Holy Church of the Sacred Power (Ayìa Dynami) — Attraction in Athens

Η μικρή μονόκλιτη βασιλική, που περιγράφει αναλυτικά στο βιβλίο του «Αι Παλαιαί Αθήναι», χτίστηκε μεταξύ του 16ου και του 17ου αιώνα και θεωρείται βέβαιο ότι θεμελιώθηκε πάνω σε αρχαίο ναό ο οποίος ήταν αφιερωμένος στον ημίθεο Ηρακλή, γιο του Δία και της Αλκμήνης, σύμβολο της δύναμης.

«Μπολιάστηκε» όμως από τη δύναμη της γυναίκας που φέρνει στον κόσμο ένα παιδί και έτσι το εκκλησάκι αποδόθηκε στην Παναγία, η οποία είναι προστάτιδα των επίτοκων γυναικών.

Κατά την οθωμανική περίοδο, το εκκλησάκι απέκτησε και άλλη μια δύναμη: έγινε ο χώρος διακίνησης πυρομαχικών για τους Ελληνες που άναψαν στις 25 Απριλίου 1821 την πρώτη σπίθα της Επανάστασης στην Αθήνα.

Στη δυτική πλευρά της Αγίας Δύναμης υπήρχε ένα μικρό σπιτάκι, όπου ο περίφημος τεχνίτης Μαστροπαύλος κατασκεύαζε πυρομαχικά για λογαριασμό των Τούρκων.

Ωστόσο, λίγο πριν εκδηλωθεί η Επανάσταση, στα χέρια τους έφταναν λιγότερα πυρομαχικά, καθώς μεγάλο μέρος τους μεταφερόταν στο εκκλησάκι.

Από το εσωτερικό του ξεκινούσε μια υπόγεια στοά που κατέληγε στις όχθες του Ιλισού, κοντά στην πηγή της Καλλιρρόης.

Λέγεται πως αυτή την αποστολή είχε αναλάβει η κυρα-Μανώλαινα Μπινιάρη.

Μετέφερε τα πυρομαχικά σε κοφίνια με ρούχα και στη συνέχεια, μέσα από ένα δίκτυο έμπιστων ανθρώπων, έφταναν με μουλάρια στο Μενίδι, όπου ήταν η έδρα των πρώτων ένοπλων πυρήνων.

Η αρχιτεκτονική του ναΐσκου είναι απλή και ακολουθεί τις επιλογές της εποχής.

Ξεχωρίζουν μόνον τα στενά παράθυρα που θυμίζουν πολεμίστρες και το μαρμάρινο πλαίσιο της κεντρικής εισόδου με τα ανάγλυφα χριστιανικά σύμβολα.

Στο εσωτερικό του υπάρχουν τοιχογραφίες με τις μορφές διαφόρων αγίων.

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η «Βραχεία οδός», όπως ονομαζόταν το πρώτο τμήμα της σημερινής οδού Μητροπόλεως από την πλατεία Συντάγματος ώς την Κηρυκείου, άρχισε να αναπτύσσεται δυναμικά.

Η γειτνίαση με τα ανάκτορα έφερε την κατασκευή αρχοντικών οικιών, ενώ από το 1901 τη διέσχιζε η γραμμή του τραμ που κατέληγε στον Βοτανικό.

Για τις ανάγκες της συγκοινωνίας παραχωρήθηκε ένα μικρό τμήμα του αυλόγυρου, αλλά η χαριστική βολή ήρθε το 1951.

Η Μονή Πεντέλης αποφάσισε να αξιοποιήσει το ακίνητό της και να κατασκευάσει πολυώροφο κτίριο το οποίο, όπως είχε ήδη αποφασιστεί, θα στέγαζε το υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Το εκκλησάκι ήταν εμπόδιο στα «αναπτυξιακά» σχέδια.

Η αποχώρηση όμως του Νικόλαου Μπαλάνου από την Υπηρεσία Αναστηλώσεων αρχαίων και ιστορικών μνημείων είχε φέρει σοβαρές ανατροπές στην πολιτική της διαφύλαξης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.

Πολλές ιστορικές εκκλησίες άρχισαν να λαμβάνουν «επίπλαστον νεωτεριστικήν εμφάνισιν», όπως σημειώνει ο Κώστας Μπίρης στο βιβλίο του «Αι Αθήναι, από του 19ου εις τον...

En el corazón de Atenas, frente a la plaza de la Constitución, la avenida de Mitrópoleos corre hacia el oeste. Llámase así por ser el eje lateral donde se emplaza la Catedral de la Anunciación de Santa María, sede Metropolitana de la Iglesia Ortodoxa Griega, un edificio demasiado moderno para mi gusto, un catafalco del siglo XIX que no tiene mayor encanto, como todos los grandes edificios que uno visita protocolarmente y no porque se te caigan las lágrimas de la emoción. La avenida de Mitrópoleos, como todas esas grandes calles de Atenas que fueron remodeladas después de la guerra, tiene unas grandes veredas porticadas donde los edificios sostienen su segunda planta sobre macizos pilares que caen al filo de la solera, dejando el espacio libre a la circulación cubierta por la vereda. Entre las calles Voulis y Pentelis, refugiada en la vereda, cobijada bajo el pórtico de un masivo edificio marmolado de una decena de pisos de la gran avenida capitalina, nos toparemos con una pequeña joyita, una diminuta iglesia del siglo XVI, fragmento de historia y rincón del alma que claramente contrasta espacial y temporalmente con el entorno urbano moderno que la rodea, entre escaparates de ropa elegante, el zagúan del hotel Electra, el trajín vehicular y el tráfago capitalino puede uno escabullirse por una diminuta portezuela e ingresar a un espacio de silencio y contemplación, una cuenta de la historia que ha quedado prendida en la temporalidad, negándose a transcurrir. No hay tiempo en su interior y quizás ni siquiera espacio, no se sabe si existe o si es pura imaginación, no recuerdo si sola la he soñado. Así es “Hayía Dínamis” en Atenas, pequeña, preciosa, conmovedora, inspiradora, espiritual. Está dedicada a la Santa Fuerza favorecedora de la Santísima Virgen María (dínamis es fuerza, de ahí dinámica; háyios es sagrado, santo, de ahí hagiografía). El interior es oscuro. Sus iconos raídos se han ido desgastando con el paso de los siglos. Beso a beso los labios de los fieles han ido llevándose en el dolor de las súplicas y en las lágrimas de su agradecimiento los finos repujados de plata que los cubrían. El humo de los cirios ha ido nublando los rasgos evidentes de la pintura que un día fuera efusiva, manteniéndose hoy discretamente velada, exigiendo un acto de fe, una necesaria introspección, un gesto de humildad, de reconocimiento de nuestra nimiedad ante el misterio divino. Es un rincón de sueño, una joya perdida, un foco espiritual, una inspiración poderosa, un bálsamo salutífero, una lección de sencillez, es en suma un...

At the intersection of Mitropoleos and Pentelis street, at the centre of Athens, is the picturesque church of Agia Dynami completely surrounded by the modern building of Electra Metropolis Hotel The Agia Dynami (Holy Power) church was built in the 16th century. The name Agia Dynami refers to the Virgin Mary and was given to the church because all pregnant Athenian women in order to give birth to strong children. For this reason the church’s celebration takes place of September 9th, day of the birth of Virgin Mary.

Archaeological finds suggest an altar dedicated to Hercules was once situated here. The church sits above a web of underground tunnels once used to smuggle weapons from a nearby arms maker during the Greek War of...