Sint Servaasbrug — Attraction in Maastricht

The Romans built a wooden bridge across the Meuse in what is now Maastricht, in approximately AD 50, and the Latin phrase for "crossing of the Meuse", "mosae trajectum", became the name of the city. For many years this remained the only crossing of the lower Meuse. However, the Roman bridge collapsed in the year 1275 from the weight of a large procession, killing 400 people. Its replacement, the present bridge, was built somewhat to the north of the older crossing between 1280 and 1298.

The Roman Catholic Church encouraged its construction by providing indulgences to people who helped build it. The bridge was accoladed in honor of Saint Servatius around this time.

The bridge was renovated in 1680, and in 1825 a wooden strutwork section on the east side of the bridge was replaced by a stone arch. In 1850, as part of the construction of the Maastricht-Liège Canal, a channel was cut on the west side of the bridge.

When in the early 1930s the bridge had been relieved of its function as the city's only river crossing by the construction of the Wilhelmina bridge, 300 metres (1,000 ft) downstream, a major renovation...

De brug werd tussen 1280 en 1298 gebouwd in opdracht van het kapittel van Sint-Servaas, ter vervanging van de in 1275 ingestorte vorige brug. Mogelijk betrof dit de uit de 1e eeuw na Chr. bekende – en diverse malen herstelde – pons mosae, de Romeinse brug van Maastricht, die circa 130 m zuidelijker lag. Waarschijnlijker is echter dat de ingestorte brug een (vroeg)middeleeuwse opvolger van de Romeinse brug was, die mogelijk op dezelfde locatie als de huidige brug lag, in het verlengde van de Maastrichter Brugstraat. Het geld voor de bouw van een nieuwe brug na 1275 was voor een deel afkomstig van een aflaat, waarvoor op 29 januari 1284 te Orvieto (Italië) negentien bisschoppen toestemming verleenden. In de toen opgemaakte oorkonde staat te lezen dat de brug – anders dan zijn voorganger – van steen zou zijn. Oorspronkelijk telde de brug negen stenen bogen en een houten overspanning aan de Wycker zijde, die in geval van een belegering en aanval vanuit Wyck snel afgebroken kon worden. Aan beide zijden van de brug bevond zich een stadspoort met wachthuis: de Schuttenpoort aan de Maastrichter zijde en de Körverpoort aan de Wycker zijde. Aan het Cörversplein in Wyck stonden enkele huizen die direct aan de Maas grensden, evenals aan de overkant, aan de verdwenen Bokstraat. De eigenaar van de brug, het Sint-Servaaskapittel, hield met betrekking tot het onderhoud van de brug vast aan een bepaling van keizer Rudolf I uit 1274, waarin stond, dat er aan onderhoud niet meer besteed hoefde te worden dan er aan tolgeld binnenkwam. Het gevolg was dat alleen de meest noodzakelijke reparaties werden uitgevoerd. Dit beperkte zich vooral tot het vervangen van slechte stenen en het incidenteel vernieuwen van beschadigd voegwerk. De starre opstelling van de kanunniken in deze gaf meerdere malen aanleiding tot onenigheid tussen stadsbestuur en kapittel. In 1349 nam het stadsbestuur driekwart van de onderhoudskosten van de brug op zich, in ruil voor financiële bijdragen van het kapittel. Tevens werd overeengekomen dat de brug jaarlijks geïnspecteerd zou worden door twee kanunniken en...

We came there at night on the New year's eve to check out the fireworks and rise a glass of champagne at midnight. It was very impressive, good atmosphere and amazing view over city's best fireworks. Normally at daylight it's a lovely place to see the beauty of Maastricht and a beloved place for pictures, as you have other bridges on the visible on both sides of this bridge. You are directly entering the city center at the end of the bridge. You will have to pass the bridge if walk from Maastricht central station to...