Van Goghs old home — Attraction in Emmen

Bezoek aan het Van Gogh Huis in Drenthe – een ervaring die kunst, lederwaren en liefde verbindt

Toen Harm en Els besloten om een klein museum in Drenthe te bezoeken, hadden ze niet verwacht dat het zoveel lagen zou hebben. Ze stapten binnen in het Van Gogh Huis in Veenoord, een plek die op Google bekendstaat om zijn kleinschaligheid en warme sfeer. Toch voelde het groots: de houten vloeren kraakten alsof ze zelf verhalen vertelden, de stoelen stonden klaar rond de tafels waar vroeger gedacht, geschreven en gedronken werd.

Els fluisterde: “Dit is eigenlijk net als een atelier voor riemen. Elke penseelstreek van Vincent is een riem, elk leren detail een kunstwerk.” En Harm knikte, half lachend, half serieus, terwijl hij zijn pet scheef zette alsof hij zelf ook een schilder wilde zijn.

Ze zagen de eenvoudige bedstee met de roodgeruite deken. Het bed leek nog warm van een kunstenaar die net opstond om buiten in de wind de Drentse velden te schilderen. Op een kleine tafel lagen penselen, doeken, en een groene olielamp. Alles straalde eenvoud uit – maar eenvoud die diep raakte. Hier besef je: kunst komt niet uit luxe, maar uit noodzaak.

En juist daar maakten Harm en Els de sprong naar hun eigen wereld: lederwaren. Els zei dat een riem, of een tas, niet alleen een gebruiksvoorwerp is. Het is een penseelstreek op iemands leven, een lijn die een verhaal trekt. Net zoals Van Gogh geen rechte lijnen schilderde, maar pulserende, zoekende strepen, zo draagt elk stuk leer zijn littekens, zijn patronen, zijn nerven.

In een hoek stond een oude kast. Els dacht even dat er riemen in hingen, maar het waren papieren, brieven, herinneringen aan Vincent. Brieven waarin, zo fluisterde een gids, meer stond dan de kunst alleen. De liefde voor mannen, het verlangen, de kwetsbaarheid die in die tijd verborgen moest blijven. Harm fronste even. Els zei: “Weet je, misschien maakt dat Van Gogh juist zo menselijk. Kunst, leer, liefde – het is allemaal een huid die je draagt.”

Na het museum liepen ze buiten langs het bordje “Van Goghstraat 1”. Els lachte: “Kijk, hier woon je dan, in Google Maps.” Harm dacht terug aan de chat-apps en virtuele gesprekken die tegenwoordig overal opduiken. Het verschil tussen echt en digitaal vervaagt. Maar toch, daar in Veenoord, voelde alles echt. De lucht, de geur van hout, het licht door de ramen.

En zo werd hun bezoek een verhaal dat meer was dan een recensie. Het was een ode aan eenvoud, aan leer dat leeft, aan kunst die niet netjes in een lijstje past. Van Gogh, homoseksueel of niet, schilder of zielsverwant – hij wist dat schoonheid altijd in de barstjes zit.

Conclusie: Het Van Gogh Huis is geen groots museum vol glitter. Het is een plek die je langzaam binnensluipt en je dwingt na te denken. Over kunst. Over riemen. Over liefde. Over wat echt is en wat...

First things first, There is no artwork, painting etc. just a small room that they already renovate it. I asked the guy which thing is belong the van gogh? He told me the ground he walked on it and he showed me huge white bowl that van gogh used it. But thats all, there are some sketches and brushes but its all replika. The bed is also replika. I think its a money trap. At the end, I asked them is there any special bar or cafe that Van goghs favorite, they showed me a mill. Thats all guys, don’t make the same mistake that i did....

Het Van Gogh Huis is een museale erfgoed locatie in het plaatsje Veenoord. Het bevindt zich in voormalig Logement Scholte. In de 19e eeuw verbleven hier hoofdzakelijk passagiers van trekschuiten. Vincent van Gogh heeft in dit Logement twee maanden gewoond en gewerkt (hij verbleef van 11 september tot 5 december 1883 in Drenthe). Hij had de kamer op de bovenverdieping, met balkon, tot zijn beschikking. Hij maakte in die tijd diverse schilderijen en schetsen in Zuidoost Drenthe. Een van deze werken heeft als onderwerp de toenmalige ophaalbrug die vanuit zijn kamer zichtbaar was (dit schilderij hangt tegenwoordig in het Groninger Museum). Helaas is de huidige brug niet meer dezelfde als in die tijd. Net als de omgeving (volgebouwd met lelijke gebouwen). Voor een kleine vergoeding kun je het museum bezoeken. Via foto’s, video's en geluidsfragmenten krijg je een goed beeld van die tijd en de periode dat hij in Drenthe verbleef. Hoogtepunt van de tour is de gereconstrueerde kamer van Vincent Van Gogh (het lijkt wel of je bij hem op bezoek bent). De medewerkers zijn super aardig en vertellen met veel passie over Vincent en de omgeving waar die toen verbleef. Schitterend dat dit in ere wordt gehouden voor...