Πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση τυροπιτάδικου στο κέντρο της Αθήνας. Είναι αλήθεια ότι «δεν το πιάνει το μάτι σου»: είναι πραγματικά πολύ μικρό και μπορεί εύκολα κανείς να το προσπεράσει, ενώ επιπλέον βρίσκεται και σε έναν δρόμο που δεν είναι και ο πλέον πολυσύχναστος του κέντρου. Το μεγάλο του πλεονέκτημα είναι η ποιότητα των προσφερόμενων προϊόντων: ούτε φύλλο, ούτε σφολιάτα, ούτε περίβλημα τύπου κουρού, αλλά μια πολύ ιδιαίτερη ζύμη, που χαρίζει από την πρώτη μπουκιά την αίσθηση της φρεσκάδας και του χειροποίητου. Αν προσθέσει κανείς και τα γενικά καλά υλικά των γεμίσεων (έχω δοκιμάσει ανοιξιάτικη πίτα με ανθότυρο, ζαμπονοτυρόπιτα, κασερόπιτα και κοτόπιτα – από τα "σουξέ" του μαγαζιού μου έχει μείνει μόνο η κρεατόπιτα), μπορεί άφοβα (νομίζω) να μιλήσει κανείς για ένα καθόλα υγιεινό σνακ, πράγμα δυσεύρετο και απολύτως επαινετέο. Το πρόβλημα με αυτό το μαγαζί είναι αλλού: όταν ψωνίζει κανείς ένα πρωί κάποιο προϊόν της κατηγορίας πίτες/τυροπιτοειδή, το κάνει, κατά κανόνα, είτε για να «τσιμπήσει» ένα σνακ, ένα «δεκατιανό» όπως λέγανε παλιότερα, είτε για να βάλει κάτι στο στομάχι του που θα τον «πιάσει», θα τον «κρατήσει», ενδεχομένως έως και αργά το μεσημέρι. Τα προϊόντα του συγκεκριμένου μαγαζιού είναι μικρά (άρα, εντάσσονται στην κατηγορία του σνακ – σε καμιά περίπτωση δεν χορταίνουν) και αρκετά τσιμπημένα στην τιμή για το μέγεθός τους (πιθανότητα λόγω της ποιότητας των πρώτων υλών). Την ίδια στιγμή, σε απόσταση πολύ λίγων μέτρων μπορεί να βρει κανείς δύο τουλάχιστον γνωστά μαγαζιά, το ένα εκ των οποίων εξειδικεύεται σε πιτοειδή-σνακ συναφούς μεγέθους, κατώτερης ποιότητας αλλά ομολογουμένως γευστικά και σαφώς φθηνότερα, το δε δεύτερο εξειδικεύεται σε πίτες, ακριβότερες μεν, αλλά που λόγω μεγέθους και υλικών μπορούν να σε κρατήσουν για ώρες. Με όλα αυτά θέλω να πω ότι, δυστυχώς για το μεράκι και την προσπάθεια των συμπαθών υπευθύνων του Harry’s, τα προϊόντα τους έχουν ένα σαφές μειονέκτημα έναντι του ανταγωνισμού (και περιορίστηκα μόνο σε δύο μαγαζιά της άμεσης γειτονιάς, χωρίς να επεκταθώ στις αμέτρητες άλλες επιλογές που έχει κανείς στο αθηναϊκό κέντρο): όποιος θέλει ένα σνακ, θα προτιμήσει μια φθηνότερη πλην αξιοπρεπή επιλογή, όποιος θέλει να γεμίσει το στομάχι του θα πάει παραδίπλα ή παραπέρα για κάτι πιο χορταστικό. Δεν ξέρω ειλικρινά αν υπάρχει η δυνατότητα για μείωση των τιμών χωρίς συμβιβασμούς στις προσφερόμενες γεύσεις. Με αυτή την επιφύλαξη και μόνο, που δεν αφορά τις υπηρεσίες καθαυτές αλλά την επιτυχία και την αντοχή του επαγγελματικού εγχειρήματος, αξίζουν συγχαρητήρια στους ανθρώπους του μαγαζιού για τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και την ποιότητα των...
Read moreThe magic of travel comes in serendipitous moments: you're walking down an empty pedestrian street at 7:00 a.m. , and a tiny door opens casting a little light onto the street. Then the most lovely smiling man --Harry-- appears with trays full of fresh baked pitas--mushroom, cheese, meat, apple. Catch them before they're all gone! Harry and his charming wife Giuli have created such a wonderful business with a few delectable pies and the best good cheer. It's one of those spots unique to Athens and for how long, who knows? But each time I am in Athens, I'll be sure to visit this little window, evocative of all the things I love about Athens and its...
Read moreThis pie shop is definitely worth the hype. This tiny, one-square-meter shop in the heart of Athens is a hidden gem that’s sure to delight your taste buds. The unbelievably tasty pies are made fresh daily by fine ingredients and recipes.
But be warned: Harry’s Kitchen is easy to miss if you’re not paying attention. It’s tucked away on a short side street, so make sure to follow Google Maps directions carefully.
And don’t forget to get there early! The display is only open from 7 am until 3 pm (closed Sundays), and the best pies tend to sell out quickly. Trust me, you don’t want to miss out on...
Read more