Ancient Tomb — Local services in Fethiye

🏺 Ancient Tomb – A Whisper from the Past

Exploring an Ancient Tomb is like walking through a doorway into eternity. Hidden in silence and mystery, the stone walls carry the weight of centuries, while the carvings and symbols still tell stories of power, faith, and the afterlife.

The atmosphere is both awe-inspiring and humbling: as you step inside, the air feels cooler, almost sacred, and you can’t help but imagine the rituals, the offerings, and the lives of those who once honored the person resting here.

It’s not just a historical site—it’s a journey into human imagination and spirituality. Standing there, surrounded by echoes of another era, you feel connected to something much larger than yourself.

✨ Why visit: • A unique chance to step inside living history. • Spiritual and mysterious atmosphere. • Perfect for history lovers, adventurers, and seekers of beauty beyond the surface.

📍 Tip: Bring a flashlight and take your time—every detail, every symbol carved in the stone has a...

The Tomb of Amyntas, also known as the Fethiye Tomb, is an ancient Greek rock-hewn tomb at ancient Telmessos, in Lycia, currently in the district of Fethiye in Muğla Province, located in the Aegean region of Turkey.

History Modern Fethiye is located on the site of the Ancient Greek city of Telmessos, with the Tomb of Amyntas located in the south side of the city in the mountainside, in the base of the mountain. The impressive looking tomb was built in 350 BC, and was named after the Greek inscription on the side of it which reads "Amyntou tou Ermagiou", which translated to English means "Amyntas, son of Hermagios".[1]

The tomb was built by the Lycians, the people who lived in this area of Turkey at the time. The Lycians were never members of a specific country, but rather a tightly-knit confederation of independent city-states, which...

Likyalılar cesetlerin çabuk çürümesi için Asost'taki gibi kireç taşından yapılmış lahitler kullanıyorlardı. Ya da muhtemelen Asosluların satışını yaptığı volkanik andezit taşından yapılmış dolgu maddesini lahitlerin içine koyarak cesetlerin daha hızlı çürümesini sağlıyorlardı. Çünkü ceset ne kadar çabuk çürürse ruhun özgürlüğüne o kadar çabuk kavuşacağına inanıyorlardı. Aslında et yiyen taşların kaynağı Çanakkale'de bulunan Asos Antik Kenti'dir. Normalde lahde konulan bir ceset tamamen 50 ile 200 yıl arasında çürürken Assos Antik Kentindeki lahitler, bir ceseti 40 gün içinde tamamıyle yok edebiliyordu. Bu nedenle bu lahitlere "Et Yiyen Lahitler" deniliyor. Hatta Yunancadan gelen "lahit" kelimesi; "Et Yiyen", "Etobur" anlamına geliyor ve bu kelimenin de burda türetildiği düşünülüyor. Peki et yiyen lahitleri diğer lahitlerden ayıran fark neydi? Bu soru günümüzde hâlâ netlik kazanabilmiş değil. Fakat konuyla ilgili tahminler var. İnsan yiyen bu tabutlar, bölgeye has volkanik andezit taşından yapılmış. Bazı araştırmacılara göre çürümeyi taşın bu yapısal özelliği hızlandırıyor. Bazı uzmanlara göre ise, lahitlerde bulunan alüminyumun buna neden olabileceği üzerine. Fakat kazılar esnasında lahitlerin içinde bulunan beyaz maddeler olayı çok daha farklı noktalara götürdü. Şap olduğu anlaşılan bu beyaz maddenin, eti hızlı bir şekilde çürüttüğü ve Assos halkının da bunu farkederek lahitlerin içine bu maddeden koyduğu düşünülüyor. Hatta ünü birçok ülkeye yayılan Assos'taki andezit taşından imâl edilen lahitler; o dönemde Lübnan, Suriye, Yunanistan ve Roma gibi birçok bölgeye ihraç ediliyordu. Muhtemelen Likyalılardaki lahitlerde bu özellikteydi. Ya da Asoslulardan çürümeyi hızlandıran dolgu maddesi satın...