Arta's Bridge — Attraction in Arta Municipality

Είναι απόλαυση να πίνεις τον καφέ η το ποτό ή ακόμα και το φαγητό με φόντο το ιστορικό γεφύρι. Όλες σχεδόν τις εποχές έχει τις χαρές του. Τώρα που ήμουν μόνος (τέλος Νοεμβρίου,απογευματάκι με ήλιο, βρήκα ευκαιρία πίνοντας καφέ να κάνω μια ανασκόπηση)

Ε.. Δεν πειράζει πιστεύω που είναι από αντιγραφή. Σας βγάζω από τον κόπο να ψάχνετε.

Έχουμε και...αντιγράφουμε...

Στην ανατολική όχθη του Αράχθου, κοντά στην αρχή της γέφυρας σώζεται ο μεγάλος πλάτανος του Αλή Πασά. Λέγεται ότι στον ίσκιο του καθόταν ο Αλή Πασάς και απολάμβανε κρεμασμένους απ' τα κλαδιά του όσους είχε καταδικάσει σε θάνατο με απαγχονισμό. Σ' αυτό το μακάβριο θέαμα μας μεταφέρει το δημοτικό τραγούδι: «Τι έχεις καημένε πλάτανε και στέκεις μαραμένος με τις ριζούλες στο νερό; Αλή πασάς επέρασε και δεν μπορώ να πιώ». Η Ιστορία του Γεφυριού της ΆρταςΕπεξεργασία

Το πέτρινο γεφύρι της Άρτας είναι το πιο ξακουστό στην Ελλάδα και αυτό βέβαια το οφείλει στο θρύλο για τη θυσία της γυναίκας του πρωτομάστορα.

Η αρχική κατασκευή του γεφυριού τοποθετείται στα χρόνια της κλασικής Αμβρακίας επί βασιλέως Πύρρου Α. Αυτό είναι φυσικό, δεδομένου ότι σε αυτά τα μέρη αναπτύχθηκε αξιόλογος πολιτισμός από τα προχριστιανικά ακόμη χρόνια. Συνεπώς, οι αρχαίοι Αμβρακιώτες είχαν ανάγκη να κατασκευάσουν στο σημείο αυτό κάποιο πέρασμα, γεφύρι, έργο που ασφαλώς θα βελτιωθεί στα Ελληνιστικά χρόνια, όταν ο βασιλιάς Πύρρος Α' έκανε την Αμβρακία πρωτεύουσα του κράτους του, κι ακόμη αργότερα - στα ρωμαϊκά χρόνια - με την άνθηση της διπλανής Νικόπολης και την αύξηση της εμπορικής κίνησης.

Τη σημερινή του μορφή, το Γεφύρι της Άρτας απέκτησε τα έτη 1602-1606 μ.Χ. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι τη χρηματοδότηση της κατασκευής του Γεφυριού της Άρτας έγινε από έναν Αρτινό παντοπώλη, τον Ιωάννη Θιακογιάννη ή Γυφτοφάγο, ο οποίος προφανώς είχε εμπορικές δραστηριότητες και είχε ενδιαφέρον για τη διάβαση του Αράχθου ποταμού από τα μουλάρια με τα φορτία του.

Το σημερινό μήκος του πέτρινου γεφυριού της Άρτας φτάνει στα 142 μέτρα και το πλάτος του είναι 3,75 μέτρα. Αποτελείται από τέσσερις μεγάλες καμάρες και τρεις μικρότερες[2]. Οι τέσσερις ημικυκλικές καμάρες δεν έχουν καμία συμμετρία μεταξύ τους. Τα βάθρα του είναι κτισμένα με μεγάλους κανονικούς λίθους κατά το ισοδομικό σύστημα, με επίστεψη, έτσι που θυμίζουν τοιχοποιία ελληνιστικών μεγάρων.

Αυτή λοιπόν η δομή των βάθρων μαρτυρεί ότι το γεφύρι θεμελιώθηκε κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, και - κατά την άποψη του μελετητή Γιάννη Τσούτσινου - πιθανότατα είναι έργο του Πύρρου Α΄ (3ος π.χ. αιώνας). Σύμφωνα με διαπιστώσεις του Φ. Πέτσα, αρχαιολόγου που παρακολούθησε τις εκσκαφές για τη στήριξη σιδερένιας γέφυρας πλάι στην παλιά στα χρόνια της κατοχής, το ίδιο χτίσιμο συνεχίζεται μέχρι τα κατώτατα θεμέλια του γεφυριού.

Πάνω σ' αυτά τα βάθρα, κατά την άποψη ορισμένων μελετητών, χτίστηκαν κατά τη Βυζαντινή εποχή (πρώτη περίοδος του Δεσποτάτου της Ηπείρου) ή κατά την άποψη άλλων στην πρώτη μεταβυζαντινή περίοδο, τέσσερις μεγάλες καμάρες, μεταξύ των οποίων παρεμβλήθηκαν στα ποδαρικά τους καθώς και στα ακρινά σκέλη του γεφυριού οκτώ συνολικά μικρά τοξωτά ανοίγματα, για να διοχετεύονται τα νερά σε περίπτωση πλημμύρας[3].

Η τοιχοποιία της πολύ ωραία είναι ομοιόμορφη με μικρούς κανονικούς λίθους. Φαίνεται ότι η μεγαλύτερη καμάρα, που λόγω του ανοίγματός της ήταν περισσότερο επισφαλής, είτε από άγνωστη αιτία, είτε διότι η ορμή του ρεύματος του Άραχθου εμπόδιζε την θεμελίωση της γέφυρας[4], γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε στην Τουρκοκρατία, και είναι ακριβώς αυτή η ανακατασκευή της ψηλής καμάρας που γέννησε το θρύλο του στοιχειώματος της γυναίκας του πρωτομάστορα και το αντίστοιχο δημοτικό τραγούδι. Σύμφωνα με σωσμένες γραπτές μαρτυρίες η κατασκευή αυτή έγινε το έτος 1612, οι εργασίες κράτησαν τρία χρόνια, μέχρι το 1615 και η νέα καμάρα έγινε ακόμη ψηλότερη.[εκκρεμεί παραπομπή]

Το Λαογραφικό Μουσείο Άρτας, που βρίσκεται ακριβώς δίπλα στη γέφυρα, ήταν το παλιό Οθωμανικό Τελωνείο και χτίστηκε με σχέδια του γνωστού αρχιτέκτονα Ερνστ Τσίλερ. Οι κάτοικοι διέρχονταν από την ανατολική Ελληνική πλευρά στη δυτική Οθωμανική με χρήση διαβατηρίου μέχρι...

The bridge of Arta is one of the most famous Greek bridges, known for its architectural perfection and the famous legend of the master builder’s wife who had to be sacrificed for the bridge to be strengthened. It's a beautiful stone bridge that crosses the Arachthos river in the west of the city of Arta. It consists of four large non-symmetrical semicircular arches supported by large abutments over which dominate the vaults. Its width is 3.75 m and its length 145 m. Apart from an architectural monument, it is also a historic monument. In 1881, when Arta was liberated, the bridge was the border between free Greece and Turkish-occupied Greece. It has been rebuilt many times over the centuries.The bridge was constructed during Ancient Roman times. According to some traditions it was built when Arta became capital of the Despotate of Epirus, possibly under Michael II Doukas (1230-1271). Other alleged construction dates vary from...

A Bridge of Stone, Legend, and Soul! The Historical Bridge of Arta is not just a marvel of architecture - it’s a living legend that spans across the Arachthos River and deep into the soul of Epirus. With its four majestic arches and elegant design, it’s one of the most iconic bridges in Greece, beautifully preserved and steeped in myth. Built in its final form in the early 17th century, the bridge has witnessed floods, reconstructions, and the passage of empires. But what truly makes it unforgettable is the haunting legend behind it - the tale of the master builder’s wife, sacrificed to ensure the bridge would stand. This tragic myth has inspired generations of songs, plays, and folklore. The setting is serene and powerful. You feel the history in every stone. Whether you're into photography, storytelling, or just soaking in Greece's deep cultural roots, this place is magical. A must-visit if you're in...