Whiskey On The Rocks — Restaurant in Gdansk

Opowieść o mięsie, które nie chciało być mięsem: Bywają miejsca, do których wchodzi się z nadzieją. Z menu pachnącym obietnicą, z nazwą, która sugeruje dym, bursztynowy alkohol i solidny kawałek życia. Tak właśnie brzmiało: Whiskey On The Rocks. I tak właśnie się zaczęło. Zamówiliśmy żeberka. Wołowe. W naszej wyobraźni pojawił się dym ogniska, przyprawy tańczące na języku i mięso, które opada z kości jak liść z drzewa w październiku. A potem przyszła rzeczywistość.

Leżało na talerzu. Coś.

Nie protestowało. Nie pachniało. Nie mówiło nic. Wzięliśmy kęs. I wtedy zrozumieliśmy. To nie było mięso. To była pamięć po mięsie. Jakby ktoś długo znęcał się nad wspomnieniem krowy w wodzie po mydle, aż zostało z niego coś między ręcznikiem a żalem. Konsystencja – żarłoczna metafora smutku. Smak – jakby ktoś chciał przypomnieć nam wszystkie źle podgrzane obiady z czasów dzieciństwa. I bigos. Tak, ten bigos: Bigos z pierwszej komunii, zwrócony zbiorowo. Niesiony procesją rozczarowania. Prowadzony przez kucharza, który miał inne plany w życiu, ale ktoś wrzucił mu fartuch i nóż do ręki. Nie było buntu. Nie było krzyku. Było tylko to spojrzenie między nami: „To się naprawdę wydarza?” Opuściliśmy lokal w milczeniu. Takim, co rodzi się z głębokiego zawodu. I może nawet lekkiego żalu. Nie do siebie. Do tej krowy.

PS. Z litości poprosiliśmy o zapakowanie niezjedzonych żeberek na wynos – pomyśleliśmy, że może pies sąsiada się ucieszy. Dostał. Zjadł pierwszy kęs. I zniknął. Do dziś nie wrócił. Na ogrodzeniu wisi jego smycz, a w oczach sąsiada – pytanie, którego nie mam odwagi wysłuchać. Edytowane po odpowiedzi:

PS2. Czy jesteście pewni, że chcecie kontynuacji???...

Bo widzicie – żeberka wołowe to był tylko fragment tej kulinarnej katastrofy. Fragment, który miał smak jak wspomnienie o mięsie. Reszta... Reszta to już nie były dania. To były traumy. Smaki, które odwiedzają człowieka w nocy, kiedy wszystko inne milknie.

Wszystko zlało się w jedno wspomnienie – ciężkie, gorzkie, niepokojące. Jak sen o jedzeniu, który kończy się obudzeniem z niesmakiem w duszy. Jedynym pewnym punktem tego wieczoru był Jack Daniels – lojalny, przewidywalny, jakby jedyny świadomy własnego istnienia.

A kelnerka… Kelnerka była jak zakłócenie w Matrixie. Pojawiała się, kiedy już przestaliśmy wierzyć, że istnieje. Przynosiła inne dania, zapominała co było zamawiane, inna czasoprzestrzeń.

Zapraszacie nas ponownie – jakbyśmy zjedli tylko jedno danie. Jakbyśmy nie pamiętali. Ale my pamiętamy. I boimy się tych wspomnień. Bo niektóre z nich… mogą okazać się samobójstwem.

Nie fizycznym – nie, to byłoby zbyt proste. Smakowym. Emocjonalnym. Dusznym. Takim, po którym człowiek przestaje ufać...

I was there for dinner with my wife and kids.

The place has really good vibe. People are smiling and talking.

Price semi-expensive but there is no worry about it at all.

Staffs are super nice, all problems will be solved by them in any case.

Drinks: Whiskey on the rock was mine. It was Fantastic!!

Foods: Pork ribs - recommending Beef dry fry - quite heavy with a lot of cheese and piece of beefs, we ate with our own meals and it was more than enough. Chicken wings - like Korean hot chicken. (I am Korean, i liked it)

Baby care: In the toilet, you can take care of your baby without any issue.

Overall, it is very lively place to enjoy the party with your loved ones!

I recommend you to visit this place.

**You'd maybe better to book the table...

Arrived without reservation but they had a few tables open. Waited at the door 3 min until someone finally noticed me and took me to a table. Then waited over 15 min for a server to take notice of me and asked if I needed anything. Ordered a whiskey on the rocks which took another 5 min to arrive. Poland isn't know for its service but this is just pathetic. Saw servers in the middle of the restaurant on their phones, I could tell they've had no formal training and were very unprofessional. Food was ok but not good enough to make me want to come back. I don't go to a restaurant to be ignored. I'd rather stay home and cook myself. Also they gave a very pitiful amount of fries with the meal. Won't be...