Adam Mickiewicz Monument, Kraków — Attraction in Krakow

«Świat widzialny jest atom» — Prawda, astronomie! Zacóż ty chcesz żyć cały tylko w tym atomie?...

Od chwil kiedy Wieszcz kreślił powyższe słowa minęły wieki (prawie dwa). Zadziwiłby się Adaś dzisiejszym szkiełkiem i okiem, zadziwiłby. Możliwe, że z całym romantycznym uszanowaniem posłałby więcej niźli wiązankę atomów, tam gdzie Słońce nie dochodzi. Tyle dziś warte uczucia wyższe na światowej giełdzie miłosierdzia i podbijaniu cen biletów na osobiste drogi krzyżowe.

Wieszcz zastygnął w brązie w 1898 roku dłutem Teodora Rygiera. Rodził się w bóIach rozterek jurorów, którzy odprawiali kolejne prace i organizowali od nowa konkurs na pomnik Adama Mickiewicza. Warto wspomnieć, że sam Jan Matejko zamierzał przekonać komisję do swojego projektu. Nie udało się, co skrupulatnie odnotował Bolesław Prus: "Nagi wariat siedzi w fotelu, przed nim skrzydlaty wariat pokazuje mu orła... a obok nich jakaś baba czesze sobie włosy... Ośmieszylibyśmy się wybudowawszy Mickiewiczowi takiego dziwoląga..." Ostatecznie zdecydowano rozstrzygnąć konkurs ze wskazaniem na Rygiera. I stanął Wieszcz na krakowskim rynku. W mieście którego nigdy nie odwiedził nawet przez chwilę.

Wkrótce pomnik przysporzył kolejnych kłopotów. Zaledwie go odsłonięto, a już okazało się, że nie jest wolny od wad. Dzieło ukazywało człowieka z zaburzonymi proporcjami swej cielesności. Zaś uhonorowanie wieńcem laurowym przypominało "jakiegoś kacyka, dowódcę Indian", jak obrazowo porównał ostrzem satyry Kazimierz Bartoszewski. Prześmiewczych głosów ze wszech stron nie brakowało, za czym komisyjnie uchwalono konieczność naniesienia poprawek. Rygier dokonał niezbędnej korekty na własny koszt. Na kolejną odsłonę przyszło czekać cztery lata. Wreszcie dziesięciometrowy Mickiewicz został w swoim miejscu z dniem 26 czerwca 1898 r., na setny rok urodzin.

Mijały lata, pomnik pokrywał się patyną, krążyły nad nim ptaszki, okrążali mieszkańcy i przyjezdni. Sielankę przerwał hitlerowski okupant, po którym można było spodziewać się wszystkiego. Zniszczenie dzieła w 1940 r. było programowym unicestwianiem każdego przejawu polskości. Pomnik zamieniony w złom odnalazł się zaraz po wojnie w Hamburgu. Nie został przetopiony. Dzięki temu i przy pomocy zachowanych fotografii udało się zrekonstruować dzieło. Kontynuatorem pracy Teodora Rygiera został Stanisław Popławski. Adam Mickiewicz powrócił na krakowski rynek 26 listopada 1955 roku. Jan Sztaudynger uczcił to wydarzenie fraszką: "Znowu go postawiono pomiędzy zabytki i stoi sobie kochany i brzydki".

opinia z podparciem o pracę Waldemara Okonia pt. "O krakowskim pomniku Adama Mickiewicza...

This large monument in the heart of Krakow’s Old Town, Main Market Square, can be found to the east of the MNK Sukiennice museum. This stunning monument is in honor of the life and legacy of one of Poland’s most notable national poets, Adam Mickiewicz. This bronze statue was first unveiled in 1898 and shows Mickiewicz, sitting on a rock with quill in hand. In addition, the monument is surrounded by numerous intricated stone carvings and ornate details. Mickiewicz was well respected in Poland and inspired the Polish nation with his powerful words. Today, the statue still draws people to it for a variety of reasons, including peaceful...

Pomnik, odsłonięty w 1898 roku, jest jednym z najważniejszych symboli narodowych Polski. Jego monumentalność i poświęcenie jednemu z najwybitniejszych poetów polskich budzą podziw. Dla osób zainteresowanych literaturą i historią, pomnik stanowi miejsce refleksji nad dziedzictwem Mickiewicza oraz jego wpływem na polską kulturę i tożsamość narodową.

Pomnik Adama Mickiewicza na Rynku Głównym w Krakowie ma ciekawą historię, sięgającą końca XIX wieku. Pomnik został zaprojektowany przez wybitnego rzeźbiarza Władysława Łuszczkiewicza, a jego odsłonięcie miało miejsce 24 listopada 1898 roku. Został wzniesiony na cześć jednego z najwybitniejszych polskich poetów i twórców, Adama Mickiewicza, autora m.in. „Pana Tadeusza” i „Dziadów”.

Pomnik stanowi symbol narodowej tożsamości i romantyzmu, który w tamtym czasie, w okresie zaborów, miał szczególne znaczenie. Jego budowa była możliwa dzięki zbiórce funduszy, którą zorganizowano wśród Polaków, zarówno w kraju, jak i za granicą. Ufundowanie pomnika miało na celu uczczenie postaci Mickiewicza, jako symbolu walki o niepodległość i wolność narodową.

Pomnik jest przedstawieniem Mickiewicza w postaci stojącej, z lekko uniesioną ręką, wskazującą w kierunku przyszłości. Postać poety otoczona jest różnymi symbolami narodowymi i literackimi, w tym postaciami alegorycznymi.

Pomnik miał nie tylko charakter artystyczny, ale także polityczny i narodowy, stanowiąc element integracji Polaków w trudnym okresie ich historii, kiedy kraj był pod zaborami. Jego powstanie w Krakowie, który był wtedy jednym z ważniejszych ośrodków kultury polskiej, miało również znaczenie w kontekście kulturowym i intelektualnym.

Dzięki swojemu monumentalnemu wyglądowi, pomnik jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych i cenionych elementów Krakowa, będącym świadkiem minionej i współczesnej...