Wat Phra Mahathat Woramahawihan — Attraction in Nakhon Si Thammarat Province

Wat Mahathat Woramahawihan is a provincial temple in Nakhon Si Thammarat Province. It is an old temple with a history spanning more than a thousand years, which is considered a sacred place. It maintains beauty and is one of the oldest in Thailand. This is a large royal temple with the relics of the Buddha enshrined at the base and surrounded by pagodas.

As a local, I have been there several times, and I have always been impressed by its beauty and serenity every time I visit. The temple is a great place to learn about Thai Buddhism and culture. I highly recommend visiting here if you are ever in Nakhon Si Thammarat. Due to the many visitors, I recommend you come on a weekday. There are flowers, incense sticks, and candles, along with change. There are also many rest seats and restrooms available. The parking space is quite broad. Most importantly, you can go inside the temple and take photos.

You must wear polite clothing. I suggest wearing long pants instead of shorts or short skirts to enter the temple. (The temple has clothes to change into for tourists who come dressed inappropriately.)

In front of the temple, there are a lot of street food shops, tea shops, and restaurants for us to eat and admire the beauty of Phra Maha Chedi. The food is delicious, especially at Bạng Baw Roti & Tea Shop.

P.S. I don't know why the Grand Pagoda always seems to be renovated...

วัดพระมหาธาตุ วรมหาวิหาร นครศรีธรรมราช

วัดพระมหาธาตุ วรมหาวิหาร เดิมทีเรียกว่า "วัดพระบรมธาตุ" แต่ชาวบ้านเรียกสั้น ๆ ว่า "วัดพระธาตุ" สัญลักษณ์ที่สำคัญยิ่ง คือ "องค์พระบรมธาตุเจดีย์ยอดทองคำ " ที่ได้ปรรจุไว้ซึ่งพระทันตธาตุ (พระเขี้ยวแก้ว) ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ถือเป็นปูชนียสถานอันศักดิ์สิทธิ์ เป็นพระบรมธาตุเจดีย์ ที่คงไว้ซึ่งความงดงาม และเก่าแก่ที่สุดองค์หนึ่งของประเทศไทย "วัดพระมหาธาตุ วรมหาวิหาร" ยังเป็นพระอารามหลวงชั้นเอกชนิด "วรมหาวิหาร " และเป็นโบราณสถานสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เป็นมิ่งขวัญ ศูนย์รวมจิตใจชาวเมืองนครศรีธรรมราช ตลอดจนพุทธศานิกชนทั่วแคว้นแดนใต้ และของชาวโลกทั้งปวง ที่สำคัญคือพุทธบริษัททั้งหลายมีความเห็น และถือว่า ผู้ใดได้มาสักการะพระบรมธาตุเจดีย์แห่งนี้ ย่อมเกิดความเป็นสิริมงคลอันสูงสุดทั้งแก่ตนเองและครอบครัวอันหาที่สุดมิได้ ดังคำกล่าวที่ว่า "เกิดมาหนึ่งชาติ ขอให้ได้กราบพระบรมธาตุเมืองนคร แม้เพียงหนึ่งครั้ง ก็นับเป็นบุญกุศลอันยิ่งใหญ่แล้ว"

เป็นวัดเก่าแก่ที่มีประวัติความเป็นมาอันยาวนาน และเป็นวัดโบราณคู่บ้านคู่เมืองนครศรีธรรมราช ตามตํานานกล่าวว่า สร้างขึ้นโดยพระยาศรีธรรมาโศกราช เมื่อ พ.ศ. 1098 พร้อม ๆ กับการตั้งเมืองนครศรีธรรมราช วัดนี้ในครั้งก่อนโน้นเป็นเขตพุทธาวาส ไม่มีพระสงฆ์จําพรรษา เป็นที่ประดิษฐานองค์พระบรมธาตุเจดีย์ ต่อมาได้มีการบูรณะและสร้างเสริมโบราณวัตถุ โบราณสถานภายในวัดนี้ให้เจริญขึ้นอีกในสมัยพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช (พระเจ้าจันทรภาณุ) ในสมัยของพระยาศรีธรรมาโศกราช (พงษาสุระ) ได้เกิดไข้ห่าขึ้นในเมืองนครศรีธรรมราช ผู้คนจึงอพยพออกจากเมือง นครศรีธรรมราชจึงกลายเป็นเมืองร้างอยู่นาน จนกษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา จึงโปรดเกล้าฯ ให้บูรณะวัดนี้ขึ้นมาอีก โดยการบูรณะองค์พระบรมธาตุเจดีย์และโบราณสถานโบราณวัตถุอื่น ๆ ครั้นถึงสมัยพระบาทสมเด็จฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพิจารณาเห็นว่าพระบรมธาตุเจดีย์และโบราณสถานภายในวัดพระมหาธาตุฯ ซึ่งไม่ได้บูรณะมานานแล้วชํารุดทรุดโทรมมาก จึงโปรดเกล้าฯ ให้มีการบูรณะครั้งใหญ่อีกครั้งหนึ่งในระหว่าง พ.ศ. 2433-2441 เมื่อ พ.ศ. 2513 กองสถาปัตยกรรม กรมศิลปากร ได้ดําเนินการซ่อมแซมวิหารคดหรือพระระเบียง โดยได้เปลี่ยนไม้เครื่องบนทุกตัว ผนังอิฐซึ่งเคยคดงอก็ดัดเสียใหม่ ทําฐานบัวเพิ่มขึ้น หัวเสาทําใหม่ตามแบบเดิม อาสนะพระด้านทําให้หนาและกว้างขึ้น พื้นล่างปรับระดับให้สูงขึ้น วิหารนี้จึงดูสวยงามและเป็นระเบียบมากขึ้น และใน พ.ศ. 2517 ได้มีการบูรณะพระวิหารหลวงอีก ในวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2517 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระนางเจ้าฯ บรมราชินีนาถ ได้เสด็จพระราชดําเนินมาทรงยกช่อฟ้าพระวิหารหลวง

เป็นที่ตั้งขององค์พระบรมธาตุเจดีย์อันเป็นที่เคารพสักการะของพุทธศาสนิกชนทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ องค์พระบรมธาตุเจดีย์เป็นมิ่งขวัญของชาวนครศรีธรรมราชและชาวภาคใต้ทุกคน พุทธศาสนิกชนทั้งใกล้และไกลจะหลั่งไหลมานมัสการพระบรมธาตุเจดีย์อยู่มิได้ขาด

มีโบราณสถานโบราณวัตถุเป็นจํานวนมากมายอยู่ในวัดพระมหาธาตุ วรมหาวิหารแห่งนี้ ซึ่งล้วนแล้วแต่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์ ศิลปะ และวัฒนธรรมทั้งสิ้น เช่น พระวิหารหลวง วิหารพระม้า วิหารเขียน วิหารโพธิ์ลังกา วิหารสามจอม วิหารพระแอด วิหารทับเกษตร วิหารคดหรือพระระเบียง วิหารธรรมศาลา วิหารโพธิ์พระเดิม เจดีย์รอบองค์พระบรมธาตุเจดีย์ พระพุทธบาทจําลอง พระศรีมหาโพธิ์ พระพวย พระบรมราชา พระบุญมาก พระพุทธรูปปางประทานอภัย พระเจ้าศรีธรรมาโศกราช เป็นต้น

เป็นแหล่งเริ่มต้นของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จังหวัดนครศรีธรรมราช ด้วยเหตุที่องค์พระบรมธาตุเจดีย์เป็นที่รวมแห่งความเลื่อมใสศรัทธาของพุทธศาสนิกชน จึงได้มีการนําทรัพย์สินเงินทองมาถวายเป็นพุทธบูชา ซึ่งทางวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหารก็ได้ใช้วิหารเขียนเป็นที่เก็บรักษาสิ่งของขนาดเล็กที่ทําด้วยทอง เงิน นาก สําริด เช่น พระพุทธรูป ต้น ไม้เงินต้นไม้ทอง ถ้วยชาม เครื่องลายคราม สร้อย แหวน ต่างหู เข็มขัด กําไล และปิ่นปักผม เป็นต้น และได้ใช้วิหารโพธิ์ลังกาเก็บโบราณวัตถุ เช่น ศิลาจารึก เครื่องปั้นดินเผา พระพุทธรูป หีบศพเจ้าพระยานคร พระพุทธรูปปางมารวิชัย ฯลฯ จึงได้กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ของวัดไป

เป็นแหล่งเริ่มต้นหอสมุดแห่งชาติสาขาจังหวัดนครศรีธรรมราช เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2480 กรมศิลปากรได้มาตั้งหอสมุดแห่งชาติสาขาจังหวัดนครศรีธรรมราช ในวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร โดยใช้สถานที่ที่วิหารสามจอม พอมีหนังสือเพิ่มขึ้นก็ได้ย้ายไปที่วิหารธรรมศาลา วิหารทับเกษตร และวิหารคด ตามลําดับ ต่อมากรมศิลปากรได้ไปจัด สร้างหอสมุดแห่งชาติสาขาจังหวัดนครศรีธรรมราชขึ้นที่วัดสวนหลวงตะวันออกซึ่งเป็นวัดร้าง อําเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช

เป็นแหล่งกําเนิดของประเพณีที่สําคัญ ๆ เช่น ประเพณีสวดด้าน ประเพณีแห่ผ้าขึ้นธาตุ ประเพณีตักบาตร...

วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร หรือ ที่ชาวนครเรียกว่า วัดพระธาตุ โบราณสถานสถานที่ศักดิ์สิทธิ์และเป็น มิ่งขวัญชาวเมือง นครศรีธรรมราชตลอดจน พุทธศานิกชน  ทั้งหลาย สัญลักษณ์ของจังหวัดนครศรีธรรมราชที่รู้จักกันแพร่หลายก็คือ พระบรมธาตุเจดีย์  ซึ่งตั้งอยู่ภายในวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร เนื่องจากเป็นที่บรรจุ พระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้า ปัจจุบันกรมศิลปากรได้ประกาศ จดทะเบียนวัดพระมหาธาตุเป็นโบราณสถาน นับเป็นปูชนียสถาน ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของภาคใต้ พระบรมธาตุเจดีย์ เป็นเจดีย์สถาปัตยกรรมแบบทรงระฆังคว่ำ มีจุดเด่นที่ยอดเจดีย์ ซึ่งหุ้มด้วยทองคำแท้ จากความเชื่อเล่าสืบตอบกันมาว่าองค์พระธาตุ ประกอบด้วยทองรูปพรรณและของมีค่ามากมายจรดปลายเจดีย์ ซึ่งสิ่งของมีค่า เหล่านี้พุทธศสานิกชนนำมาถวาย แด่องค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพื่อให้ตน ได้พบกับนิพพาน จากคำขวัญประจำ จังหวัดเมืองประวัติศาสตร์ พระธาตุทองคำ ชื่นฉ่ำธรรมชาติ แร่ธาตุอุดม เครื่องถมสามกษัตริย์ มากวัดมากศิลป์ ครบสิ้นกุ้งปข้อความว่า พระธาตุทองคำ จึงหมายถึง ยอดเจดีย์ทองของพระบรมธาตุนั่นเอง และหากใครต้องการ ชมยอดพระธาตสีทองเหลืองอร่าม อย่างใกล้ชิด มีบริการกล้องส่องทางไกลให้ใช้บริการสนนราคาแล้ว แต่ตกลง กันว่าจะชื่นชมความงดงามนั้นนานเพียงใด ด้วยความมีชื่อเสียงและ ศักดิ์สิทธิ์ของพระบรมธาตุเจดีย์ ดึงดูดให้ผู้คน จากทั่วสารทิศแวะมากราบไหว้ขอพร

พิธีปฏิบัติอีกอย่างหนึ่ง คือ การนำผ้าขึ้นธาตุ ตามตำนานเชื่อว่า หากใครได้นำผ้าขึ้นธาตุและบนขอพรใน เรื่องใด จะขอให้หายเจ็บหายไข้ ขอให้ได้ลูก ขอเรื่องการงานการเรียน สิ่งนั้นก็จะเป็นจริงดังหวัง มีเรื่องเล่าว่า มีชายคนหนึ่งประสบอุบัติเหตุเดินไม่ได้ รักษาเท่าไหร่ก็ไม่หาย สุดท้ายพ่อแม่ไม่รู้จะทำ อย่างไร จึงมาบนและนำผ้าขึ้นธาตุที่พระบรมธาตุ ขอให้ลูกชายหายจากอาการป่วยและหากหายจะให้มาบวชที่วัดพระธาตุ ในไม่ช้าชายหนุ่มคนดังกล่าว ก็หายวันหายคืน จนกลับมาเดินได้เป็นปกติในทุกปีช่วงวันมาฆและวันวิสาขบูชาจะจัดงานแห่ผ้าขึ้นธาตุซึ่งถือเป็นงาน บุญประจำปีที่มีผู้คนจากทั่วสารทิศ มาร่วมสร้างบุญกุศลที่ยิ่งใหญ่นี้ความมหัศจรรย์อย่างหนึ่งขององค์พระบรมธาตุ คือ องค์พระธาตุจะไม่มีเงาทอดลงพื้นไม่ว่าแสงอาทิตย์จะส่องกระทบ ไปทางใด ซึ่งยังไม่มีใครหาคำตอบได้ว่าเป็นเพราะอะไร จากความมหัศจรรย์นี้ ท.ท.ท. จึงให้เจดีย์นี้เป็น 1 ใน unseen Thailand ของเมืองไทย

นอกจากพระบรมธาตุเแล้วเจดีย์องค์เล็กที่รายล้อมรอบองค์พระธาตุมากมายเป็นสิงที่แปลกตาแก่นักท่องเที่ยวที่ได้พบเห็น เจดีย์นี้เรียกว่า องค์เจดีย์บริวาร ซึ่งมีทั้งหมด 149 องค์เจดีย์บริวาร คือ เจดีย์ที่ลูกหลานบรรพบุรุษ ได้สร้างไว้สืบต่อกัน มาเรื่อยๆเพื่อบรรจุอัฐิของญาติ ผู้ล่วงลับไปแล้วโดยอธิษฐานว่าขอ ให้ญาติของตนได้มาเกิดในศาสนา ของพระพุทธองค์อีกครั้งในภพหน้า นอกจากความหัศจรรย์ของพระธาตุไร้เงาแล้ว เจดีย์บริวารที่เรียงรายล้อมรอบ องค์พระบรมธาตุเป็นสิ่งมหัศจรรย์ซึ่งเราไม่ค่อยได้เห็นจากที่ใดเช่นกัน

วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร เดิมเรียกว่า วัดพระบรมธาตุ เป็นวัดใหญ่ ตั้งอยู่ภายในเขตกำแพงเมืองโบราณ ค่อนมาทางทิศใต้ เนื้อที่ 25 ไร่ 2 งาน มีถนนราชดำเนินตัดผ่านหน้าวัด เข้าใจว่าเดิมคงเป็นถนนโบราณ ประวัติการสร้างวัดไม่มีหลักฐานปรากฎแน่ชัด นอกจาก ประวัติจากตำนานที่กล่าวถึง การก่อสร้างพระมหาธาตุ ซึ่งเป็นเอกสารที่ี่เขียนขึ้นจากคำบอกเล่าภายหลังเหตุการณ์จริงเป็นเวลายาวนานมาก หลักฐานทางเอกสารที่ชัดเจน ปรากฏขึ้นใน สมัยรัชกาลที่ 6 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์กล่าวว่าวัดนี้เป็นวัดที่ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา ต่อมาพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้ายุคลฑิฆัมพรกรมหลวงลพบุรีราเมศวร อุปราชปักษ์ใต้ทรงพระสงฆ์จากวัดเพชรจริกมาดูแลรักษาวัด และคราวที่รัชกาลที่ 6 เสด็จประพาสเมืองนครได้โปรดพระราชทานนามวัดว่า วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร จากตำนานที่เล่าเรื่องการก่อสร้างพระบรมธาตุมีหลายสำนวนสามารถประมวล เนื้อหาได้ว่า เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จ ดับขันธ์ปรินิพพาน เมืองต่าง ๆ ในแว่นแคว้นชมพูทวีปได้แบ่งพระบรมสารีริกธาตุไปเก็บรักษาเคารพบูชา มีเมืองหนึ่งชื่อเมืองทนธบุรี ได้พระทันตธาตุ มาเก็บรักษาไว้ ต่อมามีกษัตริย์จากเมืองอื่นยกทัพ มาเพื่อขอแบ่งพระทันตธาตุ กษัตริย์สิงหราชเจ้าเมืองทนธบุรีเห็นว่าจะรักษาเมืองไว้มิได้ จึงให้ พระนางเหมชาลา และเจ้าชายทนทกุมารพระธิดาและพระโอรสอัญเชิญพระทันตธาตุ ลงเรือหนีไปลังกา เผอิญเรือกำปั่นถูกพายุพัด เรือแตกทั้งสองพระองค์มา ขึ้นฝั่ง ณ หาดทรายแก้ว แล้วฝังพระทันตธาตุไว้ เรื่องราวดำเนินต่อไปจนทั้งสองพระองค์ได้กลับไปลังกา โดยมีพระทันตธาตุสวน หนึ่งยังฝังอยู่ที่หาดทราย แก้วต่อมาพระเจ้าศรีธรรมโศกราช ได้มาพบพระทันตธาตุและโปรดให้สร้างพระบรมธาตุเจดีย์ ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุและสร้างเมือง ณ หาดทรายแก้วจนสำเร็จเมืองดังกล่าวก็คือ เมืองนครศรีธรรมราชพระบรมธาตุเจดีย์ก็คือ พระบรมธาตุเจดีย์...