Wat Bot Samsen — Attraction in Dusit Subdistrict

วัดเก่าแก่ขนาดไม่ใหญ่สมัยอยุธยา​ จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าสร้างปีสุดท้ายในแผ่นดินพระเจ้าเสือ​ หรือปีแรกในพระเจ้าอยู่หัวท้ายสระ​ สันนิษฐาน​ว่า​น่าจะ​เคยเป็น​วัด​ร้า​งม​าก่อน​ โดย​พิจารณา​จาก​ชื่อ​วัดโบสถ์​ เพราะ​การ​ตั้งชื่อ​วัด​ส่วนใหญ​ก็​จะ​ตั้ง​ตา​มชื่อ​ของ​ชุมชน​ หรือ​เอา​นา​มหรือ​สกุล​ของ​ผู้สร้าง​มาเป็น​ชื่อ​วัด​ แต่​ก็​ไม่มี​หลักฐาน​ว่า​ได้​ร้า​งไป​ตั้งแต่​เมื่อใด​ แต่​น่าจะเป็น​วัด​ร้าง​มา​นาน​มาก​ จน​ไม่มีใคร​ทราบ​ชื่อ​เดิม​และ​เหลือ​เพียงโบสถ์​หลัง​เดียว​ จึง​ตั้ง​ชื่อว่า​วัดโบสถ์​ ตั้งอยู่​ริม​คลอง​สามเสน​บนถนน​สามเสน​เยื้องวังสุโขทัย​ ทางเข้าอยู่เชิงสะพาน​ข้างโรงเรียนทีปัง​กร​วิทยาพัฒน์​ (วัดโบสถ์)​ เมื่อเข้าวัด​ทางซ้ายจะเห็น​อุโบสถ​ใหม่ยกสูงสองชั้น​​ เป็นแบบขนบ​เดิม​มี​ช่อฟ้า​ใบระกา​หางหงส์​ ตั้งอยู่​ริม​คลอง​หันหน้า​ไปทาง​ทิศ​ตะวันออก​ มีพระ​พุทธ​ชินราช​จำลอง​เป็น​พระประธาน​ มีพระอัครสาวก​ยืนสองข้าง​ ภายในมี​ภาพจิตรกรรมฝาผนัง​ ทางขวามือเข้าไปมีพระอุโบสถ​เก่า​ เป็นแบบพระราช​นิยม​สมัย​รัชกา​ลที่​ 3​ ช่อฟ้า​หางหงส์​เป็นเศียรนาค​ ไม่มี​ใบระกา​ หน้าบันมีลายปูนปั้น​ มีพาลัยทั้งด้านหน้าและหลัง​ หันหน้าไปทางทิศ​ตะวันออก​ ใบเสมาหินทรายแดงคู่อยู่ในซุ้มโค้ง​ สอดคล้อง​กับ​เรื่องเล่าที่ว่า​ พระประธ​านในพระอุโบสถ​เก่า​มีชื่อว่า หลวงพ่อสุขเกษมสร้างขึ้นตั้ง​แต่สมัย​อยุธยา​ ในสมัยนั้นพระเจ้าแผ่นดินจะทรงสร้างพระพุทธ​รูปแล้วบรรทุกใส่แพซุงแล้วล่องลงมา​ หากผ่านวัดใดริมน้ำวัดใดที่ยังไม่มีพระพุทธ​รูป​หรือไม่มีพระประธาน​ก็ให้ถวายแก่วัดนั้น​ วัดโบสถ์​นี้ผมสันนิษฐาน​ว่าเป็นพระเจ้าอยู่หัว​ท้ายสระ​ทรงสร้างถวายกุศลแด่พระราชบิดาคือพระเจ้าเสือ​ เพราะสร้างในปีพลัดแผ่นดินพอดี​ ถือเป็นพระอารามหลวงจึงมีใบเสมาคู่​ ส่วนแพซุงก็นำมาปูเรียงกันก่อน​ แล้วจึงก่อสร้างพระอุโบสถ​ทับบนแพซุงอีกทีหนึ่งเพื่อกันทรุด​ ฐานพระอุโบสถ​เก่าจึงโค้งสำเภาแบบนิยมสมัยอยุธยา​ตอนปลาย​ ส่วนเครื่องบนไม้คงผุพังไปและได้ปฏิสังขรณ์​สมัยรัชกา​ลที่​ 3​ นอกจากหลวงพ่อสุขเกษม​ พระประธาน​ปางสมาธิ​ บนฐานชุกชีใหญ่​ ด้านหน้ามีพระพุทธ​รูป​ถือตาลปัตร​ ซึ่งไม่เคยพบมาก่อน​ ผมคิดว่าเป็นพระศรีอริ​ย​เม​ตรัย​ แต่มีการเพิ่มพระเกศโมลี​ในภายหลัง​ สองข้างมีพระทรงเครื่องปางมารวิชัย​ ทางด้านหลังมีพระนั่งและยืน​ 2 แถวๆ​ละ​ 3 องค์​ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนัง​สมัยอยุธยา​ตามขนบ​ คือด้านหลังพระประธานเป็นภาพไตรภูมิ​ ฝั่งตรงข้ามเป็นภาพมารผจญ​ สองข้างเหนือหน้าต่างเป็นภาพเทพชุมนุม​ ระหว่างหน้าต่างเป็นภาพทศชาดก​ แต่เสียหายเพราะความชื้น​ไปมาก​ ส่วนอื่นยังคงสมบูรณ์​สวยงาม​ ผมดูว่าน่าจะ​มีบูรณะโดยสมเด็จพระบวร​ราช​เจ้า​มหา​สุร​สิงหนาท​ สมัยรัชกา​ลที่​ 5​ พระอธิการเนียม​(เจ้าอาวาส)​ ได้ดำเนินการสร้างและปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญ​และหอระฆัง​ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างพระอุโบสถ​เก่าและใหม่ และสร้าง​พระเจดีย์​ขึ้นใหม่องค์หนึ่ง​ (ปัจจุบันได้ล้มและรื้อทิ้งไปแล้ว)​ หน้าพระอุโบสถ​เก่ามีเจดีย์​องค์​หนึ่ง​ เป็นเจดีย์​ย่อมุม​ไม้​สิบสอง​ ชั้นเรือนธาตุมีซุ้มจรนัมสี่ทิศ​ น่าจะสร้างพร้อมพระอุโบสถ​ยังสภาพสมบูรณ์​ เมื่อเดือนก่อนผมได้มาไหว้พระเก้าวัดแถบเทเวศร์​บางขุนพรหม​ วันนี้​ผมมาไหว้พระต่อแถบสามเสน​ เริ่มจากวัดเทวราชกุญชร​ วัดราชาธิวาส​ วัดราชผาติการาม​ และวัดประสาทบุญ​ญาวาส​ ก่อนมาวัดโบสถ์​ (สามเสน)​ แล้วจะไปต่อวัดสวัสดิ์​วารี​ (วัดแค​...

มากราบพระพุทธรูปหรือที่เรียกว่าหลวงพ่อสุขเกษม อยู่ในโบสถ์เก่า ไปมาวันที่ 26/1/68 ส่วนประวัติที่หาข้อมูลได้ก็ตามนี้ครับ

วัดโบสถ์สามเสนเป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา จากเรื่องเล่าที่ว่า พระพุทธรูปในอุโบสถหลังเดิมมีชื่อว่า หลวงพ่อสุขเกษม สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยอยุธยา ในสมัยนั้นพระเจ้าแผ่นดินจะทรงสร้างพระพุทธรูปแล้วบรรทุกใส่แพซุง โดยใช้ไม้ซุงเป็นร้อยมัดเข้าด้วยกันทำเป็นแพ นำพระพุทธรูปประดิษฐานบนแพนั้นแล้วล่องลงมา หากผ่านวัดริมน้ำวัดใดที่ยังไม่มีพระพุทธรูปหรือไม่มีพระประธานก็ให้ถวายแก่วัดนั้น จนเมื่อถวายหลวงพ่อสุขเกษมไว้ที่ตำบลสามเสนแล้ว แพซุงที่เหลือจึงให้ถวายวัดทำเป็นเสาเข็มสำหรับสร้างอุโบสถด้วย ในการก่อสร้างจึงนำไม้ซุงมาปูเรียงกันก่อน แล้วจึงก่อสร้างอุโบสถทับบนแพซุงอีกทีหนึ่งเพื่อกันทรุด

จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าสร้างปี พ.ศ. 2251 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2271 สันนิษฐานว่าน่าจะเคยเป็นวัดร้างมาก่อน โดยพิจารณาจากชื่อ "วัดโบสถ์" เพราะหลักของการตั้งชื่อวัดนั้น ส่วนใหญ่ก็จะตั้งตามชื่อของชุมชน หรือเอานามหรือสกุลของผู้สร้างมาเป็นชื่อของวัด ดังนั้น วัดโบสถ์สามเสนจึงควรจะชื่อว่า วัดสามเสน หรือ วัดคลองสามเสน ตามชื่อของชุมชน แต่ก็ไม่มีหลักฐานว่าได้ร้างไปเพราะสาเหตุใดและร้างไปตั้งแต่เมื่อใด แต่น่าจะเป็นวัดร้างมานานมาก จนไม่มีใครทราบชื่อเดิมและเหลือเพียงโบสถ์หลังเดียว จึงตั้งชื่อขึ้นว่า "วัดโบสถ์" มีหลักฐานบางแห่งบันทึกว่า สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทได้เสด็จมาทรงบูรณะวัดโบสถ์สามเสน แต่ก็ไม่มีหลักฐานยืนยันได้ว่าในครั้งนั้นมีพระภิกษุจําพรรษาอยู่หรือไม่ สันนิษฐานว่า ในครั้งนั้นน่าจะยังเป็นวัดกึ่งร้าง คือมีพระสงฆ์มาพักอาศัยไม่แน่นอน ความเป็นอยู่คงยากลําบากเพราะห่างไกลจากพระนคร ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการฟื้นฟูสภาพวัดขึ้นใหม่ พ.ศ. 2448 (ร.ศ. 124) พระอธิการเนียม (เจ้าอาวาส) ได้ดำเนินการสร้างและปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ ภายในวัด โดยสร้างกุฏิขึ้นใหม่ บูรณะหอฉันและกุฏิเก่าที่ชํารุดทรุดโทรม และสร้างพระเจดีย์ขึ้นใหม่องค์หนึ่ง (ปัจจุบันได้ล้มและถูกรื้อทิ้งไปแล้ว) ต่อมา พ.ศ. 2450 (ร.ศ. 126) ได้มีการปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญ หอระฆัง กุฏิ และสร้างถนนเชื่อมกุฏิกับศาลาการเปรียญ การบูรณะทั้งสองครั้งมาจากการบริจาคร่วมกันของเจ้าอาวาส พระสงฆ์ และฆราวาส เช่น สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี นายร้อยโทคิด สมเด็จพระวันรัต พระสรรพการ (เชย สรรพการ) เป็นต้น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเจ้าของที่ดิน และชาวบ้านที่ตั้งบ้านเรือนในบริเวณใกล้เคียงกับวัด วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2531

รายนามเจ้าอาวาส 1.พระอธิการเฮง 2.พระอธิการชื่น 3.พระมหาทองหล่อ 4.พระครูศรีปัญญาวิมล ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส พ.ศ. 2516 –2551 5.พระครูสมณกิจธำรง ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส พ.ศ. 2552–2562 6.พระมหานคร จิตตโสภโณ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส...

วัดโบสถ์สามเสนเป็นวัดเก่าแก่ที่สร้างมาตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา จากเรื่องเล่าที่ว่า พระพุทธรูปในอุโบสถหลังเดิมมีชื่อว่า หลวงพ่อสุขเกษม สร้างขึ้นตั้งแต่สมัยอยุธยา ในสมัยนั้นพระเจ้าแผ่นดินจะทรงสร้างพระพุทธรูปแล้วบรรทุกใส่แพซุง โดยใช้ไม้ซุงเป็นร้อยมัดเข้าด้วยกันทำเป็นแพ นำพระพุทธรูปประดิษฐานบนแพนั้นแล้วล่องลงมา หากผ่านวัดริมน้ำวัดใดที่ยังไม่มีพระพุทธรูปหรือไม่มีพระประธานก็ให้ถวายแก่วัดนั้น จนเมื่อถวายหลวงพ่อสุขเกษมไว้ที่ตำบลสามเสนแล้ว แพซุงที่เหลือจึงให้ถวายวัดทำเป็นเสาเข็มสำหรับสร้างอุโบสถด้วย ในการก่อสร้างจึงนำไม้ซุงมาปูเรียงกันก่อน แล้วจึงก่อสร้างอุโบสถทับบนแพซุงอีกทีหนึ่งเพื่อกันทรุด[1]

จากข้อมูลของกรมการศาสนาระบุว่าสร้างปี พ.ศ. 2251 ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2271 สันนิษฐานว่าน่าจะเคยเป็นวัดร้างมาก่อน โดยพิจารณาจากชื่อ "วัดโบสถ์" เพราะหลักของการตั้งชื่อวัดนั้น ส่วนใหญ่ก็จะตั้งตามชื่อของชุมชน หรือเอานามหรือสกุลของผู้สร้างมาเป็นชื่อของวัด ดังนั้น วัดโบสถ์สามเสนจึงควรจะชื่อว่า วัดสามเสน หรือ วัดคลองสามเสน ตามชื่อของชุมชน แต่ก็ไม่มีหลักฐานว่าได้ร้างไปเพราะสาเหตุใดและร้างไปตั้งแต่เมื่อใด แต่น่าจะเป็นวัดร้างมานานมาก จนไม่มีใครทราบชื่อเดิมและเหลือเพียงโบสถ์หลังเดียว จึงตั้งชื่อขึ้นว่า "วัดโบสถ์" มีหลักฐานบางแห่งบันทึกว่า สมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาทได้เสด็จมาทรงบูรณะวัดโบสถ์สามเสน แต่ก็ไม่มีหลักฐานยืนยันได้ว่าในครั้งนั้นมีพระภิกษุจําพรรษาอยู่หรือไม่ สันนิษฐานว่า ในครั้งนั้นน่าจะยังเป็นวัดกึ่งร้าง คือมีพระสงฆ์มาพักอาศัยไม่แน่นอน ความเป็นอยู่คงยากลําบากเพราะห่างไกลจากพระนคร

ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการฟื้นฟูสภาพวัดขึ้นใหม่ พ.ศ. 2448 (ร.ศ. 124) พระอธิการเนียม (เจ้าอาวาส) ได้ดำเนินการสร้างและปฏิสังขรณ์เสนาสนะต่าง ๆ ภายในวัด โดยสร้างกุฏิขึ้นใหม่ บูรณะหอฉันและกุฏิเก่าที่ชํารุดทรุดโทรม และสร้างพระเจดีย์ขึ้นใหม่องค์หนึ่ง (ปัจจุบันได้ล้มและถูกรื้อทิ้งไปแล้ว) ต่อมา พ.ศ. 2450 (ร.ศ. 126) ได้มีการปฏิสังขรณ์ศาลาการเปรียญ หอระฆัง กุฏิ และสร้างถนนเชื่อมกุฏิกับศาลาการเปรียญ การบูรณะทั้งสองครั้งมาจากการบริจาคร่วมกันของเจ้าอาวาส พระสงฆ์ และฆราวาส เช่น สมเด็จพระนางเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภัทรายุวดี นายร้อยโทคิด สมเด็จพระวันรัต พระสรรพการ (เชย สรรพการ) เป็นต้น ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเจ้าของที่ดิน และชาวบ้านที่ตั้งบ้านเรือนในบริเวณใกล้เคียงกับวัด[2] วัดได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งหลังเมื่อวันที่ 27...