امامزاده در شمال تهران و در محله گلابدره قرار دارد. این مقبره در دامنه کوههای البرز، در شمال منطقه شمیران و در ارتفاع 1700 متری ساخته شده است. برجی با هشت ضلع که هر ضلع آن حدود 2 متر و 25 سانت است.
امامزاده قاسم تهران
ابن ساختمان قدیمی در میان آپارتمانها و برجهایی که در اطرافش ساخته شده است کاملا به چشم میآید و جلوه خاصی را به منطقه بخشیده است. بنایی مذهبی با اهمیت بالا که نه تنها مردم منطقه بلکه از راههای دور نیز برای بازدید و زیارت به اینجا میآیند. البته جدا از بخش مذهبی ماجرا، این ساختمان خودش یک اثر تاریخی است که گفته میشود در سال 370 و در دوران دیلمیان شاکله اصلی ساختمان ساخته شده است.
ساختمان امامزاده قاسم در سال 1351 با شماره 908 به غنوان یک اثر ملی ثبت شده است که همین مساله خودش نشانگر اهمیت تاریخی و ملی اینجا است.
تاریخچه امامزاده قاسم داستانهای مختلفی درباره این امامزاده وجود دارد که با هم تفاوتهایی دارند. محلیهای میگویند اینجا محل دفن قاسم، پسر امام حسین است که در جریان عاشورا شهید شده است. در این روایت گفته میشود که سر حضرت قاسم به ایران فرستاده میشود و آنرا برای بازی استفاده میکردند تا اینکه یک گیرزن این سر را در ازای کیسهای زر میگیرد و در این محل دفن میکند. سالها بعد امامزاده قاسم (نوه برادر حضرت قاسم) برای زیارت به اینجا میآید و توسط ماموران شهید میشود و در همینجا دفن میشود.
امامزاده قاسم تهران
اما معتبرترین روایت درباره این امامزاده میگوید اینجا محل دفن قاسم بن حسن بن زید بن حسن مجتبی است که دختر ایشان (خدیجه) به همسری حضرت عبدالعظیم حسنی در آمده است. این امامزاده در حال فرار از دست ماموران بوده که به این منطقه کوهستانی پناه میبرد. منطقهای که در آن زمان با نام روستای علیا دژ شناخته میشود و در همینجا شهید میشود و یا وفات میکند.
بنای اصلی مقبره اولین بار در سال 370 هجری قمری ساخته شده است. این بقعه توسط عضدالدوله دیلمی یکی از امرای بزرگ خاندان آل بویه ساخته شد. البته چیزی که ساخته شد هیچ شباهتی به بنای امروزی نداشت و تنها یک مقبره ساده بوده است. شاه طهماسب صفوی این بقعه را گسترش داد و ایوانی در سمت شرق آن ساخت. همچنین یک صندوق چوبی بر روی قبر قرار داد. اما این فتحعلی شاه بود که ایوان جنوبی و گنبد بالای مقبره را ساخت و آن را تبدیل به چیزی کرد که امروز میبینیم.
معماری امامزاده در طی سالها این مقبره از یک ساختمان هشت ضلعی آجری تبدیل به چیزی شده که امروز میبینیم.
آرامگاهی با صحنی زیبا، رواق شرقی و غربی که اولی صفوی و دومی قاجاری است. شبستانهای مردانه و زنانه و ایوانهای مختلف.
امامزاده قاسم در تجریش
این امامزاده اکنون شش هزار متر مربع مساحت دارد که با تزییانات و کاشیکاریهای مختلف تزئین شده است. گنبد مرکزی نیز کاشیکاری شده است و خطوط کوفی بر روی آن نقش بسته است. مانند بیشتر مکانهای مذهبی ایرانی اینجا نیز پر از آیینهکاریهای زیبا و دلنواز است. ضریح این امامزاده نیز چوبی است و کمتر از دو متر ارتفاع دارد.
اگر خوششانس بودید و سالهای قبل به این امامزاده میرفتید حیاط با صفاتری میدیدید. حیاطی که حوضی زیبا در میان آن وجود داشت و قبرهایی پلکانی که مردم محلی در آن ارامیده بودند. ولی خب اکنون دیگر خبری از حوض زیبای آن نیز و تمام قبرها نیز هم سطح و یک شکل شدهاند.
اطراف امامزاده قاسم کجاها را ببینیم؟ زیارت از این امامزاده یک تیر و چند نشان است. علاوه بر آب و هوای خوب محله و دیدن از یک ساختمان تاریخی میتوانید اطراف این جا را نیز بگردید و بیشتر کیف کنید.
بوستان گلابدره پارکی در نزدیکی این امامزاده که در واقع دومین پارک مرتفع تهران است. این پارک به صورت پلکانی و سنگی ساخته شده است. جدا از طبیعت زیبای این پارک و تعداد زیاد آلاچیقهای آن، اینجا میتوانید تجربه سورتمه سواری هم داشته باشید و تهران را از آن بالا و سوار بر سورتمه تماشا کنید.
بوستان گلابدره
قبرستان ظهیرالدوله یکی از گورستانهای تاریخی تهران که اشخاصی مانند علی خان ظهیرالدوله، فروغ فرخزاد، ایرج میرزا، قمرالملوک وزیری و ملکالشعرای بهار در آن جای آرمیدهاند. این گورستان به سبب سابقه تاریخی و اشخاص مهمی که در آن دفن شدهاند مورد توجه زیادی قرار گرفته است. بازدید از این گورستان فقط در روزهای پنجشنبه و جمعه امکان پذیر است.
قبرستان ظهیرالدوله
آدرس امامزاده قاسم برای رسیدن به این امامزاده میتوانید هم از مترو و تاکسی استفاده کنید و هم با وسیله شخصی بروید.
برای حمل و نقل عمومی باید سوار خط یک مترو تهران و یا خط هفت BRT شوید و در ایستگاه تجریش پیاده شوید. درست روبروی ایستگاه مترو تجریش و در ابتدای خیابان دربند، تاکسیهای امامزاده قاسم توقف کردهاند و شما را تا جلوی...
Read moreامامزاده قاسم در شهر تهران و در شمال منطقه شمیران و در روستای قدیمی «دژ علیا» واقع است. بنای اصلی امامزاده برجی هشت ضلعی است که هر ضلع آن از داخل ۲/۲۵ متر عرض دارد و از آجر ساخته شدهاست.و این بقعه امروزه دارای صحن، ایوان، رواق و گنبد کاشیکاری است. اصل بنای بقعه را از قرن هفتم هجری دانستهاند. در زمان شاه تهماسب صفوی صندوقی با تاریخ ۹۶۳ هـ. ق بر روی مرقد نهاده شد. ساختمان اصلی بقعه در زمان فتحعلی شاه قاجار توسعه یافت و ایوان بزرگ فعلی در طرف قبله بنا شد. بیرون بقعه و در گوشه جنوب غربی بنای قدیم، هنوز طاق نماها و رومیهای عهد صفویه مشهود است. گنبد بیرونی بنا پیازی شکل است و ساقه آن با پوششی از کاشی خشتی با نقوش هندسی و خطوط کوفی بنایی تزیین شدهاست. صندوق امامزاده در سال ۹۶۳ هـ. ق در سی و سومین سال پادشاهی شاه تهماسب صفوی روی مرقد نصب شد. گورستان امامزاده قاسم در زمینهای پیرامون بنا به شکل پلکانی قرار گرفته و مقابر خانوادگی خانوادههای قدیمی و سرشناس تهران را در خود جای دادهاست.
بنا به قول دیگر در کتاب مقتل آقا ملا دربندی، سر قاسم فرزند امام حسن مجتبی تنها سری بود که وارد ایران شد و به ری آورده شد. پیرزنی که صاحب این خانه (بارگاه فعلی امامزاده قاسم) است این سر را در ازای کیسه زر برای یک شب به امانت گرفته و آن را در گوشهای از این خانه دفن کرد و خود در گوشهای پنهان شد. مأمورین آمدند و او را یافته و کشتند، اما سر را نیافتند. تا زمانی که امامزاده قاسم، یعنی قاسم بن الحسن بن زید بن الحسن، نوه برادر قاسم معروف کربلا به زیارت سر عموی خویش آمده و در این مکان که تحت تعقیب بود، کشته میشود. اکنون در این مکان بزرگ هم سر قاسم وجود دارد و هم...
Read moreبقعه امامزاده قاسم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان شمیرانات، در مجاورت کوهستان شمیران واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۳۵۱ با شمارهٔ ثبت ۹۰۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است امامزاده قاسم در شمال منطقه شمیران و در روستای قدیمی «دژ علیا» واقع است. بنای اصلی امامزاده برجی هشت ضلعی است که هر ضلع آن از داخل ۲/۲۵ متر عرض دارد و از آجر ساخته شدهاست. این بقعه امروزه دارای صحن، ایوان، رواق و گنبد کاشیکاری است. اصل بنای بقعه را از قرن هفتم هجری دانستهاند. در زمان شاه تهماسب صفوی صندوقی با تاریخ ۹۶۳ هـ. ق بر روی مرقد نهاده شد. طبق معتبرترین نظرات، این امامزاده، قاسم بن حسن بن زید بن حسن مجتبی میباشد که دختر او به نام خدیجه به همسری عبدالعظیم حسنی در میآید در زمان فتحعلی شاه قاجار این بقعه توسعه پیدا کرد و ایوانی رو به جنوب ساخته شد و ایوان شرقی تبدیل به رواق حرم شد. سپس گنبد کاشیکاری شدهای نیز بر فراز بارگاه احداث کردند و مرمتهایی نیز به دستور ناصرالدینشاه قاجار انجام گرفت. بیرون بقعه و در گوشه جنوب غربی بنای قدیم، هنوز طاق نماها و رومیهای عهد صفویه مشهود است. گنبد بیرونی بنا پیازی شکل است و ساقه آن با پوششی از کاشی خشتی با نقوش هندسی و خطوط کوفی بنایی تزیین شدهاست. صندوق امامزاده در سال ۹۶۳ هـ. ق در سی و سومین سال پادشاهی شاه تهماسب صفوی...
Read more