Museum Paul Delvaux — Attraction in Koksijde

Kunstschilder Paul Delvaux wordt beschouwd als één van de belangrijkste kunstenaars van het surrealisme in België. De kunstenaar voelde zelf echter maar weinig voor deze beperkende categorisatie.

Delvaux volgde zijn opleiding aan de Academie des Beaux-Arts in Brussel, waar hij eerst aan de afdeling architectuur studeerde. Omdat hij moeite had met wiskunde stapte hij over naar schilderkunst. Hij volgde lessen bij de Belgische kunstschilder Constant Montald. Uit de werken van zijn beginperiode blijkt een duidelijke invloed van de kunstenaars Gustave de Smet en Constant Permeke, die tot het Vlaams expressionisme worden gerekend. De eerste expositie, waaraan Delvaux deelnam, was de Exposition de jeune peinture et jeune sculpture in 1923 bij de toonaangevende galerie van Georges Giroux in Brussel. Zijn eerste solotentoonstelling had hij twee jaar in dezelfde stad Galerie Breckpot. De kunstenaar kreeg oog voor de stroming van het surrealisme door het zien van schilderijen van Giorgio de Chirico en René Magritte. Het werk van beide kunstenaars beïnvloedde zijn werk en in 1937 sloot hij zich aan bij de Belgische surrealisten.

Delvaux richtte zich op het schilderen van vrouwelijk naakt, geplaatst in omgevingen van classicistische architectuur. De in zijn werk veelvuldig terugkerende marmeren zuilen en arcades doen denken aan de antieke oudheid, waarvan de kunstenaar een groot bewonderaar was. Hij maakte kennis met de overblijfselen van de antieke wereld tijdens reizen door Italië in 1938 en 1939. Zijn schilderijen krijgen door de toepassing van spookachtig licht, en door vervreemdende beeldmotieven als verlaten pleinen en spoorwegstations, het karakter van een droomsituatie. Dit is niet alleen kenmerkend voor zijn werk, maar ook voor het werk van veel andere surrealisten.

De eerste retrospectieve van het werk van de kunstenaar werd in 1944-1945 gehouden in het Palais des Beaux-Arts in Brussel. De kunstenaar maakte niet alleen zelf kunst, maar gaf zijn vakkennis tevens door aan een jongere generatie. Hij gaf van 1950 tot 1962 les aan de École Nationale Supérieure d’Art et d’Architecture in Brussel. Een aantal schilderijen van Delvaux bevindt zich in de collectie van Museum Boijmans Van Beuningen in Rotterdam, dat in 1973 een retrospectief tentoonstelling van zijn werk hield. Het museum bezit een uitgebreide collectie kunstwerken uit de stijlperiode van het surrealisme, met naast Delvaux werken van onder meer Salvador Dalí, De Chirico...

I first discovered this museum in a " Kustpass " ( coastal transportation pass/ticket" from the local tram company "De Liyn "...you get a reduction with this pass. What a joy ! This artist has a beautiful museum in his former Villa. What a wonderful transformation to turn his residence into a wonderland of optic, high quality paintings and artistic objects. If you like his art is your decision. Believe me, his works will stand the test of time. I do also recommend a drink or meal in the restaurant. The couple who run it are hard working individuals, maybe with there own art but they serve this art temple very well. A great experience of Belgium. On my day the lady on the ticket counter...

Ik deel hier enkel mijn mening over het museum zelf en de organisatie er achter. Eerst en vooral vind ik de inkomprijs te duur, onze museumpas telde er niet. Er is weliswaar, volgens henzelf, de grootste Delvaux collectie, doch nog te beperkt. Als ik bijvoorbeeld vergelijk met het nationaal museum voor schone kunsten in Brussel, waar je voor dezelfde prijs toegang hebt tot verschillende collecties en voor €5 extra dus €15 in totaal ook de volledige afdeling Magritte kan beleven ( en dat is zonder de museumpas). Wat ons stoorde is het hautaine van het personeel. Waarschijnlijk vrijwilligers. De meeste waren personen van hogere leeftijd. Het lijkt dat ze allemaal opdracht hebben Delvaux , persoonlijk te vertegenwoordigen en dat laten ze voelen. Foto's zijn niet toegelaten ( in het nationaal museum voor schone kunsten wel en ieder ander museum in Vlaanderen die we deden). Je moet er natuurlijk voor zorgen je extra inkomstenbron voor reproducties zo hoog mogelijk te houden. Na afloop was het niet toegestaan kort een watertje en of koffie te verbruiken in de aanpalende, bijbehorende zaak. Alles was gereserveerd door de clubleden ( die er nog niet waren). waarschijnlijk ook door vrijwilligers gerund, die lak hebben aan een enkele liefhebber. Doe zo voort Dames en Heren, maak er een elite clubje van en pak zoveel mogelijk geld om jullie clubje te laten schitteren ter persoonlijke eer en glorie. Het museum zelf blijft een bezoek waard als kunstliefhebber. Het kraakt en piept, maar het gaat nu over de kunst. Je krijgt er een duidelijk beeld van de kunstenaar. Een mooie gevarieerde selectie van zijn werk. De werken zijn met verstand tentoongesteld, de extra informatie is relevant. Je bent in een uurtje rond. Voor de freaks anderhalf uur. Het museum is goed bereikbaar en er is voldoende parking aanwezig. Als laatste wil ik opmerken, dat er wel eens mag gewerkt worden aan het opfrissen van de website. Een contactformulier enkel in...