Herat Citadel — Attraction in 7th District

The Herat Citadel, also known as the Citadel of Alexander or Qala Ikhtiyaruddin, is a historical fortress in the city of Herat, located in western Afghanistan. It has a rich history dating back to ancient times. According to historical accounts, it is believed to have been founded by Alexander the Great during his conquests in the 4th century BCE. The citadel has witnessed the rise and fall of numerous empires and dynasties, including the Seleucids, Parthians, Sassanids, and later the Islamic empires.

The citadel is located on a raised platform and was strategically important for the defense of the city. It has been reconstructed and renovated several times, with notable efforts by various rulers throughout history. The most recent restoration took place in the early 2000s, supported by international efforts.

Herat itself is historically significant as part of the ancient region of Ariana, an area that encompassed parts of modern-day Afghanistan, Iran, and Turkmenistan. It was a key part of the ancient Persian Empire and later became a major cultural and commercial hub during the...

اَرگ هرات (پشتو: اختیارالدین کلا انگلیسی:Herat Citadel) مشهور به قلعه اختیارالدین بنایی تاریخی در شهر هرات بجای‌مانده از روزگار اسکندر مقدونی است.

ارگ هرات

تاریخچه ویرایش در سال ۳۳۰ پیش از میلاد، اسکندر پس از تصرف شهر آرتاکوانا (اردکانه؟)، مرکز ساتراپی هریوا، آن را ویران کرد. سپس وی یا بازماندگانش در نزدیکی آرتاکوانا شهر جدیدی بنا کرده و نامش را «اسکندریه آریانا» (Alexandria in Ariana) نهادند و در آنجا این دژ را برای نظامیان خود ساخت که بقایای آن هنوز باقی است. هدف از ساختن این دژ، حفظ نظامیان از شورش احتمالی مردم شهر در برابر سلطهٔ مقدونی‌ها بود. این بنای عظیم هم‌اکنون در وسط شهر هرات موجود است. در اواخر دوره محمد ظاهرشاه و دوران سردار داودخان بودجه‌ای برای بازسازی ان اختصاص دادند که در پایان دوره داودخان دوباره احیا و بازسازی شد. برج و باروهای بزرگ این قلعه از دوردست‌ها قابل دیدن است. دژ اختیارالدین نخستین دژ استوار منطقه هرات در افغانستان است که اهالی آن به راهنمایی شمیره دختر فریدون به منظور رهایی از چیرگی و باجگیری دشمن آباد کردند. در سدهٔ چهارم پیش از میلاد در پی تهاجم اسکندر مقدونی ویران ولی پس از آن به فرمان خود او ازنو آباد شد. این دژ دوباره در اثر هجوم چنگیز ویران ولی بعدآ در عصر فخرالدین (۶۸۷ - ۷۰۶) توسط وزیرش اختیارالدین آباد شده و بنام وی نامیده شد. در سال (۸۱۰) دوره شاهرخ فرزند تیمور لنگ که پایتخت خراسان را از سمرقند به هرات انتقال داد علاوه بر ترمیم ویرانی‌های گذشته به استوارسازی و آراستن این دژ نیز پرداخته شد. این بنا در قرن هفتم توسط اختیار الدین مرمت شد و پس از خرابی‌های زمان مغولان مجدداً توسط ملک فخر الدین کرت تعمیر شد. قلعه اختیار الدین به دلیل مرکزیت حکومتی و نظامی همیشه مورد تخریب و صدمات نیروهای مهاجم بوده‌است. پس از حمله (۷۸۳ هـ. ق) و تصرف شهر هرات توسط وی صدماتی بر آن وارد شد و تا زمان حکومت شاهرخ در هرات به همان شکل باقی‌ماند و در سال (۸۱۸ هـ. ق) (۱۴۱۶ م) توسط شاهرخ پسر تیمور مجدداً مرمت شد. این قلعه در زمان داوود خان (۱۹۷۵میلادی) توسط یونسکو شروع به مرمت آن گردید که متأسفانه به دلیل رویکار آمدن رژیم کمونیستی نیمه کار ماند.

مشخصاتویرایش قلعه در قسمت شمالی شهر بین محل قطبیچاق و محله بردارانیها بر روی پشته‌ای بلند واقع شده‌است. قلعه اختیار الدین حدود (۵۰۰۰) متر مربع مساحت دارد و بلندترین نقطه آن ۲۰ متر می‌باشد. در حال حاضر دارای ۱۳ برج می‌باشد این بنا از خشت خام ساخته شده‌است. قلعه اختیار الدین در سال‌های اخیر به عنوان محل موزه شهر هرات استفاده می‌شده و به تازگی با تخلیه قلعه اختیار الدین از تجهیزات نظامی و تبدیل آن به موزیم اقدام شده‌است. برج‌های قلعه اختیار الدین در زمان تیموریان (شاهرخ) دارای تزیئنات کاشیکاری شد و بقایای حاضر کاشیکاری نشانگر آن است که کتیبه‌ای عظیم به خط ثلث بر روی بدنه قلعه کار شده بوده و همچنین روی دوبرج در حال حاضر این تزئینات به چشم می‌خورد. در پایین برج کتیبه‌ای به خط کوفی سفیدکار شده و در قسمت بالا در میان گر ه‌های ترنجی شکل باخطوط کوفی بنائی روبرو هستیم بناً به نظر بعضی منابع در دوره تیموریه داخل قلعه اتاقی وجود داشته که اتاق زرنگار نامیده می‌شود و تمامی دیوارها و سقف‌ها نقاشی و تزئین شده بودند که متأسفانه امروزه وجود...

Qala Iktyaruddin (قلعه اختیارالدین‎) the Citadel of Herat (سکندرۍ کلا). In 330 BCE it was also known as the Citadel of Alexander, and it is quite likely the oldest building in the city. It was destroyed by Genghis Khan’s Mongol army in 1221 CE, and then rebuilt in its present form by the Kart Governor Malik Fakhruddin in 1305 CE, only to be destroyed again by Tamerlane in 1380 CE. Tamerlang’s son, Shah Rukh, used 7,000 men to embellish the walls and repair the damage wrought by his father. It then became the heart of the Timurid Empire (1405-1506). In more recent times it has served as a military garrison and prison for various dynasties and regimes and was thus closed to visitors from the outside world until 2005 when the Afghan Army presented it to the Ministry of Information, Culture,...