiko produktua, etxeko sukaldaritza goxo eta ondo egiña, tratu bikaina eta hau dena, toki garbi, berri eta apain batean. Prezioari dagokionez, oso egokia eta edozeinentzako eskuragarria… Jan genituenak janda, 31 euro bakoitzak, kafeak barne. Itzuliko gara!

CAST: Sin grandes dilaciones, no voy a entrar a comentar cada plato, si no que me voy a ceñir a hacer una breve descripción de nuestra experiencia vivida aquí una víspera de reyes.

Una cocina basada en el producto de temporada y de calidad. Una ejecución de la cocina sencilla pero buena, sin florituras pero cuidando tanto la presentación como la vajilla. Un trato cercano, amable y atento, como si estuviéramos en casa. Y todo por 31 euros… Un precio más que razonable para la cena que hicimos.

Tienen propuestas muy interesantes como el menú de la alubia, pintxos, el menú principal, quesos de la comarca…

Volveremos seguro, un...

We drove here from San Sebastián on a Monday evening. We were looking for a genuine food experience in a genuine location, and just getting there was a small adventure driving on a narrow, although well maintained, road up to the restaurant high up on a hill top. We were immediately well taken care of and it shows that they are putting their heart into the experience. The food is amazing and everything is made from super local ingredients from the nearby area. If you are looking for a genuine, local and overwhelmingly tasty food in a friendly location with a lot of heart - this is the place. We will return when we have the...

Dice un dicho castellano "qué poco dura la felicidad en casa del pobre" y esa idea me ha venido a la cabeza tras nuestra tercera visita al Ostatu de Orexa. Los dos menús que ofrecían los fines de semana a 23 y 25 euros se han fundido en uno a 28,5. Y el "hachazo" es aún mayor si optas por el cordero de segundo, ya que lleva un plus de 3 euros. Por tanto, el menú que hace unas semanas costaba 23, por ejemplo, revuelto de hongos y cordero, ahora se dispara a 31,5 ¡Un 35% más caro! Menos mal que la calidad no ha descendido, aunque las verduras que nos sacaron hubieran necesitado un minuto más de cocción. Por otro lado, hay que poner un límite a los comensales que puede admitir el comedor. A nosotros nos pusieron junto a la barra, con tan mala suerte que una nutrida cuadrilla que tenía reserva en el comedor superior, nos deleitó con su presencia mientras tomaban algo. La distancia era tan "íntima" que las posaderas de algunos de ellos casi se sentaban en nuestra mesa. Fue una tortura hasta que se fueron... Nos...