Holocaust Memorial — Attraction in Municipality of Thessaloniki

A small and powerful monument to remind and commemorate a great loss. During the Holocaust, Thessaloniki lost more than 95% of its Jewish population. They were transported by train in absolutely inhumane conditions, by cattle train cars to Aushwitz - Birkenau where they perished. Most of them were exterminated upon arrival and almost all the rest died of exhaustion, starvation beating and execution while working as slaves. The monument stands in a corner of Plateia Eleftherias (Liberty Square) for a reason. This is the same public square where most of the Jewish male population was assembled by the German occupiers before the deportations. The main reason was to intimidate, humiliate and break the morale of their victims. Another goal was to assemble slave workers for the needs and purposes of the German occupying forces. Many individuals died during this assembly or later working as slaves in hard labor. Some months later the survivors of this ordeal were transported together with their families to Aushwitz concentration camp in Poland. This was accomplished in 19 train transports consisting of around 1800 to 1900 persons each, between March and...

Di questa piazza Vinicio Capossela scrive: «Nel museo della civiltà ebraica di Salonicco c’è una fotografia in bianco e nero. La didascalia sotto dice: SABATO NERO. 11 luglio 1942. Alle otto del mattino tutti i maschi tra i 17 e i 45 anni, di religione ebraica, furono fatti riunire in piazza Eleftheria, piazza libertà. Scelsero il sabato perché per loro era il giorno del sacro, della famiglia. Il giorno di Dio. Nella fotografia si vedono tutte queste persone disposte in lunga fila sotto il sole. Sono vestiti bene, come ci si vestirebbe in un sabato d’estate. Sono obbligati a praticare esercizi ginnici e sottoposti a pubbliche umiliazioni. Al centro della foto, tre uomini con la loro camicia della festa, in un sabato assolato, saltano insieme, minacciati da un soldato. … Quanti potevano essere i tedeschi a Salonicco, in quei giorni, e in tutto il resto d’Europa? Quanti rispetto alla popolazione? Eppure i tre saltano, nei loro bei vestiti chiari. … Molta gente guarda dalle finestre, di balconi, dai marciapiedi. Tutta la popolazione fu invitata in quella piazza, quel giorno del sabato “nero”. E tutta quella gente, quei cittadini non protestarono. … Pubblicamente nessuno disse niente, quel sabato, neppure la Chiesa. Con quello che è venuto dopo, con la gente ammassata sui carri merci verso il camino, sembra poca cosa la fotografia di quei tre che saltano e tutti gli altri dietro in fila, vestiti bene, di sabato, e la gente che guarda dai balconi. Eppure si può ben dire che fu un sabato nero. Un sabato di lutto per tutti. Lì gli uomini si separarono.» Vinicio Capossela Tefteri, il libro dei conti in sospeso ed. Il Saggiatore e ... mettiamo un parcheggio in...

II. Dünya Savaşı'ndan önce Selanik, Yunanistan'daki en büyük Yahudi topluluğuna sahipti. Alman işgali sırasında Yahudi nüfusu yaklaşık 50.000'di. İşgalden bir hafta sonra Almanlar Yahudi liderlerini tutukladı, yüzlerce Yahudi ailesini tahliye etti ve dairelerine el koydu ve Yahudi hastanesini Alman ordusu tarafından kullanılmak üzere kamulaştırdı. Almanlar Yahudi akademilerinden, sinagoglardan ve özel evlerden on binlerce kültürel ve sanatsal mülkü yağmaladı ve yağmayı Almanya'ya gönderdi.

Temmuz 1942'nin ortalarında, Almanlar 18 ila 45 yaşları arasındaki 9.000 Yunan vatandaşı Yahudi erkeği Özgürlük Meydanı'nda (Plateia Eleftheria) toplanmaya zorladı ve burada zorunlu çalışma görevleri için kayıt altına alındılar. Almanlar gün boyunca bu adamları aşağıladı ve dövdü. İki bin Yahudi, Alman ordusu için zorunlu çalışma projelerine atandı. Alman yetkililer Yahudilerin serbest bırakılması için fidye talep etti. Selanik'teki Yahudi cemaati Selanik ve Atina'da para topladı ve gerekli parayı toplamak için Selanik'teki Yahudi mezarlığını sattı. (Selanik şehir yönetimi mezarlığı satın aldı, ardından inşaat malzemeleri için mezar taşlarını parçaladı ve daha sonra siteye bir üniversite inşa etti.)

Bu anıt geçmiş de yaşananların anısına...