Mania na Kawałki (Al Taglio) Oławska — Restaurant in Wrocław

Really terrible experience. The waitress refused to let us sit. There was an empty table and yet she insisted that there were no free spots. When we pointed at the table that was clearly available, she said it was only for 1 person. I then pointed out how there were at least 2 chairs and she then changed the narrative saying it was only for 3 people or more. We were two people, not even 1. To be clear, there was no queue - no one else was waiting in front or behind us. I would understand if there was a bigger group that they were waiting for, but that clearly wasn’t the case. Not sure where this inconsistency (and blatant lie!) came from, so I’m guessing she simply didn’t want us to be there. There were also seats at the bar (3+ chairs) and there was no offer to compromise or even be apologetic. She simply said it will take at least 20 minutes or more but that she “can’t tell” - and it wasn’t hard to read between the lines: she basically was telling us to leave. Incredibly rude and...

We visited this restaurant for the first time today. We liked the food, the ravioli and tiramisu dessert were delicious. However, we were disappointed with the restaurant staff. We asked the waitress to bring the coffee and dessert after the main course, but she brought the coffee first. We asked her to remake it, and it was brought at the end. In the end, we received a lot of outrage, negativity, rudeness, and incompetent communication from the staff. The waitress remade the coffee almost with a scandal. After this situation, I do not recommend this place. Complete disappointment. We paid for the entire bill, including the second coffee. It wasn’t a problem. It’s a shame that incompetent...

Ta wizyta to był kulinarny lot Ikara.

Wejście, zajęcie z żoną miejsca i rozglądanie się dały mieszane uczucia. Lokal upchany stolikami, że aż jest niekomfortowo. Zagęszczenie stolików licowałoby z miejscem tanim i obskurnym, a nie dobrą restauracją.

Zamówiona pizza i spaghetti carbonara. Czas ich podania normalny. Już przy pierwszym kęsie było uczucie zachwytu, ze względu na smak uczucie odrywania się duszą od ziemi, w coraz bardziej błogim nastroju. Najlepsza pizza w życiu, najlepsza carbonara.

Bardzo rzadko zamawiamy desery, to zasadniczo nie w naszym stylu. Jednak ten zachwyt i wywołane nim uczucie błogiego latania pośród chmur sprawiły wyjątkowo, że pragnęliśmy deserów Manii spróbować. Zamówienie złożone, dla mnie tiramisu. Plus kawa, by słodkie goryczą kawy przełamywać, a na końcu popić. Kawa podana szybko, na desery czekamy. Kawę ostrożnie popijam, aby zasadniczo została do deseru. I czekam, czekam, kawy ubywa coraz bardziej, robi się zresztą zimna. W tym czasie gdzieś te moje duchowe skrzydła sklejone z zachwytu zaczęły się rozpadać, a lot stracił swe spokojne oblicze. Tak pewnie z pół godziny czekamy, kelnerki nas mijają obsługując inne stoliki, gdy wreszcie zaczepiamy kelnerkę i pytamy o nasze zamówienie. Po chwili druga kelnerka zgłasza do nas mówiąc, że nasze zamówienie gdzieś na kuchni zaginęło, ale zaraz będzie. To jednak był już czas gdy ten ezoteryczny lot zaczął zmieniać się w niekontrolowane nurkowanie. Desery podane, wizualnie ładnie. Smak tiramisu przeciętny, brak jakiejś wyrazistości. Ostatni łyk kawy, zimnej już. I w tym czasie gdzieś lot się zakończył, bolesnym rozbiciem Ducha o ziemie, o te gęsto zastawione stoliki z krzesłami. Z zachwytu pozostało tylko ból i rozczarowanie. Przygnębienie towarzyszące reszcie wieczoru.

Co z tego, że pizza była świetna, skoro dla nastroju i oceny liczy się najbardziej zakończenie? A to jest pełne rozczarowania, nawet jak wywołane...