Być może — Restaurant in Warsaw

I usually don’t write bad reviews, but draw conclusions and don’t come to the establishment anymore. but today I have such a bad feeling inside me and the morning was so ruined that I can’t just leave it like that. This was my first experience in this establishment (which, spoiler, did not take place) and apparently the last.

At about 11 o'clock I entered the establishment with my boyfriend and went through the door that was closer to me. straight from the door, hello, nothing. ok, let's leave it out.

then the man asked about takeaway or here, to which I replied in my broken Polish that I would like a table for 2 people. Guy told to wait (clarification: WAIT, not go to some other place). Neither I nor my companion speak fluent Polish, but we understand what they are saying to us.

after 10 minutes of waiting, we noticed how guests were entering from the other side of the establishment, but no one warned us that the waiting area was on the other side. After another time of ignoring our presence, the girl behind the bar thought of telling someone that we were standing for a long time, to which we were told in a rude manner that we should wait in a new line of 5 couples (even though we arrived before all these people) and that actually It says on the sign that this is not a waiting area.

Are people who are in Poland as tourists generally a joke for this establishment or what? when I said that we had already been waiting for half an hour, we were told that this was not their problem, but apparently ours, since we don’t know how to read their language :)

1 star and maximum disrespect to the service and the lady with blond hair :) I won’t come and I will not recommend it to any of my friends who will be passing through Warsaw :)

Good luck and and train your staff in manners and...

Disgusting service. Brought my family for a breakfast to this place, there were 3 of us. We waited at the entrance for some time, but it is alright, as there were people to served, then the waitress (young lady with a lot of make up, don’t know the name unfortunately) asked whether there will be 3 of us and if we want to sit inside or outside. We said we want to sit inside, she responded with “wait a bit”, so we kept waiting on the entrance, even though there were two empty tables with long chairs. Anyway, in few minutes she has offered us to choose one of those high tables which were in front of us the whole time we were there. And said that when something gonna be free, she will let us sit there. In 5 more minutes the table for 4 was free, and we were waiting for her to invite us to that table as soon as she will clean it. Then eventually some guy entered the place (he was alone, but it doesn’t even matter as we were there that whole time waiting for the table) and this mentioned before waitress sat him in that table for 4. Without saying a thing. Everything was so slow, as well as the rudeness of this waitress just disappointed us....

Warszawska scena kulinarna nieustannie kusi nowymi propozycjami, a „Być może” na stałe wpisało się w jej krajobraz, przyciągając rzesze gości obietnicą smacznych doznań. Podążając za szeptami miejskiej gawiedzi, postanowiłem osobiście zweryfikować status tego popularnego adresu, przygotowując się na doświadczenie, które – jak się okazało – wymagało nie tylko otwartego podniebienia, ale i sporej dozy cierpliwości. Popularność lokalu znajduje swoje odzwierciedlenie już na progu – oczekiwanie na stolik, w moim przypadku trwające dokładnie 23 minuty, zdaje się być tutaj wpisane w rytuał wizyty. Choć świadczy to o niesłabnącym zainteresowaniu miejscem, rodzi pytanie o płynność zarządzania przepływem gości, zwłaszcza w godzinach szczytu. Kiedy wreszcie udało się zasiąść, nadzieja na szybkie zaspokojenie pragnienia została wystawiona na kolejną próbę. Czas oczekiwania na tak, zdawałoby się, podstawowe pozycje jak aromatyczna kawa przelewowa czy rozgrzewająca herbata, okazał się nieproporcjonalnie długi. Ten element zdecydowanie studzi początkowy entuzjazm i rzutuje na komfort wizyty, stanowiąc logistyczną zagadkę w kontekście renomy lokalu. Wnętrze „Być może”, choć utrzymane w nienagannej czystości, uderza pewną ascetyczną prostotą. Estetyka zdaje się tu ustępować miejsca pragmatyzmowi, przywodząc na myśl bardziej funkcjonalną przestrzeń jadłodajni niż miejsce stworzone do celebrowania wyrafinowanych doznań kulinarnych. Brak tu detali, które budowałyby atmosferę intymności czy elegancji, co może rozczarować gości poszukujących czegoś więcej niż tylko zaspokojenia głodu. Na szczęście, moment w którym na stole lądują dania, przynosi znaczącą rekompensatę za wcześniejsze niedogodności. Kompozycje smakowe są przemyślane, a jakość użytych składników wyczuwalna na podniebieniu. Kuchnia zdaje się być najmocniejszym filarem „Być może” – potrawy, mimo prostoty otoczenia, bronią się smakiem i starannością przygotowania, oferując autentyczną przyjemność jedzenia. Należy tu również oddać sprawiedliwość personelowi – obsługa, w bezpośrednim kontakcie, jest niewątpliwie uprzejma, uśmiechnięta i zdaje się szczerze zaangażowana w zapewnienie gościom dobrego samopoczucia. Ten pozytywny aspekt ludzki stanowi miły kontrapunkt dla wspomnianych wcześniej spowolnień organizacyjnych, sugerując, że ewentualne problemy leżą raczej w systemie niż w postawie zespołu. Podsumowując, „Być może” jawi się jako miejsce pełne sprzeczności. Z jednej strony mamy niezaprzeczalnie smaczną kuchnię i sympatyczną, choć działającą w swoim tempie, obsługę. Z drugiej zaś – frustrująco długie oczekiwanie, zarówno na stolik, jak i na podstawowe napoje, oraz wnętrze pozbawione wyrafinowanego charakteru. Czy warto? Być może. Z pewnością dla cierpliwych miłośników dobrych smaków, którzy dla satysfakcji podniebienia gotowi są przymknąć oko na niedostatki formy i organizacji czasu. Dla poszukujących jednak kompleksowego, płynnego doświadczenia kulinarnego, gdzie każdy element – od progu po ostatni łyk kawy – współgra ze sobą harmonijnie, wizyta w „Być może” może okazać się próbą cierpliwości, której wynik nie dla każdego będzie...