NAKATANI RESTAURANT — Restaurant in Paris

#23 cf MichelinStarsChallenge list A very French Japanese chef

Amongst the Japanese chef with a star that we have in Paris, he is one more of the French side. And yet, the name he decided to put on his restaurant could not be more Japanese (it’s his name). That’s interesting because the competition (and there’s a lot of Japanese with a star) are using French name with a more exotic cuisine. So it’s French cuisine with a perfect execution and some personal notes from the chef (very elegant, so little touches, etc..). You ll have a great meal. Also I do appreciate when the chef makes an effort to say goodbye (or come to the tables etc…) it’s a nice touch and not everyone does that. Great for couples. Possible for business lunch and friends. Well deserved star. You’ll have an experience. The mood: I’ll go for a discreet but classy style (Paul Neuman). It’s ok to wear a costume but you don’t have to. Personally I do enjoy, so I d wear a “casual” one.

Edit: I went back after a year. I recommend to try the Wagyu as only few have it. It is definitely a well deserved star. I thought it was more in between France and Japan this time. Especially with the “terre/mer” with foie gras. Note that it has...

Als afsluiter van de vakantie hadden we gekozen voor chef Shinsuke Nakatani. Het restaurant ligt wat verscholen in een klein straatje van het 7e arrondissement. We vonden de naam op het vergulde naambord naast de deur.

Bij het reserveren geef je aan voor welk menu je gaat, dat is handig voor de chef die helemaal alleen in de keuken staat.

Je komt binnen bij de keuken waar je de chef in actie ziet, links is het kleine restaurant met erachter een kleine smalle hal waarin links en rechts van de ingang nog een tafel. Het restaurant is romantisch ingericht en een beetje chique. We kregen een tafel aan het raam, fijn.

In een kistje twee soorten krokantjes. Waarna we even uitleg nodig hadden hoe het werkt met de wijnen. Begeleidende wijnen worden niet aangeboden, die kon de dame wel regelen, daar hing dan wel een hele serieuze prijskaart aan. We besloten een fles te kiezen. De dame had een uitstekend advies, die weliswaar niet bij alle gangen zou aansluiten, geen probleem (ditmaal). Het werd een Saint-Aubin 1e cru 2012 van Marc Colin, heerlijk!

Een grappig stukje bestek kwam op tafel, mes en vork gecombineerd. In een mooi kopje een geconcentreerde groentebouillon met plakje radijs, lekker.

Gevolgd door een amuse duo. Krokante sandwich met ertussen crème van sardine en erop een crème van hazelnoot met knoflook, mooie textuur en hoog op smaak, prima. Ernaast een compote van bleekselderij met geroosterde hazelnoot en koriander cressjes, verrassend.

De eerste gang had als basis dunne plakken keurig gegaarde lamszadel, erop verschillende verse kruiden, lekkere gelei, broccoli en witte raapjes, afgewerkt met korianderbloemetjes. Ertussen nog wat gedroogde kruiden voor meer uitbundige accenten. Een prima gang met veel smaakbeleving. De wijn werd door de kruiden nog wat lekkerder, prima. (9,75)

De mooiste wijn spijs combinatie was die met de op de huid gebakken zonnevis, erop stukjes inktvis en takje bimi, afgewerkt met een frisse saus waarin inktvisseninkt en kappertjes. Dit was genieten. (9,8)

Hoofdgerecht vlees was een keuze. Eend of paard, normaal nemen we van ieder één maar nu werd het voor beide de Challans eend. Op het bord twee perfect gegaarde stukken van de borstfilet in rode wijn saus, ernaast een aardappel in de jas uit Noirmoutier met verse kruidenblaadjes, brunoise van witte asperge, een groene asperge en kleine koorsnaarasperges. Mooie pure smaken, het jasje van de eend had voor mij net iets krokanter gemogen. (9,6)

Het predessert was verrassend complex met prima textuur. Onderin een compote van aardbei met rabarber, erop een mousse van melk, geroosterde limoen, amandel, zwarte Kampot peper uit Cambodja en verse wilde aardbeien, wow!

Het dessert zag er strak uit. Als basis een cake, erop gekarameliseerde appel, crème met Engelse thee en krokantjes van aardappel met poeder van thee, ernaast een karamelsaus met gember. Een verrassend mooie smakencombinatie waarin de thee en gember mooi aanwezig waren. (9,75)

Bediening was uitstekend verzorgd, zeer correct en tikkeltje formeel. Het Engels met Frans accent was niet makkelijk te verstaan hoewel een dame er duidelijk minder last van had.

Prijs-kwaliteitverhouding vond ik uitstekend.

Samengevat kunnen we stellen dat chef Shinsuke Nakatani een perfectionist is, uitstekende bereidingen en creatieve gerechten met prima smaakbalans. Ronde borden van wit porselein met een biesje, de gerechten kwamen hierop mooi over. De geadviseerde wijn was een voltreffer, daar hebben we nog even van nagenoten. Kortom een echte...

I cannot express the disappointment that I have in writing this review- I have eaten at dozens of Michelin rated restaurants and I cannot understand how this has attained a star based on the degustation we had here in October.

It’s a great privilege to eat at such a highly rated establishment, and I fully appreciate the work that goes into a chefs preparation - however I do not think that he tasted the food he was serving. My husband described many of the courses as bland mush, and I can’t come up with a better description.

The amuse bouche was best described as boring, and it was frankly the best service of the meal… including the Wagyu steak supplement we had. The desert was inedible and we had already sent so much back uneaten, I was embarrassed. The insult to injury was the price which, when converted, came to nearly $1000 Aussie, including one of the least expensive wines on the list. I was very glad I didn’t order the bottle we had originally planned.

The restaurant was empty, and it was a Friday night in Paris… for a Michelin restaurant, that says a lot. Nakatani sadly won’t be keeping their star...