Café Sas — Restaurant in Rotterdam

Vandaag heb ik iets meegemaakt in jullie café dat me echt diep heeft geraakt.Tijdens mijn lunchpauze kwam ik samen met een collega om gewoon even een kop koffie te drinken en een fijne tijd te hebben. Ik had maar 20 minuten de tijd, en mijn collega was helemaal van ver met de auto gekomen. Daarna zouden we vertrekken en ik zou weer aan het werk gaan, omdat ik afspraken met mijn klanten heb. Voordat ik ging zitten, wilde ik mijn bestelling plaatsen omdat ik op een afgelegen plek zou gaan zitten en ik moeite had om rechtop te blijven staan vanwege rugpijn. Ik ben de laatste tijd erg moe en slaap weinig, dus ik wilde snel mijn bestelling doorgeven en gaan zitten.

De medewerkster stond achter de bar en praatte op afstand luid met twee oudere dames die aan een tafel zaten. Blijkbaar heeft iedereen hier veel tijd, maar als je zoveel tijd hebt, waarom zie je dan niet dat iemand pijn heeft? Ik stond recht tegenover haar en wachtte lang. Ik wilde niet tussen de gesprekken door iets zeggen, dus wachtte ik geduldig. Na een lange tijd kon ik het niet meer volhouden en tikte ik zachtjes met mijn vingers op de tafel. Dit deed ik niet bewust, ik probeerde gewoon duidelijk te maken dat ik haast had en pijn had.

Zelfs als ik daar had gestaan en was begonnen met "Pardon, excuseer mij, maar..." had ze waarschijnlijk dezelfde reactie gegeven. Zelfs al zou ik beleefd proberen te praten, iemand die niet eens één keer naar mijn gezicht kijkt terwijl ik recht tegenover haar sta, zou toch dezelfde reactie hebben gegeven. Ze had me helemaal niet gezien. Het voelde alsof er al een soort "training" bezig was, waarbij ik moest leren wachten. Ik hoefde daar niet eens iets te zeggen, want ik stond duidelijk voor haar. Dit hele gedoe is echt lachwekkend. Ik ga vanaf nu niet zomaar ergens heen door "café" in Google te typen, want de service die ik zoek vind ik hier niet.

We moeten toch rekening houden met elkaars rechten? Waarom moet ik, terwijl ik pijn heb, naar jullie gesprekken luisteren? Als je het me had gevraagd, had je het geweten. Sorry, maar degene die fout zat, was jij. En als je beweert dat dit niet zo is, zal ik het nooit begrijpen. Het lijkt erop dat je hier alleen kunt komen als je eindeloos veel tijd hebt om te wachten en pijn hebt zonder dat iemand het merkt. Ik ga je niet uitleggen waarom dit verkeerd is, want je hebt me nooit op een beleefde manier gevraagd hoe het met me ging.

Daarna reageerde de medewerkster erg fel. Ze schold me uit en riep met grote ogen "asociaal" terwijl ze met haar vinger zwaaide alsof ze probeerde me als een hond te trainen. Ze zei ook "Tik niet zo met je vingers!" (asosyal, parmağını vurma öyle). Ik voelde me bedreigd. Ik wilde geen ruzie maken, dus ik zei meteen "oké" en verontschuldigde me, terwijl ik glimlachend mijn bestelling plaatste. De enige reden waarom ik mijn excuses aanbood, was omdat ik geen confrontatie wilde. Maar ik accepteer dit gedrag absoluut niet. Op dat moment was mijn collega naar het toilet, en toen ze terugkwam voelde ik me vernederd.

Het meest pijnlijke is dat de medewerkster zonder mijn situatie te kennen direct begon te schelden, zonder me de kans te geven om iets uit te leggen. In plaats van eerst te vragen, koos ze ervoor om fel te reageren. Manieren zijn erg belangrijk; zelfs als iets niet goed gaat, kun je het beleefd zeggen zonder iemand het gevoel te geven alsof hij klappen krijgt. Terwijl jullie anderen beleefdheid willen leren, zouden jullie zelf ook beleefd moeten zijn. Het is gewoon niet juist om een klant die pijn heeft, moe is en haast heeft, te laten wachten. Een goede zaak moet in staat zijn om de behoeften van klanten snel te begrijpen en een positieve sfeer te creëren.

Ik wil dat beleefdheid een cultuur blijft. Vriendelijkheid werkt aanstekelijk en positieve energie keert altijd terug. Deze ervaring heeft mijn dag verpest en ik overweeg niet om nog een keer naar dit café te gaan. Ik deel dit als feedback, zodat anderen deze situatie niet hoeven mee te maken en de kwaliteit van de service...

Café Sas aan de Slinge is eigenlijk en echt buurtcafé, met diverse stamgasten die er voor een praatje komen of om voetbal te kijken. Anderzijds is het ook een ruim café met een redelijk terras. Dus je kan het ook best beschouwen als eetcafé waar iedereen terecht kan. Er is een redelijk assortiment, al is de kaart niet oneindig groot. Het is een nette zaak, je wordt en vriendelijk bediend. We hebben er een keer gegeten toen we aan het winkelen waren op de Slinge, maar hebben de kaart niet meer in ons hoofd. Geen probleem we checken altijd alles na, maar bij dit café krijgen we bij de opgegeven website een kledingzaak. Ook elders zoeken en bij hun organisaties, bijv, iens, krijgen we weinig te weten. Ze schijnen geen website te hebben en een kaart kun je dus niet inzien. Dat vinden we een minpuntje. Als ondernemer hoor je een website te hebben. Nu kan je je nergens vinden, wat ben je nu voor een zaak. We zijn er geweest, dus het is een café, maar jammer dat er verder niets te vinden is. En voor weinig geld, hoeft niet professioneel, kan je al een website laten maken of zelf maken. Andere toestanden Twitter, Facebook hoeft...

Hier kan je gewoon lekker jezelf zijn!! Wil je lekker lachen dan lacht iedereen mee! Wil je een potje janken dan staan ze voor je klaar!!...