Museum 1940 - 1945 — Attraction in Dordrecht

Meerdere malen zijn er door diverse mensen verklaringen aan ons afgelegd, waaruit zonneklaar blijkt dat men in museum 1940-1945 nabestaanden schoffeert en uit de opnamen blijkt ook nog eens dat men de "moordenaar" van meer dan 200 joden en verzetsstrijders de hand boven het hoofd houdt. Harry Evers arresteerde meer 200 joden en verzetsstrijders met de wetenschap dat deze mensen vermoord zouden worden

Deze oorlogsmisdadiger, Harry Evers, maakte als SD (Gestapo) agent in het laatste jaar van de bezetting een akkoord met Pieter Leendert Kooiman c.s.(oprichter museum 1940-1945) en SD- agent Evers zorgde er voor dat Kooiman en zijn vrienden de oorlog overleefden .

Een ander bezwaar is dat een zeer groot deel van de inventaris van het museum 1940-1945 uit NAZI-artikelen bestaat, iets dat veel slachtoffers en hun nabestaanden niet op prijs stellen.

Hoe is het mogelijk dat Pieter Leendert Kooiman en Kors van Loon c.s. de oorlogsmisdadiger Evers in hun groep opnamen, terwijl Evers net hun eigen verzetsleider en geloofsgenoot uit de gereformeerde Wilhelminakerk, Sytze Beinema, had gearresteerd ?

Hieronder het verslag van een nabestaande

Tegen half drie bezochten wij bovengenoemd museum. Wij vervoegden ons bij de kassa. Drie mensen waren aanwezig, de heer Van Helden en een ons onbekende man en vrouw, die de museumbezetting vormden.Na twee kaartjes te hebben gekocht zijn we de museumroute gaan volgen. Al snel kwamen we bij de fotogalerij van de Dordtse verzetshelden. Direct zag ik dat de tekst onder de foto van mijn opa, Sytze Roelof Beinema, niet correct was. Er staat: ’18 april 1944 – Ierland’. Dus dacht ik, dat melden we wel bij de uitgang aan de heer Van Helden.

Echter al vrij snel, we waren halverwege de trap, kwam de ons onbekende man bij ons staan. “U bekijkt de foto’s van het bombardement van park Merwesteyn?” vroeg hij ons. Ik dacht; ja, er hangen hier geen andere foto’s, dus waar kijken we anders naar? Ik maakte gelijk van de gelegenheid gebruik om hem te bevragen inzake de tekst onder de foto van mijn opa. Hij wist het niet en dacht dat hij misschien wel in Ierland was geweest, of het was zijn schuilnaam, Toen ik aangaf dat dit de foto van mijn opa was en toch wel redelijk goed op de hoogte was van het verleden van mijn opa was zijn antwoord dat er wel eens meer fouten boven water kwamen. Maar hij zou het opschrijven en dan zal dat wel hersteld worden. Vanaf dat moment is deze onbekende man niet meer van onze zijde geweken. Het zou kunnen omdat hij hier en daar wat vertelde over de tentoon gestelde voorwerpen, maar een andere reden zou ook kunnen, gezien de huidige perikelen. We vonden het niet prettig dat hij steeds als een soort schaduw achter ons aanliep.

Weer bij de kassa gekomen zijnde zei de onbekende man tegen Van Helden dat wij een klacht hadden. Ik zei direct dat we GEEN klacht hadden, maar een fout hadden geconstateerd. De onbekende man zei wat die fout was en dat ik een kleinzoon ben van Sytze Roelof Beinema, waarop Van Helden direct zei dat deze fout al langer bekend was.

Direct daarna wist Van Helden ons te vertellen dat mijn opa was verraden door Anton van der Waals. Van der Waals had wel zeven persoonsbewijzen, werkte vanuit Rotterdam en kwam wel eens “porren” in Dordrecht. Ik antwoordde dat ik hier wel mijn bedenkingen over had en zei dat mijn vader geen naam zou noemen als hij daar niet zeker van was. De naam Van der Waals heb ik nooit horen noemen door mijn vader, mijn vader praatte trouwens hierover al verschrikkelijk weinig. Hierop herhaalde Van Helden weer van het verraad door Van der Waals, maar nu had deze ineens acht persoonsbewijzen.

Wederom uitte ik mijn twijfels en gaf aan dat het weleens verraad zou kunnen zijn geweest van heel dichtbij. En weer gaf Van Helden aan, dat het Van der Waals geweest was. Ik moest het boek “Het proces Anton van der Waals” maar eens daarover nalezen. Met andere woorden: daarin wordt het bewezen.

Toen ik zei dat het wellicht Harry Evers geweest zou kunnen zijn reageerde Van Helden wel erg fel: die heeft dat nooit...

Museum 1940–1945 na adresi Nieuwe Haven 27 u starom centru Dordrechta nudi duboko emotivno i edukativno iskustvo koje vas vodi kroz mračne i hrabre trenutke okupacije i oslobođenja. Izloženi predmeti poput uniformi, oružja, ratnih listića i propagandnih materijala stvaraju snažan osećaj prisustva prošlosti i svakodnevnice pod okupacijom. Prostor muzeja je organizovan na dve etaže, što omogućava jasnu hronološku priču i zajedničko razumevanje toka događaja. Kažu da je jedinstveno doživeti predmet poput vojničkog dnevnika ili improvizovanog sredstva za komunikaciju koje nosi priču ljudi iz tog vremena. Posetioci često hvale interaktivne elemente poput audio priča, kratkih filmova i tragova koji ih vode kroz izloške kao da prolaze kroz vreme.

Poseban utisak ostavlja segment posvećen borbama kod mostova Moerdijk i Zwijndrecht, gde se vidi važnost grada u strateškom pogledu i kajanje zbog razaranja lokalne zajednice. Izložba prepliće osobne priče sa općom istoricom, pa su uz uniforme izloženi i lični predmeti: satovi, pištolji, bistromostovi i ruke koje su pisale pisma bezbedne ruke nevinih civila. Posetioci kažu da se atmosfera kreira kroz pažljivo osvetljenje i zvučne efekte koji prenose uznemirujuću realnost ratnih dana. Poseta traje otprilike jedan sat, ali ostavlja trajan osećaj poštovanja prema onima koji su živeli i preživeli.

Muzejski kutak ima malu biblioteku i arhivne prostorije gde se može dodatno istraživati istorija Dordrechta tokom rata. Ponosan sam kad čujem da muzejski vodiči strpljivo pripovedaju priče iz ličnih arhiva, korisničkih iskustava i zajedničkih sećanja na vreme straha i otpora. Iako je muzej skroman po veličini, čini se i bogat po sadržaju i kontekstu. Prisustvo autentičnih ostataka ratnih vozila i delova aviona u dvorištu pojačava doživljaj, omogućavajući posetiocima da osete težinu istorije pod nogama.

Iz turističkog ugla, idealno je posetiti muzej kao deo šetnje kroz istorijsko jezgro Dordrechta, zatim uživati u miru starog luka i posetiti neku od obližnjih galerija. U blizini se mogu obići Muzej Van Gijn i Dordrechts Museum, a prirodni krajolik Biesboscha pruža prekrasan kraj dana. Deca posebno vole lov na tragove kroz izložbu, dok odrasli često ističu emotivnu težinu žrtava i hrabrost naroda. Ceo koncept muzeja pokazuje kako istorija može biti neposredna, živa i uverljiva i nadahnjujuća.

Publika navodi da je muzej idealan za školske grupe i porodične posete jer podiže nivo znanja i empatije. Redovne tematske radionice i povremene izložbe dopunjuju stalnu postavku novim perspektivama. Uvek me oduševi kada čujem da posetioci izlaze sa osećajem dubljeg razumevanja iz lošeg perioda ali sa nadom i poukom za budućnost. Poseta Museumu 1940–1945 nije samo pogled u prošlost, već i pouka o otpornosti i ljudskom duhu. Doživljaj je duboko promišljen, ličan i ostavlja trajnu sliku u...

A very authentic interesting museum about the local events in Dordrecht during the second world war. They show how life was for the people who endured increasingly the scarcity of groceries towards 1944 and 1945. Booklets that explained how a nutritious meal could still be prepared from tulip bulbs and other non courant plants. Ersatz coffee. How to make a stove in order to be able to cook after the gas was cut off. A bicycle to tred to energize the dynamo to power the radio set to be able to listen to Radio Oranje in England. The museum must...