the Kromhouthal — Attraction in Amsterdam

One of the standout features of De Kromhouthal is its adaptability. The space can easily accommodate events of various sizes, from intimate gatherings to large-scale productions. This flexibility, combined with modern amenities and state-of-the-art facilities, makes it a preferred choice for event planners and attendees alike.

Beyond its practicality, De Kromhouthal offers a unique backdrop for events. The juxtaposition of industrial aesthetics with contemporary design elements lends an air of sophistication to any gathering. Moreover, its location along the picturesque IJ River adds an extra layer of charm, providing stunning views and a sense of tranquility amidst the bustling city.

In summary, De Kromhouthal is more than just a venue—it's an experience. Whether you're drawn to its industrial chic ambiance, its versatility, or its scenic surroundings, a visit to De Kromhouthal is sure to leave a...

Ze rende gillend langs de Sauber met haar armen als DRS-flappen. Niemand hield haar tegen.

De Kromhouthal dus. Geen hal. Een heiligdom. Een loods waar staal nog weet wat het is om te trillen van betekenis. Beton dat ruikt naar remmen. Alles hier is omgebouwd, opgeknapt, maar niet vergeten. Originele kranen boven je hoofd, alsof Senna zelf zo dadelijk met een sleepkabel binnengetakeld wordt.

We kwamen voor Formule 1. We bleven voor… iets anders. Mijn vrouw stond al vóór de ingang driftig te stampen op de beat van een verwarde Duitse remix van "Ich bin ich" die uit haar telefoon schalde. Ze had haar race-overall aan. Zelfgemaakt. Met ducttape en het logo van Arrows uit 1998. Niemand keek haar aan, maar iedereen zag haar.

Binnen: auto’s. Maar geen gewone auto’s. Tijdmachines. Vleugels van gelakte herinnering. De Benetton B194 lag als een slapend roofdier tussen de zwarte gordijnen. De Jordan 191 stonk nog net niet naar vers benzinezweet. Er hingen schermen met onboard-beelden, slow-motion crashes, interviews met overleden helden die nog steeds knikken in je richting. En overal projecties: uitlaatgegil over staal, visuals van regen op Spa, zwartwitbeelden van Lauda’s brandwondenoog.

Els schreeuwde bij elke wagen: “DIT IS EEN MCLAREN MP4/4 MET EEN HONDA RA168-E V6 TURBO JE BLIJFT VAN MIJ AF.” Een kind vroeg haar of ze hier werkte. Ze zei: “Ik bén deze tentoonstelling, vriend.”

Er was ook een tribune met replica-zitjes. Daar ging ze in zitten, sloeg een denkbeeldige gordel over zich heen, en begon in het Duits te tellen: Eins, zwei, startaufstellung, rennstrategie, die linkskurve is me egal! Iemand filmde haar. Misschien zijn we nu viraal.

De muren ademen olierook. De verlichting is theaterlicht. Alles is geënsceneerd en toch écht. Je staat ineens tegenover het stuur van Schumacher. Klein. Intiem. Als een dagboek met carbon buttons. “Hier schold hij,” zei Els. “Hier besloot hij wie hij was.”

Aan het einde – tussen het Red Bull-harnas en de stoffige Renault van '05 – viel mijn vrouw op haar knieën. Ze fluisterde iets tegen een versleten sidepod. Iets over verlies. Iets over grip. Daarna stond ze op, veegde haar handen af aan haar eigen broek en zei: “We gaan nu. Ik wil niet dat Verstappen dit hoort.”

Ik gaf vier sterren. Want ik weet niet of ik...

De F1 Exhibition is absoluut de moeite waard, vooral voor de echte fans. Je wordt meegenomen door de geschiedenis van de Formule 1, met originele objecten, replicaten, video’s en interactieve onderdelen. Alles is goed opgebouwd en je krijgt bij binnenkomst een soort afstandsbediening mee, waarmee je de audio van video’s op beeldschermen die door de tentoonstelling heen staan, kunt horen. Je houdt 'm als een telefoon tegen je oor om het geluid te horen. Er is veel te zien en te horen, en je bent makkelijk ruim een uur zoet.

Toch een paar dingen om rekening mee te houden:

De locatie is onhandig. Als je van ver komt, kun je beter parkeren bij P+R Weesp en vanaf daar met de trein naar Amsterdam Centraal. Vervolgens neem je de veerpont en loop je nog een kwartiertje. In de buurt parkeren is namelijk erg prijzig en je kunt geen parkeerplek bij de hal reserveren.

Eten en drinken? Regel het zelf. Er zit een Jumbo naast de hal voor als je vooraf of achteraf iets wilt eten of drinken, want wat je binnen kunt kopen is flink aan de prijs. Je mag zelf niks meenemen naar binnen.

Tassen en lockers. Grote tassen mogen niet mee naar binnen. Er zijn wel lockers te huur voor een paar euro, afhankelijk van het formaat. Handig als je toch iets bij je hebt wat niet mee mag.

Inhoudelijk sterk, maar niet verrassend. De tentoonstelling is interessant en mooi opgebouwd, maar veel van de interviews en beelden zijn voor die-hard fans al bekend en ook makkelijk online terug te vinden.

Conclusie: Het is absoluut een toffe ervaring, alles zit goed in elkaar en het verhaal van de sport wordt sterk neergezet. Maar eerlijk is eerlijk: na één keer heb je het...