Bato Batu — Restaurant in Antwerp

Oh, waar moet ik beginnen met dit schrijnende voorbeeld van mislukte horeca? Vanaf het moment dat ik binnenstapte, voelde ik me alsof ik een donkere, troosteloze afgrond in werd gezogen. Maar laten we eens een kijkje nemen in deze sombere escapade:

De uitbater van dit 'charmant' etablissement lijkt zijn enige doel in het leven te zijn om de menselijke geest te knechten tot een diepe, existentiële malaise. Hij begroette me met een gezicht dat leek op een kruising tussen een ongeschilde ui en een verlopen circusclown. Ik wou dat ik kon zeggen dat zijn persoonlijkheid beter was, maar dat zou een regelrechte leugen zijn.

Nu, ik hoor je denken: "Misschien maakt het eten en drinken alles goed?" Oh, hoe graag ik die illusie zou willen koesteren. Het enige wat deze plek serveert, zijn gerechten die rechtstreeks afkomstig lijken te zijn uit een voedselvergiftigingsinstituut. De 'specialiteit van het huis' leek verdacht veel op een experiment met een tragische uitkomst. Het leek erop dat de chef-kok een weddenschap had verloren en gedwongen werd om willekeurige ingrediënten in een pot te gooien en te roeren tot het onherkenbaar werd.

En dan hebben we het nog niet eens over de 'bediening'. Ik twijfel er niet aan dat het personeel bewust was van hun rol in het creëren van een surrealistische nachtmerrie. Ze waren zo traag dat ik me afvroeg of tijd hier daadwerkelijk op een andere snelheid liep. Als ik om een tweede drankje vroeg, leek de barman te reageren alsof ik hem had gevraagd om een eenhoorn te berijden.

Maar laten we afsluiten met een hoogtepunt - of misschien moet ik zeggen een dieptepunt - van mijn bezoek: de 'sfeer'. Elk element van deze plek, van de muren tot de stoelen, straalde een soort van diepgaande treurigheid uit. Ik kon bijna horen hoe de meubels kreunden onder het gewicht van de collectieve ellende die zich hier verzamelde. Als ik een enkele traan had gelaten, zou die waarschijnlijk zijn samengekomen met de vochtigheid die alomtegenwoordig leek.

Dus daar heb je het, mijn diepgegronde afkeer voor Café Bato Batu. Als ik ooit de onverklaarbare behoefte zou hebben om mijn innerlijke duisternis te omarmen en mezelf te martelen met een wervelwind van teleurstelling, weet ik waar ik naartoe moet. En voor degenen die masochistisch genoeg zijn om hetzelfde te willen ervaren, ga gerust je gang - maar je bent...

Dit gezellige kleine (max 49personen) retrocafe was vroeger aan het Mechels Plein, nu in de schaduw van de Handelbeurs vlakbij de Katelijne Vest.

Gedempte verlichting, jaren 50 retrozeteltjes en tafeltjes en een pooltafel in het midden. Buiten een klein terrasje. Er is ook een rookruimte (zonder afzuigkap dus je ruikt zelf als een sigaret als je terug buiten naar adem hapt ;-)) Toiletten zijn rechts naast de toog met een trap naar beneden.

De vrolijke bartender geeft je drankjes aan normale prijzen en eindelijk nog eens een gewone simpele (Bombay) gin- (schweppes)tonic met citroen, ijsblokjes en rietje in een longdrinkglas voor 7.5euro! Lekker en geen poespas met een ander soort ronder glas, te veel keuze aan gin of tonics, jeneverbessen of komkommer erin - kan ook lekker zijn, maar soms is less more!

Het leuke aan dit cafe - buiten de inrichting - is dat er dikwijls een platenbeurs of live optredens doorgaan, afgesloten met een dj afterparty! Dit kan gaan van new wave, franse chansons, surfrock, rockabily...

Ook een breed publiek: wat ouder clienteel voor een koffietje 's middags, jonge hipsters voor biertjes en wijn en die hard fans nachtraven die soms dansen na een optreden tot het licht wordt.

En dat allemaal in onze...

Local bar with a very experienced owner, she’s been working bars for more than 20 years. This bar has the usual good beers on the menu and pool table to keep you busy. Very nice music as well, a lot of books to read and a genuine...