خانه پروین اعتصامی، شاعر برجسته و پرآوازهی معاصر ایران، یکی از جاذبههای فرهنگی و تاریخی تبریزه که ارزش بازدید رو داره. این خانه که محل زندگی و رشد پروین بوده، حس و حال خاصی داره که تو رو به دنیای اشعار و زندگی این شاعر بزرگ میبره.
وقتی به این خانه میرسی، اول از همه، معماری سنتی و زیبای اون توی یه محلهی قدیمی توجهت رو جلب میکنه. خونه با اون دیوارهای آجری، پنجرههای چوبی با شیشههای رنگی، و حیاطی پر از گل و درخت، یه فضای گرم و صمیمی رو ایجاد کرده که انگار هنوزم صدای شعرهای پروین توش طنیناندازه.
این خونه در دوره قاجار ساخته شده و نشوندهندهی معماری اصیل تبریز در اون زمانه. وقتی وارد حیاط میشی، حوض آبیرنگ وسط حیاط و گلهای شمعدونی دورش، حس آرامش خاصی بهت میده. اینجا جاییه که میتونی برای لحظاتی از شلوغیهای زندگی جدا بشی و با تاریخ و هنر ارتباط برقرار کنی.
داخل خانه، فضایی ساده و دلنشین داره که بیشتر به زندگی ساده و بیریای پروین اشاره داره. اتاقها با وسایل قدیمی و عکسهایی از پروین تزئین شدن. هر گوشهی این خانه، یه یادگاری از زندگی این شاعر بزرگ رو به نمایش میذاره. کتابهایی که روی میز هستن، گویی از دنیای فکری پروین و علاقهش به ادبیات حکایت میکنن.
پروین اعتصامی با اشعار فاخر و تأثیرگذارش، جایگاه ویژهای در ادبیات فارسی داره. او در شعرهاش با زبانی ساده و در عین حال عمیق، به مسائل اجتماعی، اخلاقی، و انسانی پرداخته. یکی از ویژگیهای مهم شعرهای پروین، استفاده از دیالوگها و مناظرههاست که توشون به شکل هنرمندانهای پیامهای اخلاقی و انسانی رو منتقل میکنه. شعرهایی مثل “پردهی آخر” یا “گنجشک و مور” از نمونههای معروف آثار او هستن.
یکی از نکات جالب درباره این خانه، تلاشهای انجامشده برای حفظ و مرمت اونه. اینجا به عنوان یکی از میراثهای فرهنگی تبریز شناخته میشه و حالا نهتنها یه بنای تاریخی، بلکه یه مرکز فرهنگی هم هست. گاهی اوقات برنامههای ادبی، شعرخوانی و گرامیداشتهای مربوط به پروین در اینجا برگزار میشه.
بازدید از خانه پروین اعتصامی فقط دیدن یه بنای تاریخی نیست؛ یه فرصت برای آشنا شدن با دنیای این شاعر برجستهست. اینجا میتونی لحظاتی رو توی سکوت بگذرونی و به شعرهای پروین فکر کنی. به این که چطور یه زن در دورهای که جامعه خیلی محدودیت براش قائل بود، تونست صدای خودش رو بلند کنه و شعرهایی بنویسه که هنوزم تازه و تأثیرگذارن.
اگه به تبریز سفر کردی، حتماً سری به این خونه بزن. چه اهل ادبیات باشی و چه فقط بخوای یه گوشهی دیگه از تاریخ و فرهنگ ایران رو کشف کنی، اینجا برات یه تجربهی خاص و ماندگار خواهد بود. خانه پروین اعتصامی، نه فقط یه بنای تاریخی، بلکه یه پنجره به دنیای شاعریه که کلماتش هنوز هم...
Read moreرخشندهٔ اعتصامی معروف به پروین اعتصامی (زادهٔ ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ در تبریز – درگذشتهٔ ۱۵ فروردین ۱۳۲۰ در تهران) شاعر ایرانی است که به عنوان «مشهورترین شاعر زن ایران» از او یاد شدهاست. پروین از کودکی فارسی، انگلیسی و عربی را نزد پدرش آموخت و از همان کودکی تحت نظر پدرش و استادانی چون دهخدا و ملکالشعراء بهار سرودن شعر را آغاز کرد. پدر وی یوسف اعتصامی، از شاعران و مترجمان عصر خود بود که در شکلگیری زندگی هنری پروین و کشف استعدادها، و ذوق و گرایش وی به سرودن شعر نقش مهمی داشت. او در بیست و هشت سالگی ازدواج کرد، اما به دلیل اختلاف فکری با همسرش، پس از چندی از او جدا شد. پروین بعد از جدایی، برای مدتی در کتابخانهٔ دانشسرای عالی تهران به شغل کتابداری به کار پرداخت. پروین پیش از چاپ دومین نوبت از دیوان اشعارش، بر اثر بیماری حصبه در سی و پنج سالگی در تهران درگذشت و در حرم فاطمه معصومه، در آرامگاه خانوادگیاش، به خاک سپرده شد. زادروز پروین (بیست و پنجم اسفندماه)، به عنوان «روز بزرگداشت پروین اعتصامی» نامگذاری شدهاست.
تنها اثر چاپ و منتشر شده از پروین، دیوان اشعار اوست، که دارای ۶۰۶ شعر شامل اشعاری در قالبهای مثنوی، قطعه و قصیده میشود. پروین بیشتر به دلیل به کار بردن سبک شعریِ مناظره در شعرهایش، معروف است. شعرهای پروین قبل از چاپ به صورت مجموعه و کتاب، در مجلهٔ بهار و منتخبات آثار از محسن هشترودی و امثال و حکم از دهخدا، چاپ میشدند. موفقیت اولین چاپ دیوان اشعار او سبب پیدایش زمینه برای چاپهای بعدی شعرهای او شد.
پروین اعتصامی از پیروان «جریان تلفیقی» است. مضامین و معانی اشعار پروین، توصیفکنندهٔ دلبستگی عمیق وی به پدر، استعداد و شوق فراوان او به آموختن دانش، روحیهٔ ظلمستیزی و مخالفت با ستم و ستمگران و حمایت و ابراز همدلی و همدردی با محرومان و ستمدیدگان است. اشعار پروین اغلب از حوادث و اتفاقات شخصی و اجتماعی خالیاند. در میان اشعار او، شعری وجود ندارد که با کمک آن بتوان صراحتاً شخص شاعر را شناخت. شعر پروین از دیدگاه طرز بیان مفاهیم و معانی، بیشتر به صورت «مناظره» و «سؤال و جواب» است. در دیوان او بیش از هفتاد نمونه مناظره آمده که وی را از این لحاظ در میان شاعران فارسی برجسته ساختهاست. این مناظرهها نه تنها میان انسانها و جانوران و گیاهان، بلکه میان انواع اشیاء – از قبیل سوزن و نخ – نیز اتفاق میافتد. پروین در بیان مقاصد خود از هنرهای «شخصیتبخشی» و «تخیل» و «تمثیل»، با شیوایی کمنظیری استفادهٔ...
Read moreتبریز را پایتخت خانه های قدیمی ایران میدانند. خانه پروین اعتصامی تبریز با معماری زیبایش، شما را با دنیایی از ظرافت ها و جذابیتها آشنا میکند. این خانه تاریخی در سال 1385 به عنوان یکی از آثار ملی کشور ثبت شده است. اگر به سمت کوچه پروین اعتصامی خیابان عباسی بروید، تابلوی بزرگی را مشاهده خواهید کرد: خانه پروین اعتصامی (1285-1320). این جا مکانی است که پروین، زمان کودکی خود را در آن جا سپری کرده و قدمتش به اوایل دوره پهلوی اول باز میگردد. این خانه زیبا و مجلل دو طبقه دارد که در محله ششگلان تبریز قرار دارد و حیاط بزرگ و باغچههای با صفایش، روزگاری، روزگاران پروین ادب ایران بود. این خانه دارای حیاطی وسیع و دلنواز در مساحتی به وسعت 900 متر است که شاید همین فضای دلگشا و رمانتیک باشد که طبع شعر و ذوق هنری اختر چرخ ادب (پروین اعتصامی) را به سر ذوق آورده است. ساختمان خانه پروین اعتصامی شهر تبریز، معماری آجری مانند دارد و مجسمهای از پروین، در ابتدای پلهها، مخاطبان را به انتظار میکشد. گویی که در این میان شاعر به میهمانانش میگوید که داخل شوید تا با هم از پله ها بالا رفته و به داخل ساختمان برویم. در طبقه نخست خانه، دو اتاق و یک سالن با دو وردی شرقی و غربی، منظر خلوت و دلنشینی را تشکیل میدهد که بر روی دیوارهای آن، اشعار و تصاویر پروین را مشاهده می کنیم. در طبقه بالای این خانه نیز سه اتاق که یکی از آن ها به آب انبار قدیمی راه دارد مشاهده میشود و یک تنور پخت نان که اتفاقا در جریان مرمت خانه در چند سال اخیر از دل خاک بیرون آمده است توجه همگان را به سوی خود جلب میکند. این خانه نیز به مانند بسیاری از خانه های قدیمی تبریز دارای زیر زمین بوده که در واقع برای شب نشینیهای تابستانی از آن استفاده میشد و معمولا هم از حوضی بزرگ هشت ضلعی، آبی در آن جا جریان داشته تا هوای محیط را مطبوع نماید. در حال حاضر خانه یک هزار و سیصد متری پروین اعتصامی، چند سالی است که محل عرضه و فروش آثار صنایع دستی و ادبی استان...
Read more