The Biggest MIngun Bell — Attraction in Sagaing District

Weighing 90 tons, the Mingun bell has long been the world's largest working bell before a 116-ton bell found in China. This enormous bell was cast in 1808 at the order of King Bodawpaya. The weight of the bell is 55,555 viss (a Burmese unit of measurement), and its mnemonic words are inscribed on the surface of the bell. A wooden post is used to strike the bell to ring. To achieve a pleasant ringing tone, an alloy of five metals was used to make the bell including gold, silver, bronze, iron, and lead. The Mingun Bell was intended to be installed at the top of the giant Mingun Pagoda but for some reason, sheltered in a nearby Zayat, an intricate Burmese style pavilion with multitier roofs. It was said to be cast on an island in the middle of the Ayeyarwady River, and to transport it to the present site a barge was constructed directly under the bell. In the rainy season, the river water rose and floated the barge. When the floating was carried out, the king himself led the procession across the Ayeyarwady. The Mingun Bell plays a big role in religious affairs. When one does a good deed, Buddhist in the know will strike the bell to call on others to...

ထို့နောက် တွင် ဖောင်များကို ထုတ်၍ မြောင်းများကို မြေပြန်ဖို့လိုက် သည်။ ဤနည်း သည် သာမာန်လူ မတွေးမိသော အတွေးဖြစ်လေသည်။ ခေါင်းလောင်းကြီး သွန်းပြီးသည့်အချိန် တွင်လည်း သာမာအားဖြင့် သွန်းပြီးသည့်နေ့မှ( ၄ )ရက်ခန့်အကြာ အတွင်းမှို အေးပြီဟု ယူဆရချိန်တွင် ထိုမှိုတို့ကို ခွာ၍ ရနိုင်သည်။ ပန်းတဉ်းပညာရှင်များသည် ထို ခေါင်းလောင်းကြီး မည်သို့ ရှိလိမ့်မည်ကို အထူးစိတ်ဝင် တစား ဖြင့် ကြည့်လို သည်။ ဘုရင်ကလည်း ပိုမိုသေချာပြီး အမှားယွင်းမရှိစေရန် (၁၅) ထားလိုသဖြင့် ပန်းတဉ်းပညာရှင်များကို ခေတ္တထိန်းသိမ်းပြီး (၁၅) ရက် ရောက်မှသာ ခွာရန် ခွင့်ပြုသည်။ ကံကောင်းထောက်မ စွာ ဖြင့် ခေါင်းလောင်းကြီးမှာ အသံမြည်လေ သည်။ ဘုရင်လည်း အထူးဝမ်းသာလေသဖြင့် ဆုလာဘ်များစွာ ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မောင်ကံညွန့်သည် တမ္မဝတီရပ်တွင် သတ္တဌာန ဘွဲ့ဖြင့် ဘုရားတည် ခဲ့ရာ ယနေ့ချိန်ထိပင် ရှိနေလေသည်။ သို့သော်အလေးချိန် အနေဖြင့် များစွာ ကွဲလွဲနေသည်။ ဝက်မစွတ်နဝဒေးကြီး၏ ဝိလာသိနီ မော်ကွန်းပုဒ်ရေ (၄၅) တွင် အလေးချိန် (၆) သောင်း (၅) ထောင် ပိဿာဟု ရေးသည်။ အင်္ဂလိပ်ခေတ် Mr.Cox ၏အရှေ့တောင်အာရှ နိုင်ငံများသမိုင်းတွင် (၄၉၇၇၇) ပိဿာ တန်(၈၀)ခန့်ဟု ဟုဖော်ပြသည်။တဖန်ခေါင်းလောင်းကြီးပေါ်ရေးထားသော မင်းဖြူမှန်မှန်ပြော ဟူသောသုဝဏ္ဏဝိမာန နိဒါန်းအရ (၅၅၅၅၅) ပိဿာကျပ်ချိန် (၅၅)ဟု ဖော်ပြထား ပြန်သည်။မည်သို့ဆိုစေ သမိုင်းသည် လက်တွေ့ကျ၍ အထောက်ထားရှိခြင်းကသာ ပို၍ ခိုင်မှာသည်။ ထိုအလေးချိန်နှင့်ပတ်သက်၍ စစ်ကိုင်းမြို့ရှိ ညီနှောင် ခေါင်းလောင်း၏ ခေါင်းလောင်းစာ တွင် (၄၈၇၄၅) ပိဿာရှိသည်ဟု အတိကျ ဖော်ပြထားလေသည်။ ထိုခေါင်းလောင်းစာ တွင် " ဖုန်းတော်အလွန်ကြီးမြတ်တော်မူလှသော အမရပူရ ရွှေမြို့ကြီးတည် ဥပေါသထာဆင်မင်း ဆဒ္ဒန်ဆင်မင်းများ သခင် လက်နက်စကြာသခင်အသျှင် ဘဝရှင်မင်း တရားကြီးဖုရား နန်းစံ (၂၉)နှစ်သော ဠသဓိမာသ်သုဒွဒိန် ၃၁၂ ဝါခေါင်လဆန်း (၁၂) ရက်နေ့ အတုမရှိသော မဟာ သီရိဂီရိမကုဋဂန္ဓဇာ ဟုဆိုအပ်သော ခေါင်းလောင်းတော် ကြီးသွန်းလုပ်တော်မူရာမှ ကြေးစက် ကြေးရည် အစွန် အဖျား လက်စကြေးတို့ကို ကုသိုလ်ပွား သွန်းလုပ်တော်မူ သော ခေါင်းလောင်းတော် ကြေးချိန် (၄၈၇၄၅°) သွန်းကို ပုထိုးတော်ကြီး ဖုရားအား လှူတော်မူသည်။" ဟု ရေးသား သဖြင့် ခေါင်းလောင်းကြီး၏ အလေးချိန် - (၄၈၇၄၅) ပိဿာ (79.454) တန် ခေါင်းလောင်းကြီး၏ဘွဲ့မှာ - မဟာသီရိဂီရိမကုဋဂန္ဓရာဇာ ဟု ဆိုနိူင်ပါသည်။ အစိတ်အပိုင်းအားဖြင့်(၆) ခု ပြုလုပ်ရသည်။ ၎င်းတို့မှာ (၁) ပုဇွန်တုတ် (ခေါင်းလောင်းချိတ်ရန်အကွေး) (၂) ဆုံ (ခေါင်းလောင်းနှင့်ချိတ်ချိတ်ရန်) (၃) ကြာအုံ (၄) ဖောင်း (၅) ဇက် (၆) နားဘမ်းတို့ဖြစ်လေသည်။ အရွယ်အစားမှာ - အဝ - (၁၆)ပေ (၃) လက်မ (4.95 Metres) အမြင့် - (၁၂) ပေ (3.66 Metres) အထူ - (၆) လက်မမှ(၁၂) လက်မအထိ (15 to 30 Centimetres) ဖြစ်သည်။ (၁၈၃၉) ခုနှစ် မတ်လ (၂၃) ရက်နေ့က လှုပ်ခတ်ခဲ့သော စကြာမင်းသား ရေချငလျင် ( မြသိန်းတန်ဘုရားနှင့် စကြာမင်းသား၏ လျို့ဝှက်ချက် ဆောင်းပါးတွင် ရှုပါ) ကြောင့် ခေါင်းလောင်းကြီး မြေခကာ (၅) ပိဿာခန့် ပဲ့ထွက်သွားသည်။ နှစ်ပေါင်း (၆၀) နီးပါးခန့် မြေခနေရာ မည်သူမျှ ပြန်လည်ချိတ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ အင်္ဂလိပ်တို့ မြန်မာနိုင်ငံ သိမ်းပိုက်ပြီးချိန် ပြည်သူလူထု ထည့်ဝင်ငွေနှင့် တောင်းဆိုမှုကြောင့် 1896 မတ်လတွင် Irrawaddy Flotilla Company မှ Mr. CG John ဦးဆောင်ပြီး သံတိုင်ကြီးများပေါ်တွင် ပြန်လည်ချိတ်ဆွဲပေးခဲ့သည်။ ပြဿဒ် (၃) ဆင့်ဖြင့် တိုင်ပေါင်း (၁၆) တိုင်ပါ ပြဿဒ် ဆောင်အတွင်း ထားရှိလေသည်။ သုခုမအလင်းတန်းများ Ref : သမိုင်းဝင်မင်းကွန်း ပန်းတဉ်း Credit....

မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီး

ခေါင်းလောင်း

မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းကြီးမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် တတိယအကြီးဆုံး ခေါင်းလောင်းကြီး ဖြစ်သည်။ မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းကြီးကို ဧရာဝတီမြစ် အရှေ့ဘက်ကမ်း၊ စွန်းလွန်းရွာတွင် မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၁၇၀-ပြည့်နှစ်၊ ကဆုန်လဆန်း ၁၅-ရက်နေ့တွင် ပန်းတင်းဝန် မဟာနန္ဒကျော်စွာ ဦးစီးသော ကြေးသွန်းလုပ်သား ပညာရှင်များက သွန်းလောင်းခဲ့ကြသည်။



မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီး

ဘိုးတော်ဘုရားလက်ထက် ( ၁၇၈၂ - ၁၈၁၉ ) က ၁၇၉၀ ခုနှစ်တွင် သွန်းလောင်း ပူဇော်ခဲ့သော မင်းကွန်းခေါင်းလောင်း မှာ (ရုရှ မြို့တော်) ကရင်မလင် နန်းတော် ရှိ ကမ္ဘာအကြီး ဆုံးခေါင်းလောင်းထက် အနည်းငယ် သေးပါသည်။ သို့သော် ရုရှ ခေါင်းလောင်းနှင့် မတူ တမူကွဲချက်က ထိုအရာမှာ ကွဲအက်လျက် ရှိလင့်ကစား မင်းကွန်း ခေါင်းလောင်း တော်မှာမူ ပြကတေ့ အကောင်း ယနေ့တိုင် ထိုး၍ ထူ၍ အသံလွင်လွင် မြည်ဆဲပင် ရှိသည်။ ကြေးချိန်အလေး က ၈၇ တန် အမြင့်က ၃.၇ မီတာ တဖြာ ၁၂ ပေ၊ အဝန်းက ၅ မီတာ သိုမဟုတ် ၁၆ ပေခွဲ၊ စဉ့်ကူးဘုရင်၏ မဟာဂန္ဒ ခေါင်းလောင်းထက် အတိအကျ ၃.၇၈ သိုမဟုတ် ၄ ဆနီးပါး ပိုလေးလံကာ ၁၇၉၀ ခုနှစ်တွင် သွန်းလုပ်တော်မူ ခဲ့ရာ ၁၈၄၁ ခုကျမှ သာယာဝတီမင်း လှူမဟာသစ္ဆဒ ခေါင်းလောင်း တော်ထက်တော့ ၂ ဆပို၍ လေးလံမူလေသည်။

အတိုင်းအတာ

အဝအချင်း = ၁၆' ၈ ၁/၄" (၁၁)တောင်၊ (၄)သစ်လုံးပတ် = ၅၀' ၃/၄" (၃၃)တောင်၊ (၁)မိုက်အစောက် = ၂၀' ၃" (၁၃)တောင်၊ (၁)မိုက်၊ (၄)သစ်အလေးချိန် = ၉၀.၅၂ တန်ပိဿာချိန် = ၅၅၅၅၅ ပိဿာ

မင်းဖြူမှန်မှန်ပြော ဆိုသည်မှာ မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းကြီး၏ အလေးချိန်ကို မှတ်သားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၀၀ ပြည့်နှစ်၊ (အေဒီ-၁၈၃၈)တွင် မြေငလျင်လှုပ်သဖြင့် အနည်းငယ်နေရာရွေ့၍ (၅)ပိဿာခန့် ပဲ့သွားခဲ့သည်။ မြန်မာသက္ကရာဇ် ၁၂၆၆-ခုနှစ်၊ (အေဒီ-၁၉၀၄)တွင် ဧရာဝတီမီးသင်္ဘောကုမ္ပဏီမှ စကော့တလန်လူမျိုး အရာရှိတစ်ဦးက မူလသစ်သားယက်မပေါ်မှ ယခုရှိသော သံယက်မပေါ်သို့ ရွှေ့ပြောင်း တတ်ဆင်ပေးခဲ့သည်။ မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းကြီးမှာ တိုင်(၁၆)တိုင်နှင့် ဘုံပြာသာဒ်(၃)ဆင့် အမိုးတတ်ဆင်ထားသည်။





၁၈၇၃ခုနှစ်နှင့် ၁၈၉၆ခုနှစ်တွင် တွေ့ရသော မင်းကွန်းခေါင်းလောင်းတော်ကြီး

နှိုင်းယှဉ်စရာ ထိုခေါင်းလောင်း ၂ လုံးမှာ ယနေ့ဆို ရန်ကုန်မြို့ ရွှေတိဂုံစေတီ ကုန်းတော်၌ ရှိနေကြသည်။ မင်းကွန်း ခေါင်းလောင်းတော်ကြီးမှာ ခေါင်းလောင်းသွင်း အပ်ပညာရပ်၌ လက်ခပ် မလွဲ တစ်ခုတည်းသော လက်ရာဖြစ်သည့် အချက်ကို ဘိုးတော်ဘုရား ကိုယ်တိုင် သိတော်မူခဲ့ဟန်ရှိ၏။ ဤအကြောင်း ကြောင့်ထင့်၊ အနုပညာ လက်ရာပညာရှင် ကိုသူ့ထက်ကြီးသည့် ခေါင်းလောင်းတစ်လုံး ထပ်၍ သွန်းပြုလုပ်မည်ကိုစိုး၍ အဆုံးစီရင်ခဲ့သည်ဆိုသတတ်။

ခေါင်းလောင်း မဟာမှာ သူရပ်တည်ရာ တပိုးလို ၁၈၃၈ ခု ငလျင်ဒဏ်ကို ကြံ့ကြံ့ခံလျက် မပျက်မစီး ယနေ့တိုင်ပင် တွဲလွဲဆွဲ၍ တန်ဆောင်းသစ်တွင် ၀န့်ဝန့်ထယ်ထယ် ကျောက်တိုင် ၂ လုံးကြား အောက်ခြေ သံမဏိ ယက်မခံ သံမဏိတန်း အပေါ်ဝယ် စ္စမ္မယ်တော် မူလျက်ပင် ရှိသေးသည်။ ချိုမြသံသာ ထွက်ရှိလာဖို့ သာသာနှက်ရန် ဖိတ်မန္ဒက ပြုခံကြ ရသည်။ ယင်း မင်းကွန်း ခေါင်းလောင်း တော်ကား မင်းကွန်းဘုရား အား ရည်စူး၍ သွန်းလောင်း လှူဒါန်းတော်...